नारद उवाच:
सूतोऽय़ं मातलिर्नाम शक्रस्य दय़ितः सुहृत् |
१ क
नारद उवाच:
शुचिः शीलगुणोपेतस्तेजस्वी वीर्यवान्वली ||
१ ख
नारद उवाच:
शक्रस्याय़ं सखा चैव मन्त्री सारथिरेव च |
२ क
नारद उवाच:
अल्पान्तरप्रभावश्च वासवेन रणे रणे ||
२ ख
नारद उवाच:
अय़ं हरिसहस्रेण युक्तं जैत्रं रथोत्तमम् |
३ क
नारद उवाच:
देवासुरेषु युद्धेषु मनसैव निय़च्छति ||
३ ख
नारद उवाच:
अनेन विजितानश्वैर्दोर्भ्यां जय़ति वासवः |
४ क
नारद उवाच:
अनेन प्रहृते पूर्वं वलभित्प्रहरत्युत ||
४ ख
नारद उवाच:
अस्य कन्या वरारोहा रूपेणासदृशी भुवि |
५ क
नारद उवाच:
सत्त्वशीलगुणोपेता गुणकेशीति विश्रुता ||
५ ख
नारद उवाच:
तस्यास्य यत्नाच्चरतस्त्रैलोक्यममरद्युते |
६ क
नारद उवाच:
सुमुखो भवतः पौत्रो रोचते दुहितुः पतिः ||
६ ख
नारद उवाच:
यदि ते रोचते सौम्य भुजगोत्तम माचिरम् |
७ क
नारद उवाच:
क्रिय़तामार्यक क्षिप्रं वुद्धिः कन्याप्रतिग्रहे ||
७ ख
नारद उवाच:
यथा विष्णुकुले लक्ष्मीर्यथा स्वाहा विभावसोः |
८ क
नारद उवाच:
कुले तव तथैवास्तु गुणकेशी सुमध्यमा ||
८ ख
नारद उवाच:
पौत्रस्यार्थे भवांस्तस्माद्गुणकेशीं प्रतीच्छतु |
९ क
नारद उवाच:
सदृशीं प्रतिरूपस्य वासवस्य शचीमिव ||
९ ख
नारद उवाच:
पितृहीनमपि ह्येनं गुणतो वरय़ामहे |
१० क
नारद उवाच:
वहुमानाच्च भवतस्तथैवैरावतस्य च |
१० ख
नारद उवाच:
सुमुखस्य गुणैश्चैव शीलशौचदमादिभिः ||
१० ग
नारद उवाच:
अभिगम्य स्वय़ं कन्यामय़ं दातुं समुद्यतः |
११ क
नारद उवाच:
मातलेस्तस्य संमानं कर्तुमर्हो भवानपि ||
११ ख
कण्व उवाच:
स तु दीनः प्रहृष्टश्च प्राह नारदमार्यकः |
१२ क
कण्व उवाच:
व्रिय़माणे तथा पौत्रे पुत्रे च निधनं गते ||
१२ ख
कण्व उवाच:
न मे नैतद्वहुमतं देवर्षे वचनं तव |
१३ क
कण्व उवाच:
सखा शक्रस्य संय़ुक्तः कस्याय़ं नेप्सितो भवेत् ||
१३ ख
कण्व उवाच:
कारणस्य तु दौर्वल्याच्चिन्तय़ामि महामुने |
१४ क
कण्व उवाच:
अस्य देहकरस्तात मम पुत्रो महाद्युते |
१४ ख
कण्व उवाच:
भक्षितो वैनतेय़ेन दुःखार्तास्तेन वै वय़म् ||
१४ ग
कण्व उवाच:
पुनरेव च तेनोक्तं वैनतेय़ेन गच्छता |
१५ क
कण्व उवाच:
मासेनान्येन सुमुखं भक्षय़िष्य इति प्रभो ||
१५ ख
कण्व उवाच:
ध्रुवं तथा तद्भविता जानीमस्तस्य निश्चय़म् |
१६ क
कण्व उवाच:
तेन हर्षः प्रनष्टो मे सुपर्णवचनेन वै ||
१६ ख
कण्व उवाच:
मातलिस्त्वव्रवीदेनं वुद्धिरत्र कृता मय़ा |
१७ क
कण्व उवाच:
जामातृभावेन वृतः सुमुखस्तव पुत्रजः ||
१७ ख
कण्व उवाच:
सोऽय़ं मय़ा च सहितो नारदेन च पन्नगः |
१८ क
कण्व उवाच:
त्रिलोकेशं सुरपतिं गत्वा पश्यतु वासवम् ||
१८ ख
कण्व उवाच:
शेषेणैवास्य कार्येण प्रज्ञास्याम्यहमाय़ुषः |
१९ क
कण्व उवाच:
सुपर्णस्य विघाते च प्रय़तिष्यामि सत्तम ||
१९ ख
कण्व उवाच:
सुमुखश्च मय़ा सार्धं देवेशमभिगच्छतु |
२० क
कण्व उवाच:
कार्यसंसाधनार्थाय़ स्वस्ति तेऽस्तु भुजङ्गम ||
२० ख
कण्व उवाच:
ततस्ते सुमुखं गृह्य सर्व एव महौजसः |
२१ क
कण्व उवाच:
ददृशुः शक्रमासीनं देवराजं महाद्युतिम् ||
२१ ख
कण्व उवाच:
सङ्गत्या तत्र भगवान्विष्णुरासीच्चतुर्भुजः |
२२ क
कण्व उवाच:
ततस्तत्सर्वमाचख्यौ नारदो मातलिं प्रति ||
२२ ख
कण्व उवाच:
ततः पुरन्दरं विष्णुरुवाच भुवनेश्वरम् |
२३ क
कण्व उवाच:
अमृतं दीय़तामस्मै क्रिय़ताममरैः समः ||
२३ ख
कण्व उवाच:
मातलिर्नारदश्चैव सुमुखश्चैव वासव |
२४ क
कण्व उवाच:
लभन्तां भवतः कामात्काममेतं यथेप्सितम् ||
२४ ख
कण्व उवाच:
पुरन्दरोऽथ सञ्चिन्त्य वैनतेय़पराक्रमम् |
२५ क
कण्व उवाच:
विष्णुमेवाव्रवीदेनं भवानेव ददात्विति ||
२५ ख
विष्णुरु उवाच:
ईशस्त्वमसि लोकानां चराणामचराश्च ये |
२६ क
विष्णुरु उवाच:
त्वय़ा दत्तमदत्तं कः कर्तुमुत्सहते विभो ||
२६ ख
कण्व उवाच:
प्रादाच्छक्रस्ततस्तस्मै पन्नगाय़ाय़ुरुत्तमम् |
२७ क
कण्व उवाच:
न त्वेनममृतप्राशं चकार वलवृत्रहा ||
२७ ख
कण्व उवाच:
लव्ध्वा वरं तु सुमुखः सुमुखः सम्वभूव ह |
२८ क
कण्व उवाच:
कृतदारो यथाकामं जगाम च गृहान्प्रति ||
२८ ख
कण्व उवाच:
नारदस्त्वार्यकश्चैव कृतकार्यौ मुदा युतौ |
२९ क
कण्व उवाच:
प्रतिजग्मतुरभ्यर्च्य देवराजं महाद्युतिम् ||
२९ ख