मार्कण्डेय़ उवाच:
ऋषय़स्तु महाघोरान्दृष्ट्वोत्पातान्पृथग्विधान् |
१ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
अकुर्वञ्शान्तिमुद्विग्ना लोकानां लोकभावनाः ||
१ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
निवसन्ति वने ये तु तस्मिंश्चैत्ररथे जनाः |
२ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
तेऽव्रुवन्नेष नोऽनर्थः पावकेनाहृतो महान् |
२ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
सङ्गम्य षड्भिः पत्नीभिः सप्तर्षीणामिति स्म ह ||
२ ग
मार्कण्डेय़ उवाच:
अपरे गरुडीमाहुस्त्वय़ानर्थोऽय़माहृतः |
३ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
यैर्दृष्टा सा तदा देवी तस्या रूपेण गच्छती |
३ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
न तु तत्स्वाहय़ा कर्म कृतं जानाति वै जनः ||
३ ग
मार्कण्डेय़ उवाच:
सुपर्णी तु वचः श्रुत्वा ममाय़ं तनय़स्त्विति |
४ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
उपगम्य शनैः स्कन्दमाहाहं जननी तव ||
४ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
अथ सप्तर्षय़ः श्रुत्वा जातं पुत्रं महौजसम् |
५ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
तत्यजुः षट्तदा पत्नीर्विना देवीमरुन्धतीम् ||
५ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
षड्भिरेव तदा जातमाहुस्तद्वनवासिनः |
६ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
सप्तर्षीनाह च स्वाहा मम पुत्रोऽय़मित्युत |
६ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
अहं जाने नैतदेवमिति राजन्पुनः पुनः ||
६ ग
मार्कण्डेय़ उवाच:
विश्वामित्रस्तु कृत्वेष्टिं सप्तर्षीणां महामुनिः |
७ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
पावकं कामसन्तप्तमदृष्टः पृष्ठतोऽन्वगात् |
७ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
तत्तेन निखिलं सर्वमववुद्धं यथातथम् ||
७ ग
मार्कण्डेय़ उवाच:
विश्वामित्रस्तु प्रथमं कुमारं शरणं गतः |
८ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
स्तवं दिव्यं सम्प्रचक्रे महासेनस्य चापि सः ||
८ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
मङ्गलानि च सर्वाणि कौमाराणि त्रय़ोदश |
९ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
जातकर्मादिकास्तस्य क्रिय़ाश्चक्रे महामुनिः ||
९ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
षड्वक्त्रस्य तु माहात्म्यं कुक्कुटस्य च साधनम् |
१० क
मार्कण्डेय़ उवाच:
शक्त्या देव्याः साधनं च तथा पारिषदामपि ||
१० ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
विश्वामित्रश्चकारैतत्कर्म लोकहिताय़ वै |
११ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
तस्मादृषिः कुमारस्य विश्वामित्रोऽभवत्प्रिय़ः ||
११ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
अन्वजानाच्च स्वाहाय़ा रूपान्यत्वं महामुनिः |
१२ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
अव्रवीच्च मुनीन्सर्वान्नापराध्यन्ति वै स्त्रिय़ः |
१२ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
श्रुत्वा तु तत्त्वतस्तस्मात्ते पत्नीः सर्वतोऽत्यजन् ||
१२ ग
मार्कण्डेय़ उवाच:
स्कन्दं श्रुत्वा ततो देवा वासवं सहिताव्रुवन् |
१३ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
अविषह्यवलं स्कन्दं जहि शक्राशु माचिरम् ||
१३ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
यदि वा न निहंस्येनमद्येन्द्रोऽय़ं भविष्यति |
१४ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
त्रैलोक्यं संनिगृह्यास्मांस्त्वां च शक्र महावलः ||
१४ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
स तानुवाच व्यथितो वालोऽय़ं सुमहावलः |
१५ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
स्रष्टारमपि लोकानां युधि विक्रम्य नाशय़ेत् ||
१५ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
सर्वास्त्वद्याभिगच्छन्तु स्कन्दं लोकस्य मातरः |
१६ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
कामवीर्या घ्नन्तु चैनं तथेत्युक्त्वा च ता यय़ुः ||
१६ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
तमप्रतिवलं दृष्ट्वा विषण्णवदनास्तु ताः |
१७ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
अशक्योऽय़ं विचिन्त्यैवं तमेव शरणं यय़ुः ||
१७ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
ऊचुश्चापि त्वमस्माकं पुत्रोऽस्माभिर्धृतं जगत् |
१८ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
अभिनन्दस्व नः सर्वाः प्रस्नुताः स्नेहविक्लवाः ||
१८ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
ताः सम्पूज्य महासेनः कामांश्चासां प्रदाय़ सः |
१९ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
अपश्यदग्निमाय़ान्तं पितरं वलिनां वली ||
१९ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
स तु सम्पूजितस्तेन सह मातृगणेन ह |
२० क
मार्कण्डेय़ उवाच:
परिवार्य महासेनं रक्षमाणः स्थितः स्थिरम् ||
२० ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
सर्वासां या तु मातॄणां नारी क्रोधसमुद्भवा |
२१ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
धात्री सा पुत्रवत्स्कन्दं शूलहस्ताभ्यरक्षत ||
२१ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
लोहितस्योदधेः कन्या क्रूरा लोहितभोजना |
२२ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
परिष्वज्य महासेनं पुत्रवत्पर्यरक्षत ||
२२ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
अग्निर्भूत्वा नैगमेय़श्छागवक्त्रो वहुप्रजः |
२३ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
रमय़ामास शैलस्थं वालं क्रीडनकैरिव ||
२३ ख