chevron_left  तदाarrow_drop_down
शान्ति पर्व
अध्याय ७९
भीष्म उवाच
तदा वर्णा यथाधर्ममाविशेय़ुः स्वकर्मसु ||
१७ ख
शान्ति पर्व
अध्याय ७१
वैशम्पाय़न उवाच
तदा ववन्दे च पितामहं नृपो; यथोक्तमेतच्च चकार वुद्धिमान् ||
१४ ख
अनुशासन पर्व
अध्याय ६२
नारद उवाच
तदा वसुमती देवी स्निग्धा भवति भारत ||
३८ ख
शल्य पर्व
अध्याय ५९
सञ्जय़ उवाच
तदा विद्यान्मनोज्यानिमाशु शान्तिकरो भवेत् ||
१२ ख
सौप्तिक पर्व
अध्याय ११
वैशम्पाय़न उवाच
तदा विनाशं पुत्राणां सर्वेषां व्यथिताभवत् ||
५ ख
शान्ति पर्व
अध्याय १०४
भीष्म उवाच
तदा विवृत्य प्रहरेद्दस्यूनामविचारय़न् ||
३८ ख
शान्ति पर्व
अध्याय २९५
वसिष्ठ उवाच
तदा विशुद्धो भवति प्रकृतेः परिवर्जनात् |
२० क
वन पर्व
अध्याय १४४
वैशम्पाय़न उवाच
तदा विश्रामय़ामासुर्लव्धसञ्ज्ञां तपस्विनीम् ||
१९ ख
शान्ति पर्व
अध्याय २५९
सत्यवानु उवाच
तदा विसर्गमर्हाः स्युरितीदं नृपशासनम् |
१५ क
शान्ति पर्व
अध्याय १३९
भीष्म उवाच
तदा वुद्धिः कृता पापे हरिष्यामि श्वजाघनीम् ||
४९ ख
शान्ति पर्व
अध्याय ६८
भीष्म उवाच
तदा वैश्रवणो राजँल्लोके भवति भूमिपः ||
४७ ख
सभा पर्व
अध्याय २८
वैशम्पाय़न उवाच
तदा व्राह्मणरूपेण चरमाणो यदृच्छय़ा ||
१८ ख
उद्योग पर्व
अध्याय १८१
भीष्म उवाच
तदा शतसहस्राणि प्रय़ुतान्यर्वुदानि च |
३४ क
शान्ति पर्व
अध्याय १८०
भृगुरु उवाच
तदा शान्ते शरीराग्नौ देहं त्यक्त्वा स नश्यति ||
२१ ख
वन पर्व
अध्याय १५४
वैशम्पाय़न उवाच
तदा शिलाः समादाय़ मुहूर्तमिव भारत |
५२ क
कर्ण पर्व
अध्याय २४
ईश्वर उवाच
तदा शुश्रूषतेऽस्त्राणि भवान्मे दातुमर्हति ||
१३७ ख
शान्ति पर्व
अध्याय २५८
भीष्म उवाच
तदा शून्यं जगत्तस्य यदा मात्रा विय़ुज्यते ||
२८ ख
द्रोण पर्व
अध्याय २९
सञ्जय़ उवाच
तदा श्वगोमाय़ुवडाभिनादितं; विचित्रमाय़ोधशिरो वभूव ह ||
४० ख
शान्ति पर्व
अध्याय ३०६
याज्ञवल्क्य उवाच
तदा स केवलीभूतः षड्विंशमनुपश्यति ||
५३ ख
शान्ति पर्व
अध्याय ३०६
याज्ञवल्क्य उवाच
तदा स केवलीभूतः षड्विंशमनुपश्यति ||
७४ ख
शान्ति पर्व
अध्याय २९३
वसिष्ठ उवाच
तदा स गुणवानेव परमेणानुपश्यति ||
४१ ख
अनुशासन पर्व
अध्याय ८५
अग्निरु उवाच
तदा स वारुणः ख्यातो भृगुः प्रसवकर्मकृत् |
३४ क
शान्ति पर्व
अध्याय २५८
भीष्म उवाच
तदा स वृद्धो भवति यदा भवति दुःखितः |
२८ क
शान्ति पर्व
अध्याय ३०६
याज्ञवल्क्य उवाच
तदा स सर्वविद्विद्वान्न पुनर्जन्म विन्दति ||
७७ ख
शान्ति पर्व
अध्याय ११३
भीष्म उवाच
तदा सङ्कोचने यत्नमकरोद्भृशदुःखितः ||
१३ ख
वन पर्व
अध्याय ९५
लोमश उवाच
तदा सप्रणय़ं वाक्यं भगवन्तमथाव्रवीत् ||
१५ ख
उद्योग पर्व
अध्याय ५
वैशम्पाय़न उवाच
तदा समभवत्कृत्स्ना सम्प्रय़ाणे महीक्षिताम् ||
१६ ख
उद्योग पर्व
अध्याय १३९
कर्ण उवाच
तदा समाप्स्यते यज्ञो धार्तराष्ट्रस्य माधव ||
४९ ख
आदि पर्व
अध्याय १७२
गन्धर्व उवाच
तदा समापय़ामास सत्रं शाक्तिः पराशरः ||
१५ ख
शान्ति पर्व
अध्याय १९७
मनुरु उवाच
तदा सम्पद्यते व्रह्म तत्रैव प्रलय़ं गतम् ||
१७ ख
वन पर्व
अध्याय २२१
मार्कण्डेय़ उवाच
तदा सम्प्रस्थितः श्रीमान्हृष्टो भद्रवटं हरः |
१ ख
आश्रमवासिक पर्व
अध्याय ११
धृतराष्ट्र उवाच
तदा सर्वं विधेय़ं स्यात्स्थानं च न विभाजय़ेत् |
९ क
शान्ति पर्व
अध्याय १९८
मनुरु उवाच
तदा सर्वगुणान्हित्वा निर्गुणं प्रतिपद्यते ||
९ ख
आदि पर्व
अध्याय १७१
और्व उवाच
तदा सर्वेषु लोकेषु पापकृन्नोपपद्यते ||
९ ख
शान्ति पर्व
अध्याय २९५
वसिष्ठ उवाच
तदा सह गुणैस्तैस्तु पञ्चविंशो विलीय़ते ||
१५ ख
द्रोण पर्व
अध्याय १५३
सञ्जय़ उवाच
तदा सुतुमुलं नादं ननाद सुमहावलः ||
३२ ख
वन पर्व
अध्याय २३०
वैशम्पाय़न उवाच
तदा सुतुमुलं युद्धमभवल्लोमहर्षणम् ||
१९ ख
वन पर्व
अध्याय ९९
लोमश उवाच
तदा स्म मन्त्रं सहिताः प्रचक्रु; स्त्रैलोक्यनाशार्थमभिस्मय़न्तः |
१८ क
वन पर्व
अध्याय १४८
हनूमानु उवाच
तदा हि समकर्माणो वर्णा धर्मानवाप्नुवन् ||
१८ ख
शान्ति पर्व
अध्याय १६०
वैशम्पाय़न उवाच
तदा हिमवतः पृष्ठे सुरम्ये पद्मतारके ||
३१ ख
शान्ति पर्व
अध्याय २९५
वसिष्ठ उवाच
तदाक्षरत्वं प्रकृतिर्गच्छते गुणसञ्ज्ञिता |
१७ क
आश्वमेधिक पर्व
अध्याय ८८
वैशम्पाय़न उवाच
तदाख्यातुमिहेच्छामि भवता यदुनन्दन ||
१२ ख
शल्य पर्व
अध्याय ६३
सञ्जय़ उवाच
तदाख्याय़ ततः सर्वे द्रोणपुत्रस्य भारत |
४३ क
सभा पर्व
अध्याय २०
वासुदेव उवाच
तदागः क्रूरमुत्पाद्य मन्यसे किं त्वनागसम् ||
७ ख
उद्योग पर्व
अध्याय १११
नारद उवाच
तदागच्छ द्विजश्रेष्ठ मन्त्रय़िष्याव गालव |
२३ क
उद्योग पर्व
अध्याय ११७
नारद उवाच
तदागच्छ वरारोहे तारितस्ते पिता सुतैः |
२२ क
आदि पर्व
अध्याय १७
सूत उवाच
तदागतं ज्वलितहुताशनप्रभं; भय़ङ्करं करिकरवाहुरच्युतः |
२१ क
उद्योग पर्व
अध्याय ७
वैशम्पाय़न उवाच
तदागमनजं हेतुं पप्रच्छ मधुसूदनः ||
८ ग
आदि पर्व
अध्याय १६६
गन्धर्व उवाच
तदाग्निमिद्ध्वा भगवान्संविवेश महावने ||
४२ ख
द्रोण पर्व
अध्याय ७३
सञ्जय़ उवाच
तदाग्नेय़ं महाघोरं रिपुघ्नमुपलक्ष्य सः |
४६ क