वृहदश्व उवाच:
दमय़न्ती ततो दृष्ट्वा पुण्यश्लोकं नराधिपम् |
१ क
वृहदश्व उवाच:
उन्मत्तवदनुन्मत्ता देवने गतचेतसम् ||
१ ख
वृहदश्व उवाच:
भय़शोकसमाविष्टा राजन्भीमसुता ततः |
२ क
वृहदश्व उवाच:
चिन्तय़ामास तत्कार्यं सुमहत्पार्थिवं प्रति ||
२ ख
वृहदश्व उवाच:
सा शङ्कमाना तत्पापं चिकीर्षन्ती च तत्प्रिय़म् |
३ क
वृहदश्व उवाच:
नलं च हृतसर्वस्वमुपलभ्येदमव्रवीत् ||
३ ख
वृहदश्व उवाच:
वृहत्सेने व्रजामात्यानानाय़्य नलशासनात् |
४ क
वृहदश्व उवाच:
आचक्ष्व यद्धृतं द्रव्यमवशिष्टं च यद्वसु ||
४ ख
वृहदश्व उवाच:
ततस्ते मन्त्रिणः सर्वे विज्ञाय़ नलशासनम् |
५ क
वृहदश्व उवाच:
अपि नो भागधेय़ं स्यादित्युक्त्वा पुनराव्रजन् ||
५ ख
वृहदश्व उवाच:
तास्तु सर्वाः प्रकृतय़ो द्वितीय़ं समुपस्थिताः |
६ क
वृहदश्व उवाच:
न्यवेदय़द्भीमसुता न च तत्प्रत्यनन्दत ||
६ ख
वृहदश्व उवाच:
वाक्यमप्रतिनन्दन्तं भर्तारमभिवीक्ष्य सा |
७ क
वृहदश्व उवाच:
दमय़न्ती पुनर्वेश्म व्रीडिता प्रविवेश ह ||
७ ख
वृहदश्व उवाच:
निशम्य सततं चाक्षान्पुण्यश्लोकपराङ्मुखान् |
८ क
वृहदश्व उवाच:
नलं च हृतसर्वस्वं धात्रीं पुनरुवाच ह ||
८ ख
वृहदश्व उवाच:
वृहत्सेने पुनर्गच्छ वार्ष्णेय़ं नलशासनात् |
९ क
वृहदश्व उवाच:
सूतमानय़ कल्याणि महत्कार्यमुपस्थितम् ||
९ ख
वृहदश्व उवाच:
वृहत्सेना तु तच्छ्रुत्वा दमय़न्त्याः प्रभाषितम् |
१० क
वृहदश्व उवाच:
वार्ष्णेय़मानय़ामास पुरुषैराप्तकारिभिः ||
१० ख
वृहदश्व उवाच:
वार्ष्णेय़ं तु ततो भैमी सान्त्वय़ञ्श्लक्ष्णय़ा गिरा |
११ क
वृहदश्व उवाच:
उवाच देशकालज्ञा प्राप्तकालमनिन्दिता ||
११ ख
वृहदश्व उवाच:
जानीषे त्वं यथा राजा सम्यग्वृत्तः सदा त्वय़ि |
१२ क
वृहदश्व उवाच:
तस्य त्वं विषमस्थस्य साहाय़्यं कर्तुमर्हसि ||
१२ ख
वृहदश्व उवाच:
यथा यथा हि नृपतिः पुष्करेणेह जीय़ते |
१३ क
वृहदश्व उवाच:
तथा तथास्य द्यूते वै रागो भूय़ोऽभिवर्धते ||
१३ ख
वृहदश्व उवाच:
यथा च पुष्करस्याक्षा वर्तन्ते वशवर्तिनः |
१४ क
वृहदश्व उवाच:
तथा विपर्ययश्चापि नलस्याक्षेषु दृश्यते ||
१४ ख
वृहदश्व उवाच:
सुहृत्स्वजनवाक्यानि यथावन्न शृणोति च |
१५ क
वृहदश्व उवाच:
नूनं मन्ये न शेषोऽस्ति नैषधस्य महात्मनः ||
१५ ख
वृहदश्व उवाच:
यत्र मे वचनं राजा नाभिनन्दति मोहितः |
१६ क
वृहदश्व उवाच:
शरणं त्वां प्रपन्नास्मि सारथे कुरु मद्वचः |
१६ ख
वृहदश्व उवाच:
न हि मे शुध्यते भावः कदाचिद्विनशेदिति ||
१६ ग
वृहदश्व उवाच:
नलस्य दय़ितानश्वान्योजय़ित्वा महाजवान् |
१७ क
वृहदश्व उवाच:
इदमारोप्य मिथुनं कुण्डिनं यातुमर्हसि ||
१७ ख
वृहदश्व उवाच:
मम ज्ञातिषु निक्षिप्य दारकौ स्यन्दनं तथा |
१८ क
वृहदश्व उवाच:
अश्वांश्चैतान्यथाकामं वस वान्यत्र गच्छ वा ||
१८ ख
वृहदश्व उवाच:
दमय़न्त्यास्तु तद्वाक्यं वार्ष्णेय़ो नलसारथिः |
१९ क
वृहदश्व उवाच:
न्यवेदय़दशेषेण नलामात्येषु मुख्यशः ||
१९ ख
वृहदश्व उवाच:
तैः समेत्य विनिश्चित्य सोऽनुज्ञातो महीपते |
२० क
वृहदश्व उवाच:
यय़ौ मिथुनमारोप्य विदर्भांस्तेन वाहिना ||
२० ख
वृहदश्व उवाच:
हय़ांस्तत्र विनिक्षिप्य सूतो रथवरं च तम् |
२१ क
वृहदश्व उवाच:
इन्द्रसेनां च तां कन्यामिन्द्रसेनं च वालकम् ||
२१ ख
वृहदश्व उवाच:
आमन्त्र्य भीमं राजानमार्तः शोचन्नलं नृपम् |
२२ क
वृहदश्व उवाच:
अटमानस्ततोऽय़ोध्यां जगाम नगरीं तदा ||
२२ ख
वृहदश्व उवाच:
ऋतुपर्णं स राजानमुपतस्थे सुदुःखितः |
२३ क
वृहदश्व उवाच:
भृतिं चोपय़यौ तस्य सारथ्येन महीपते ||
२३ ख