chevron_left उद्योग पर्व अध्याय १०४
जनमेजय़ उवाच:
अनर्थे जातनिर्वन्धं परार्थे लोभमोहितम् |
१ क
जनमेजय़ उवाच:
अनार्यकेष्वभिरतं मरणे कृतनिश्चय़म् ||
१ ख
जनमेजय़ उवाच:
ज्ञातीनां दुःखकर्तारं वन्धूनां शोकवर्धनम् |
२ क
जनमेजय़ उवाच:
सुहृदां क्लेशदातारं द्विषतां हर्षवर्धनम् ||
२ ख
जनमेजय़ उवाच:
कथं नैनं विमार्गस्थं वारय़न्तीह वान्धवाः |
३ क
जनमेजय़ उवाच:
सौहृदाद्वा सुहृत्स्निग्धो भगवान्वा पितामहः ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उक्तं भगवता वाक्यमुक्तं भीष्मेण यत्क्षमम् |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उक्तं वहुविधं चैव नारदेनापि तच्छृणु ||
४ ख
नारद उवाच:
दुर्लभो वै सुहृच्छ्रोता दुर्लभश्च हितः सुहृत् |
५ क
नारद उवाच:
तिष्ठते हि सुहृद्यत्र न वन्धुस्तत्र तिष्ठति ||
५ ख
नारद उवाच:
श्रोतव्यमपि पश्यामि सुहृदां कुरुनन्दन |
६ क
नारद उवाच:
न कर्तव्यश्च निर्वन्धो निर्वन्धो हि सुदारुणः ||
६ ख
नारद उवाच:
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् |
७ क
नारद उवाच:
यथा निर्वन्धतः प्राप्तो गालवेन पराजय़ः ||
७ ख
नारद उवाच:
विश्वामित्रं तपस्यन्तं धर्मो जिज्ञासय़ा पुरा |
८ क
नारद उवाच:
अभ्यगच्छत्स्वय़ं भूत्वा वसिष्ठो भगवानृषिः ||
८ ख
नारद उवाच:
सप्तर्षीणामन्यतमं वेषमास्थाय़ भारत |
९ क
नारद उवाच:
वुभुक्षुः क्षुधितो राजन्नाश्रमं कौशिकस्य ह ||
९ ख
नारद उवाच:
विश्वामित्रोऽथ सम्भ्रान्तः श्रपय़ामास वै चरुम् |
१० क
नारद उवाच:
परमान्नस्य यत्नेन न च स प्रत्यपालय़त् ||
१० ख
नारद उवाच:
अन्नं तेन यदा भुक्तमन्यैर्दत्तं तपस्विभिः |
११ क
नारद उवाच:
अथ गृह्यान्नमत्युष्णं विश्वामित्रोऽभ्युपागमत् ||
११ ख
नारद उवाच:
भुक्तं मे तिष्ठ तावत्त्वमित्युक्त्वा भगवान्ययौ |
१२ क
नारद उवाच:
विश्वामित्रस्ततो राजन्स्थित एव महाद्युतिः ||
१२ ख
नारद उवाच:
भक्तं प्रगृह्य मूर्ध्ना तद्वाहुभ्यां पार्श्वतोऽगमत् |
१३ क
नारद उवाच:
स्थितः स्थाणुरिवाभ्याशे निश्चेष्टो मारुताशनः ||
१३ ख
नारद उवाच:
तस्य शुश्रूषणे यत्नमकरोद्गालवो मुनिः |
१४ क
नारद उवाच:
गौरवाद्वहुमानाच्च हार्देन प्रिय़काम्यया ||
१४ ख
नारद उवाच:
अथ वर्षशते पूर्णे धर्मः पुनरुपागमत् |
१५ क
नारद उवाच:
वासिष्ठं वेषमास्थाय़ कौशिकं भोजनेप्सय़ा ||
१५ ख
नारद उवाच:
स दृष्ट्वा शिरसा भक्तं ध्रिय़माणं महर्षिणा |
१६ क
नारद उवाच:
तिष्ठता वाय़ुभक्षेण विश्वामित्रेण धीमता ||
१६ ख
नारद उवाच:
प्रतिगृह्य ततो धर्मस्तथैवोष्णं तथा नवम् |
१७ क
नारद उवाच:
भुक्त्वा प्रीतोऽस्मि विप्रर्षे तमुक्त्वा स मुनिर्गतः ||
१७ ख
नारद उवाच:
क्षत्रभावादपगतो व्राह्मणत्वमुपागतः |
१८ क
नारद उवाच:
धर्मस्य वचनात्प्रीतो विश्वामित्रस्तदाभवत् ||
१८ ख
नारद उवाच:
विश्वामित्रस्तु शिष्यस्य गालवस्य तपस्विनः |
१९ क
नारद उवाच:
शुश्रूषय़ा च भक्त्या च प्रीतिमानित्युवाच तम् |
१९ ख
नारद उवाच:
अनुज्ञातो मय़ा वत्स यथेष्टं गच्छ गालव ||
१९ ग
नारद उवाच:
इत्युक्तः प्रत्युवाचेदं गालवो मुनिसत्तमम् |
२० क
नारद उवाच:
प्रीतो मधुरय़ा वाचा विश्वामित्रं महाद्युतिम् ||
२० ख
नारद उवाच:
दक्षिणां कां प्रय़च्छामि भवते गुरुकर्मणि |
२१ क
नारद उवाच:
दक्षिणाभिरुपेतं हि कर्म सिध्यति मानवम् ||
२१ ख
नारद उवाच:
दक्षिणानां हि सृष्टानामपवर्गेण भुज्यते |
२२ क
नारद उवाच:
स्वर्गे क्रतुफलं सद्भिर्दक्षिणा शान्तिरुच्यते |
२२ ख
नारद उवाच:
किमाहरामि गुर्वर्थं व्रवीतु भगवानिति ||
२२ ग
नारद उवाच:
जानमानस्तु भगवाञ्जितः शुश्रूषणेन च |
२३ क
नारद उवाच:
विश्वामित्रस्तमसकृद्गच्छ गच्छेत्यचोदय़त् ||
२३ ख
नारद उवाच:
असकृद्गच्छ गच्छेति विश्वामित्रेण भाषितः |
२४ क
नारद उवाच:
किं ददानीति वहुशो गालवः प्रत्यभाषत ||
२४ ख
नारद उवाच:
निर्वन्धतस्तु वहुशो गालवस्य तपस्विनः |
२५ क
नारद उवाच:
किञ्चिदागतसंरम्भो विश्वामित्रोऽव्रवीदिदम् ||
२५ ख
नारद उवाच:
एकतःश्यामकर्णानां शतान्यष्टौ ददस्व मे |
२६ क
नारद उवाच:
हय़ानां चन्द्रशुभ्राणां गच्छ गालव माचिरम् ||
२६ ख