सञ्जय़ उवाच

यदा रथं हेममणिप्रकाशं; श्वेताश्वय़ुक्तं वानरकेतुमुग्रम् |  ४६   क
द्रष्टा रणे संय़तं केशवेन; तदा तप्स्यत्यकृतात्मा स मन्दः ||  ४६   ख

अनुवाद

---

अकृत-अनुवादम्

टीका

---

टीका नास्ति