सञ्जय़ उवाच:
द्रोणस्य रथनिर्घोषं पर्जन्यनिनदोपमम् |
४८ क
सञ्जय़ उवाच:
श्रुत्वा प्रभद्रका राजन्समकम्पन्त मारिष ||
४८ ख
सञ्जय़ उवाच:
सा सेना महती राजन्पाण्डुपुत्रस्य संय़ुगे |
४९ क
सञ्जय़ उवाच:
द्रोणेन वारिता यत्ता न चचाल पदात्पदम् ||
४९ ख
सञ्जय़ उवाच:
चेकितानं रणे क्रुद्धं भीष्मं प्रति जनेश्वर |
५० क
सञ्जय़ उवाच:
चित्रसेनस्तव सुतः क्रुद्धरूपमवारय़त् ||
५० ख
सञ्जय़ उवाच:
भीष्महेतोः पराक्रान्तश्चित्रसेनो महारथः |
५१ क
सञ्जय़ उवाच:
चेकितानं परं शक्त्या योधय़ामास भारत ||
५१ ख
सञ्जय़ उवाच:
तथैव चेकितानोऽपि चित्रसेनमय़ोधय़त् |
५२ क
सञ्जय़ उवाच:
तद्युद्धमासीत्सुमहत्तय़ोस्तत्र पराक्रमे ||
५२ ख
सञ्जय़ उवाच:
अर्जुनो वार्यमाणस्तु वहुशस्तनय़ेन ते |
५३ क
सञ्जय़ उवाच:
विमुखीकृत्य पुत्रं ते तव सेनां ममर्द ह ||
५३ ख
सञ्जय़ उवाच:
दुःशासनोऽपि परय़ा शक्त्या पार्थमवारय़त् |
५४ क
सञ्जय़ उवाच:
कथं भीष्मं परो हन्यादिति निश्चित्य भारत ||
५४ ख
सञ्जय़ उवाच:
सा वध्यमाना समरे पुत्रस्य तव वाहिनी |
५५ क
सञ्जय़ उवाच:
लोड्यते रथिभिः श्रेष्ठैस्तत्र तत्रैव भारत ||
५५ ख