मुनिरु उवाच:
न त्वेव जाल्मीं कापालीं वृत्तिमेषितुमर्हसि |
४९ क
मुनिरु उवाच:
नृशंसवृत्तिं पापिष्ठां दुःखां कापुरुषोचिताम् ||
४९ ख
मुनिरु उवाच:
अपि मूलफलाजीवो रमस्वैको महावने |
५० क
मुनिरु उवाच:
वाग्यतः सङ्गृहीतात्मा सर्वभूतदय़ान्वितः ||
५० ख
मुनिरु उवाच:
सदृशं पण्डितस्यैतदीषादन्तेन दन्तिना |
५१ क
मुनिरु उवाच:
यदेको रमतेऽरण्ये यच्चाप्यल्पेन तुष्यति ||
५१ ख
मुनिरु उवाच:
महाह्रदः सङ्क्षुभित आत्मनैव प्रसीदति |
५२ क
मुनिरु उवाच:
एतदेवङ्गतस्याहं सुखं पश्यामि केवलम् ||
५२ ख
मुनिरु उवाच:
असम्भवे श्रिय़ो राजन्हीनस्य सचिवादिभिः |
५३ क
मुनिरु उवाच:
दैवे प्रतिनिविष्टे च किं श्रेय़ो मन्यते भवान् ||
५३ ख