वैशम्पाय़न उवाच

तं ते दिवसशेषेण वटं गत्वा तु पाण्डवाः |  ४०   क
ऊषुस्तां रजनीं वीराः संस्पृश्य सलिलं शुचि |  ४०   ख
उदकेनैव तां रात्रिमूषुस्ते दुःखकर्शिताः ||  ४०   ग

अनुवाद

---

अकृत-अनुवादम्

टीका

---

टीका नास्ति