वैशम्पाय़न उवाच:
धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञातः स्ववाहुविजितं धनम् |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भीष्माय़ सत्यवत्यै च मात्रे चोपजहार सः ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विदुराय़ च वै पाण्डुः प्रेषय़ामास तद्धनम् |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सुहृदश्चापि धर्मात्मा धनेन समतर्पय़त् ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः सत्यवतीं भीष्मः कौसल्यां च यशस्विनीम् |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शुभैः पाण्डुजितै रत्नैस्तोषय़ामास भारत ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ननन्द माता कौसल्या तमप्रतिमतेजसम् |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जय़न्तमिव पौलोमी परिष्वज्य नरर्षभम् ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्य वीरस्य विक्रान्तैः सहस्रशतदक्षिणैः |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अश्वमेधशतैरीजे धृतराष्ट्रो महामखैः ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सम्प्रय़ुक्तश्च कुन्त्या च माद्र्या च भरतर्षभ |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जिततन्द्रीस्तदा पाण्डुर्वभूव वनगोचरः ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
हित्वा प्रासादनिलय़ं शुभानि शय़नानि च |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अरण्यनित्यः सततं वभूव मृगय़ापरः ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स चरन्दक्षिणं पार्श्वं रम्यं हिमवतो गिरेः |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उवास गिरिपृष्ठेषु महाशालवनेषु च ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
रराज कुन्त्या माद्र्या च पाण्डुः सह वने वसन् |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
करेण्वोरिव मध्यस्थः श्रीमान्पौरन्दरो गजः ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भारतं सह भार्याभ्यां वाणखड्गधनुर्धरम् |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
विचित्रकवचं वीरं परमास्त्रविदं नृपम् |
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
देवोऽय़मित्यमन्यन्त चरन्तं वनवासिनः ||
१० ग
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्य कामांश्च भोगांश्च नरा नित्यमतन्द्रिताः |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उपजह्रुर्वनान्तेषु धृतराष्ट्रेण चोदिताः ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अथ पारशवीं कन्यां देवकस्य महीपतेः |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
रूपय़ौवनसम्पन्नां स शुश्रावापगासुतः ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततस्तु वरय़ित्वा तामानाय़्य पुरुषर्षभः |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विवाहं कारय़ामास विदुरस्य महामतेः ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्यां चोत्पादय़ामास विदुरः कुरुनन्दनः |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुत्रान्विनय़सम्पन्नानात्मनः सदृशान्गुणैः ||
१४ ख