धृतराष्ट्र उवाच:
यौ तौ कर्णश्च भीमश्च सम्प्रय़ुद्धौ महावलौ |
१ क
धृतराष्ट्र उवाच:
अर्जुनस्य रथोपान्ते कीदृशः सोऽभवद्रणः ||
१ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
पूर्वं हि निर्जितः कर्णो भीमसेनेन संय़ुगे |
२ क
धृतराष्ट्र उवाच:
कथं भूय़स्तु राधेय़ो भीममागान्महारथः ||
२ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
भीमो वा सूततनय़ं प्रत्युद्यातः कथं रणे |
३ क
धृतराष्ट्र उवाच:
महारथसमाख्यातं पृथिव्यां प्रवरं रथम् ||
३ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
भीष्मद्रोणावतिक्रम्य धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः |
४ क
धृतराष्ट्र उवाच:
नान्यतो भय़मादत्त विना कर्णं धनुर्धरम् ||
४ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
भय़ान्न शेते सततं चिन्तय़न्वै महारथम् |
५ क
धृतराष्ट्र उवाच:
तं कथं सूतपुत्रं हि भीमोऽय़ुध्यत संय़ुगे ||
५ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
व्रह्मण्यं वीर्यसम्पन्नं समरेष्वनिवर्तिनम् |
६ क
धृतराष्ट्र उवाच:
कथं कर्णं युधां श्रेष्ठं भीमोऽय़ुध्यत संय़ुगे ||
६ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
यौ तौ समीय़तुर्वीरावर्जुनस्य रथं प्रति |
७ क
धृतराष्ट्र उवाच:
कथं नु तावय़ुध्येतां सूतपुत्रवृकोदरौ ||
७ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
भ्रातृत्वं दर्शितं पूर्वं घृणी चापि स सूतजः |
८ क
धृतराष्ट्र उवाच:
कथं भीमेन युय़ुधे कुन्त्या वाक्यमनुस्मरन् ||
८ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
भीमो वा सूतपुत्रेण स्मरन्वैरं पुरा कृतम् |
९ क
धृतराष्ट्र उवाच:
सोऽय़ुध्यत कथं वीरः कर्णेन सह संय़ुगे ||
९ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
आशास्ते च सदा सूत पुत्रो दुर्योधनो मम |
१० क
धृतराष्ट्र उवाच:
कर्णो जेष्यति सङ्ग्रामे सहितान्पाण्डवानिति ||
१० ख
धृतराष्ट्र उवाच:
जय़ाशा यत्र मन्दस्य पुत्रस्य मम संय़ुगे |
११ क
धृतराष्ट्र उवाच:
स कथं भीमकर्माणं भीमसेनमय़ुध्यत ||
११ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
यं समाश्रित्य पुत्रैर्मे कृतं वैरं महारथैः |
१२ क
धृतराष्ट्र उवाच:
तं सूततनय़ं तात कथं भीमो ह्ययोधय़त् ||
१२ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
अनेकान्विप्रकारांश्च सूतपुत्रसमुद्भवान् |
१३ क
धृतराष्ट्र उवाच:
स्मरमाणः कथं भीमो युय़ुधे सूतसूनुना ||
१३ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
योऽजय़त्पृथिवीं सर्वां रथेनैकेन वीर्यवान् |
१४ क
धृतराष्ट्र उवाच:
तं सूततनय़ं युद्धे कथं भीमो ह्ययोधय़त् ||
१४ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
यो जातः कुण्डलाभ्यां च कवचेन सहैव च |
१५ क
धृतराष्ट्र उवाच:
तं सूतपुत्रं समरे भीमः कथमय़ोधय़त् ||
१५ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
यथा तय़ोर्युद्धमभूद्यश्चासीद्विजय़ी तय़ोः |
१६ क
धृतराष्ट्र उवाच:
तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन कुशलो ह्यसि सञ्जय़ ||
१६ ख
सञ्जय़ उवाच:
भीमसेनस्तु राधेय़मुत्सृज्य रथिनां वरम् |
१७ क
सञ्जय़ उवाच:
इय़ेष गन्तुं यत्रास्तां वीरौ कृष्णधनञ्जय़ौ ||
१७ ख
सञ्जय़ उवाच:
तं प्रय़ान्तमभिद्रुत्य राधेय़ः कङ्कपत्रिभिः |
१८ क
सञ्जय़ उवाच:
अभ्यवर्षन्महाराज मेघो वृष्ट्येव पर्वतम् ||
१८ ख
सञ्जय़ उवाच:
फुल्लता पङ्कजेनेव वक्त्रेणाभ्युत्स्मय़न्वली |
१९ क
सञ्जय़ उवाच:
आजुहाव रणे यान्तं भीममाधिरथिस्तदा ||
१९ ख
सञ्जय़ उवाच:
भीमसेनस्तदाह्वानं कर्णान्नामर्षय़द्युधि |
२० क
सञ्जय़ उवाच:
अर्धमण्डलमावृत्य सूतपुत्रमय़ोधय़त् ||
२० ख
सञ्जय़ उवाच:
अवक्रगामिभिर्वाणैरभ्यवर्षन्महाय़सैः |
२१ क
सञ्जय़ उवाच:
द्वैरथे दंशितं यत्तं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ||
२१ ख
सञ्जय़ उवाच:
विधित्सुः कलहस्यान्तं जिघांसुः कर्णमक्षिणोत् |
२२ क
सञ्जय़ उवाच:
तं च हत्वेतरान्सर्वान्हन्तुकामो महावलः ||
२२ ख
सञ्जय़ उवाच:
तस्मै प्रासृजदुग्राणि विविधानि परन्तपः |
२३ क
सञ्जय़ उवाच:
अमर्षी पाण्डवः क्रुद्धः शरवर्षाणि मारिष ||
२३ ख
सञ्जय़ उवाच:
तस्य तानीषुवर्षाणि मत्तद्विरदगामिनः |
२४ क
सञ्जय़ उवाच:
सूतपुत्रोऽस्त्रमाय़ाभिरग्रसत्सुमहाय़शाः ||
२४ ख
सञ्जय़ उवाच:
स यथावन्महाराज विद्यया वै सुपूजितः |
२५ क
सञ्जय़ उवाच:
आचार्यवन्महेष्वासः कर्णः पर्यचरद्रणे ||
२५ ख
सञ्जय़ उवाच:
संरम्भेण तु युध्यन्तं भीमसेनं स्मय़न्निव |
२६ क
सञ्जय़ उवाच:
अभ्यपद्यत राधेय़स्तममर्षी वृकोदरम् ||
२६ ख
सञ्जय़ उवाच:
तन्नामृष्यत कौन्तेय़ः कर्णस्य स्मितमाहवे |
२७ क
सञ्जय़ उवाच:
युध्यमानेषु वीरेषु पश्यत्सु च समन्ततः ||
२७ ख
सञ्जय़ उवाच:
तं भीमसेनः सम्प्राप्तं वत्सदन्तैः स्तनान्तरे |
२८ क
सञ्जय़ उवाच:
विव्याध वलवान्क्रुद्धस्तोत्त्रैरिव महाद्विपम् ||
२८ ख
सञ्जय़ उवाच:
सूतं तु सूतपुत्रस्य सुपुङ्खैर्निशितैः शरैः |
२९ क
सञ्जय़ उवाच:
सुमुक्तैश्चित्रवर्माणं निर्विभेद त्रिसप्तभिः ||
२९ ख
सञ्जय़ उवाच:
कर्णो जाम्वूनदैर्जालैः सञ्छन्नान्वातरंहसः |
३० क
सञ्जय़ उवाच:
विव्याध तुरगान्वीरः पञ्चभिः पञ्चभिः शरैः ||
३० ख
सञ्जय़ उवाच:
ततो वाणमय़ं जालं भीमसेनरथं प्रति |
३१ क
सञ्जय़ उवाच:
कर्णेन विहितं राजन्निमेषार्धाददृश्यत ||
३१ ख
सञ्जय़ उवाच:
सरथः सध्वजस्तत्र ससूतः पाण्डवस्तदा |
३२ क
सञ्जय़ उवाच:
प्राच्छाद्यत महाराज कर्णचापच्युतैः शरैः ||
३२ ख
सञ्जय़ उवाच:
तस्य कर्णश्चतुःषष्ट्या व्यधमत्कवचं दृढम् |
३३ क
सञ्जय़ उवाच:
क्रुद्धश्चाप्यहनत्पार्श्वे नाराचैर्मर्मभेदिभिः ||
३३ ख
सञ्जय़ उवाच:
ततोऽचिन्त्य महावेगान्कर्णकार्मुकनिःसृतान् |
३४ क
सञ्जय़ उवाच:
समाश्लिष्यदसम्भ्रान्तः सूतपुत्रं वृकोदरः ||
३४ ख
सञ्जय़ उवाच:
स कर्णचापप्रभवानिषूनाशीविषोपमान् |
३५ क
सञ्जय़ उवाच:
विभ्रद्भीमो महाराज न जगाम व्यथां रणे ||
३५ ख
सञ्जय़ उवाच:
ततो द्वात्रिंशता भल्लैर्निशितैस्तिग्मतेजनैः |
३६ क
सञ्जय़ उवाच:
विव्याध समरे कर्णं भीमसेनः प्रतापवान् ||
३६ ख
सञ्जय़ उवाच:
अय़त्नेनैव तं कर्णः शरैरुप समाकिरत् |
३७ क
सञ्जय़ उवाच:
भीमसेनं महावाहुं सैन्धवस्य वधैषिणम् ||
३७ ख
सञ्जय़ उवाच:
मृदुपूर्वं च राधेय़ो भीममाजावय़ोधय़त् |
३८ क
सञ्जय़ उवाच:
क्रोधपूर्वं तथा भीमः पूर्ववैरमनुस्मरन् ||
३८ ख
सञ्जय़ उवाच:
तं भीमसेनो नामृष्यदवमानममर्षणः |
३९ क
सञ्जय़ उवाच:
स तस्मै व्यसृजत्तूर्णं शरवर्षममित्रजित् ||
३९ ख
सञ्जय़ उवाच:
ते शराः प्रेषिता राजन्भीमसेनेन संय़ुगे |
४० क
सञ्जय़ उवाच:
निपेतुः सर्वतो भीमाः कूजन्त इव पक्षिणः ||
४० ख
सञ्जय़ उवाच:
हेमपुङ्खा महाराज भीमसेनधनुश्च्युताः |
४१ क
सञ्जय़ उवाच:
अभ्यद्रवंस्ते राधेय़ं वृकाः क्षुद्रमृगं यथा ||
४१ ख
सञ्जय़ उवाच:
कर्णस्तु रथिनां श्रेष्ठश्छाद्यमानः समन्ततः |
४२ क
सञ्जय़ उवाच:
राजन्व्यसृजदुग्राणि शरवर्षाणि संय़ुगे ||
४२ ख
सञ्जय़ उवाच:
तस्य तानशनिप्रख्यानिषून्समरशोभिनः |
४३ क
सञ्जय़ उवाच:
चिच्छेद वहुभिर्भल्लैरसम्प्राप्तान्वृकोदरः ||
४३ ख
सञ्जय़ उवाच:
पुनश्च शरवर्षेण छादय़ामास भारत |
४४ क
सञ्जय़ उवाच:
कर्णो वैकर्तनो युद्धे भीमसेनं महारथम् ||
४४ ख
सञ्जय़ उवाच:
तत्र भारत भीमं तु दृष्टवन्तः स्म साय़कैः |
४५ क
सञ्जय़ उवाच:
समाचिततनुं सङ्ख्ये श्वाविधं शललैरिव ||
४५ ख
सञ्जय़ उवाच:
हेमपुङ्खाञ्शिलाधौतान्कर्णचापच्युताञ्शरान् |
४६ क
सञ्जय़ उवाच:
दधार समरे वीरः स्वरश्मीनिव भास्करः ||
४६ ख
सञ्जय़ उवाच:
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गो भीमसेनो व्यरोचत |
४७ क
सञ्जय़ उवाच:
तपनीय़निभैः पुष्पैः पलाश इव कानने ||
४७ ख
सञ्जय़ उवाच:
तत्तु भीमो महाराज कर्णस्य चरितं रणे |
४८ क
सञ्जय़ उवाच:
नामृष्यत महेष्वासः क्रोधादुद्वृत्य चक्षुषी ||
४८ ख
सञ्जय़ उवाच:
स कर्णं पञ्चविंशत्या नाराचानां समार्पय़त् |
४९ क
सञ्जय़ उवाच:
महीधरमिव श्वेतं गूढपादैर्विषोल्वणैः ||
४९ ख
सञ्जय़ उवाच:
तं विव्याध पुनर्भीमः षड्भिरष्टाभिरेव च |
५० क
सञ्जय़ उवाच:
मर्मस्वमरविक्रान्तः सूतपुत्रं महारणे ||
५० ख