सञ्जय़ उवाच:
मोघान्कुर्वञ्शरांस्तस्य मण्डलानि विदर्शय़न् ||
४८ ख
सञ्जय़ उवाच:
शुशुभाते नरव्याघ्रौ भीष्मपार्थौ शरक्षतौ |
४९ क
सञ्जय़ उवाच:
गोवृषाविव संरव्धौ विषाणोल्लिखिताङ्कितौ ||
४९ ख
सञ्जय़ उवाच:
वासुदेवस्तु सम्प्रेक्ष्य पार्थस्य मृदुय़ुद्धताम् |
५० क
सञ्जय़ उवाच:
भीष्मं च शरवर्षाणि सृजन्तमनिशं युधि ||
५० ख
सञ्जय़ उवाच:
प्रतपन्तमिवादित्यं मध्यमासाद्य सेनय़ोः |
५१ क
सञ्जय़ उवाच:
वरान्वरान्विनिघ्नन्तं पाण्डुपुत्रस्य सैनिकान् ||
५१ ख
सञ्जय़ उवाच:
युगान्तमिव कुर्वाणं भीष्मं यौधिष्ठिरे वले |
५२ क
सञ्जय़ उवाच:
नामृष्यत महावाहुर्माधवः परवीरहा ||
५२ ख
सञ्जय़ उवाच:
उत्सृज्य रजतप्रख्यान्हय़ान्पार्थस्य मारिष |
५३ क
सञ्जय़ उवाच:
क्रुद्धो नाम महाय़ोगी प्रचस्कन्द महारथात् |
५३ ख
सञ्जय़ उवाच:
अभिदुद्राव भीष्मं स भुजप्रहरणो वली ||
५३ ग
सञ्जय़ उवाच:
प्रतोदपाणिस्तेजस्वी सिंहवद्विनदन्मुहुः |
५४ क
सञ्जय़ उवाच:
दारय़न्निव पद्भ्यां स जगतीं जगतीश्वरः ||
५४ ख
सञ्जय़ उवाच:
क्रोधताम्रेक्षणः कृष्णो जिघांसुरमितद्युतिः |
५५ क
सञ्जय़ उवाच:
ग्रसन्निव च चेतांसि तावकानां महाहवे ||
५५ ख
सञ्जय़ उवाच:
दृष्ट्वा माधवमाक्रन्दे भीष्माय़ोद्यन्तमाहवे |
५६ क
सञ्जय़ उवाच:
हतो भीष्मो हतो भीष्म इति तत्र स्म सैनिकाः |
५६ ख
सञ्जय़ उवाच:
क्रोशन्तः प्राद्रवन्सर्वे वासुदेवभय़ान्नराः ||
५६ ग
सञ्जय़ उवाच:
पीतकौशेय़संवीतो मणिश्यामो जनार्दनः |
५७ क
सञ्जय़ उवाच:
शुशुभे विद्रवन्भीष्मं विद्युन्माली यथाम्वुदः ||
५७ ख
सञ्जय़ उवाच:
स सिंह इव मातङ्गं यूथर्षभ इवर्षभम् |
५८ क
सञ्जय़ उवाच:
अभिदुद्राव तेजस्वी विनदन्यादवर्षभः ||
५८ ख
सञ्जय़ उवाच:
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य पुण्डरीकाक्षमाहवे |
५९ क
सञ्जय़ उवाच:
असम्भ्रमं रणे भीष्मो विचकर्ष महद्धनुः |
५९ ख
सञ्जय़ उवाच:
उवाच चैनं गोविन्दमसम्भ्रान्तेन चेतसा ||
५९ ग
सञ्जय़ उवाच:
एह्येहि पुण्डरीकाक्ष देवदेव नमोऽस्तु ते |
६० क
सञ्जय़ उवाच:
मामद्य सात्वतश्रेष्ठ पातय़स्व महाहवे ||
६० ख
सञ्जय़ उवाच:
त्वय़ा हि देव सङ्ग्रामे हतस्यापि ममानघ |
६१ क
सञ्जय़ उवाच:
श्रेय़ एव परं कृष्ण लोकेऽमुष्मिन्निहैव च |
६१ ख
सञ्जय़ उवाच:
सम्भावितोऽस्मि गोविन्द त्रैलोक्येनाद्य संय़ुगे ||
६१ ग
सञ्जय़ उवाच:
अन्वगेव ततः पार्थस्तमनुद्रुत्य केशवम् |
६२ क
सञ्जय़ उवाच:
निजग्राह महावाहुर्वाहुभ्यां परिगृह्य वै ||
६२ ख
सञ्जय़ उवाच:
निगृह्यमाणः पार्थेन कृष्णो राजीवलोचनः |
६३ क
सञ्जय़ उवाच:
जगाम चैनमादाय़ वेगेन पुरुषोत्तमः ||
६३ ख
सञ्जय़ उवाच:
पार्थस्तु विष्टभ्य वलाच्चरणौ परवीरहा |
६४ क
सञ्जय़ उवाच:
निजघ्राह हृषीकेशं कथञ्चिद्दशमे पदे ||
६४ ख
सञ्जय़ उवाच:
तत एनमुवाचार्तः क्रोधपर्याकुलेक्षणम् |
६५ क
सञ्जय़ उवाच:
निःश्वसन्तं यथा नागमर्जुनः परवीरहा ||
६५ ख
सञ्जय़ उवाच:
निवर्तस्व महावाहो नानृतं कर्तुमर्हसि |
६६ क
सञ्जय़ उवाच:
यत्त्वय़ा कथितं पूर्वं न योत्स्यामीति केशव ||
६६ ख
सञ्जय़ उवाच:
मिथ्यावादीति लोकस्त्वां कथय़िष्यति माधव |
६७ क
सञ्जय़ उवाच:
ममैष भारः सर्वो हि हनिष्यामि यतव्रतम् ||
६७ ख
सञ्जय़ उवाच:
शपे माधव सख्येन सत्येन सुकृतेन च |
६८ क
सञ्जय़ उवाच:
अन्तं यथा गमिष्यामि शत्रूणां शत्रुकर्शन ||
६८ ख
सञ्जय़ उवाच:
अद्यैव पश्य दुर्धर्षं पात्यमानं महाव्रतम् |
६९ क
सञ्जय़ उवाच:
तारापतिमिवापूर्णमन्तकाले यदृच्छय़ा ||
६९ ख
सञ्जय़ उवाच:
माधवस्तु वचः श्रुत्वा फल्गुनस्य महात्मनः |
७० क
सञ्जय़ उवाच:
नकिञ्चिदुक्त्वा सक्रोध आरुरोह रथं पुनः ||
७० ख
सञ्जय़ उवाच:
तौ रथस्थौ नरव्याघ्रौ भीष्मः शान्तनवः पुनः |
७१ क
सञ्जय़ उवाच:
ववर्ष शरवर्षेण मेघो वृष्ट्या यथाचलौ ||
७१ ख
सञ्जय़ उवाच:
प्राणांश्चादत्त योधानां पिता देवव्रतस्तव |
७२ क
सञ्जय़ उवाच:
गभस्तिभिरिवादित्यस्तेजांसि शिशिरात्यये ||
७२ ख
सञ्जय़ उवाच:
यथा कुरूणां सैन्यानि वभञ्ज युधि पाण्डवः |
७३ क
सञ्जय़ उवाच:
तथा पाण्डवसैन्यानि वभञ्ज युधि ते पिता ||
७३ ख
सञ्जय़ उवाच:
हतविद्रुतसैन्यास्तु निरुत्साहा विचेतसः |
७४ क
सञ्जय़ उवाच:
निरीक्षितुं न शेकुस्ते भीष्ममप्रतिमं रणे |
७४ ख
सञ्जय़ उवाच:
मध्यं गतमिवादित्यं प्रतपन्तं स्वतेजसा ||
७४ ग
सञ्जय़ उवाच:
ते वध्यमाना भीष्मेण कालेनेव युगक्षय़े |
७५ क
सञ्जय़ उवाच:
वीक्षां चक्रुर्महाराज पाण्डवा भय़पीडिताः ||
७५ ख
सञ्जय़ उवाच:
त्रातारं नाध्यगच्छन्त गावः पङ्कगता इव |
७६ क
सञ्जय़ उवाच:
पिपीलिका इव क्षुण्णा दुर्वला वलिना रणे ||
७६ ख
सञ्जय़ उवाच:
महारथं भारत दुष्प्रधर्षं; शरौघिणं प्रतपन्तं नरेन्द्रान् |
७७ क
सञ्जय़ उवाच:
भीष्मं न शेकुः प्रतिवीक्षितुं ते; शरार्चिषं सूर्यमिवातपन्तम् ||
७७ ख
सञ्जय़ उवाच:
विमृद्नतस्तस्य तु पाण्डुसेना; मस्तं जगामाथ सहस्ररश्मिः |
७८ क
सञ्जय़ उवाच:
ततो वलानां श्रमकर्शितानां; मनोऽवहारं प्रति सम्वभूव ||
७८ ख