सञ्जय़ उवाच:
अभ्यद्रवन्त संहृष्टा भारद्वाजं युय़ुत्सय़ा ||
५० ख
सञ्जय़ उवाच:
हत द्रोणं हत द्रोणमिति ते द्रोणमभ्ययुः |
५१ क
सञ्जय़ उवाच:
यतन्तः पुरुषव्याघ्राः सर्वशक्त्या महाद्युतिम् |
५१ ख
सञ्जय़ उवाच:
निनीषन्तो रणे द्रोणं यमस्य सदनं प्रति ||
५१ ग
सञ्जय़ उवाच:
यतमानांस्तु तान्वीरान्भारद्वाजः शिलीमुखैः |
५२ क
सञ्जय़ उवाच:
यमाय़ प्रेषय़ामास चेदिमुख्यान्विशेषतः ||
५२ ख
सञ्जय़ उवाच:
तेषु प्रक्षीय़माणेषु चेदिमुख्येषु भारत |
५३ क
सञ्जय़ उवाच:
पाञ्चालाः समकम्पन्त द्रोणसाय़कपीडिताः ||
५३ ख
सञ्जय़ उवाच:
प्राक्रोशन्भीमसेनं ते धृष्टद्युम्नरथं प्रति |
५४ क
सञ्जय़ उवाच:
दृष्ट्वा द्रोणस्य कर्माणि तथारूपाणि मारिष ||
५४ ख
सञ्जय़ उवाच:
व्राह्मणेन तपो नूनं चरितं दुश्चरं महत् |
५५ क
सञ्जय़ उवाच:
तथा हि युधि विक्रान्तो दहति क्षत्रिय़र्षभान् ||
५५ ख
सञ्जय़ उवाच:
धर्मो युद्धं क्षत्रिय़स्य व्राह्मणस्य परं तपः |
५६ क
सञ्जय़ उवाच:
तपस्वी कृतविद्यश्च प्रेक्षितेनापि निर्दहेत् ||
५६ ख
सञ्जय़ उवाच:
द्रोणास्त्रमग्निसंस्पर्शं प्रविष्टाः क्षत्रिय़र्षभाः |
५७ क
सञ्जय़ उवाच:
वहवो दुस्तरं घोरं यत्रादह्यन्त भारत ||
५७ ख
सञ्जय़ उवाच:
यथावलं यथोत्साहं यथासत्त्वं महाद्युतिः |
५८ क
सञ्जय़ उवाच:
मोहय़न्सर्वभूतानि द्रोणो हन्ति वलानि नः ||
५८ ख
सञ्जय़ उवाच:
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा क्षत्रधर्मा व्यवस्थितः |
५९ क
सञ्जय़ उवाच:
अर्धचन्द्रेण चिच्छेद द्रोणस्य सशरं धनुः ||
५९ ख
सञ्जय़ उवाच:
स संरव्धतरो भूत्वा द्रोणः क्षत्रिय़मर्दनः |
६० क
सञ्जय़ उवाच:
अन्यत्कार्मुकमादाय़ भास्वरं वेगवत्तरम् ||
६० ख
सञ्जय़ उवाच:
तत्राधाय़ शरं तीक्ष्णं भारघ्नं विमलं दृढम् |
६१ क
सञ्जय़ उवाच:
आकर्णपूर्णमाचार्यो वलवानभ्यवासृजत् ||
६१ ख
सञ्जय़ उवाच:
स हत्वा क्षत्रधर्माणं जगाम धरणीतलम् |
६२ क
सञ्जय़ उवाच:
स भिन्नहृदय़ो वाहादपतन्मेदिनीतले ||
६२ ख
सञ्जय़ उवाच:
ततः सैन्यान्यकम्पन्त धृष्टद्युम्नसुते हते |
६३ क
सञ्जय़ उवाच:
अथ द्रोणं समारोहच्चेकितानो महारथः ||
६३ ख
सञ्जय़ उवाच:
स द्रोणं दशभिर्वाणैः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे |
६४ क
सञ्जय़ उवाच:
चतुर्भिः सारथिं चास्य चतुर्भिश्चतुरो हय़ान् ||
६४ ख
सञ्जय़ उवाच:
तस्याचार्यः षोडशभिरविध्यद्दक्षिणं भुजम् |
६५ क
सञ्जय़ उवाच:
ध्वजं षोडशभिर्वाणैर्यन्तारं चास्य सप्तभिः ||
६५ ख
सञ्जय़ उवाच:
तस्य सूते हते तेऽश्वा रथमादाय़ विद्रुताः |
६६ क
सञ्जय़ उवाच:
समरे शरसंवीता भारद्वाजेन मारिष ||
६६ ख
सञ्जय़ उवाच:
चेकितानरथं दृष्ट्वा विद्रुतं हतसारथिम् |
६७ क
सञ्जय़ उवाच:
पाञ्चालान्पाण्डवांश्चैव महद्भय़मथाविशत् ||
६७ ख
सञ्जय़ उवाच:
तान्समेतान्रणे शूरांश्चेदिपाञ्चालसृञ्जय़ान् |
६८ क
सञ्जय़ उवाच:
समन्ताद्द्रावय़न्द्रोणो वह्वशोभत मारिष ||
६८ ख
सञ्जय़ उवाच:
आकर्णपलितः श्यामो वय़साशीतिकात्परः |
६९ क
सञ्जय़ उवाच:
रणे पर्यचरद्द्रोणो वृद्धः षोडशवर्षवत् ||
६९ ख
सञ्जय़ उवाच:
अथ द्रोणं महाराज विचरन्तमभीतवत् |
७० क
सञ्जय़ उवाच:
वज्रहस्तममन्यन्त शत्रवः शत्रुसूदनम् ||
७० ख
सञ्जय़ उवाच:
ततोऽव्रवीन्महाराज द्रुपदो वुद्धिमान्नृप |
७१ क
सञ्जय़ उवाच:
लुव्धोऽय़ं क्षत्रिय़ान्हन्ति व्याघ्रः क्षुद्रमृगानिव ||
७१ ख
सञ्जय़ उवाच:
कृच्छ्रान्दुर्योधनो लोकान्पापः प्राप्स्यति दुर्मतिः |
७२ क
सञ्जय़ उवाच:
यस्य लोभाद्विनिहताः समरे क्षत्रिय़र्षभाः ||
७२ ख
सञ्जय़ उवाच:
शतशः शेरते भूमौ निकृत्ता गोवृषा इव |
७३ क
सञ्जय़ उवाच:
रुधिरेण परीताङ्गाः श्वसृगालादनीकृताः ||
७३ ख
सञ्जय़ उवाच:
एवमुक्त्वा महाराज द्रुपदोऽक्षौहिणीपतिः |
७४ क
सञ्जय़ उवाच:
पुरस्कृत्य रणे पार्थान्द्रोणमभ्यद्रवद्द्रुतम् ||
७४ ख