धृतराष्ट्र उवाच:
अत्यद्भुतमहं मन्ये भीमसेनस्य विक्रमम् |
१ क
धृतराष्ट्र उवाच:
यत्कर्णं योधय़ामास समरे लघुविक्रमम् ||
१ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
त्रिदशानपि चोद्युक्तान्सर्वशस्त्रधरान्युधि |
२ क
धृतराष्ट्र उवाच:
वारय़ेद्यो रणे कर्णः सय़क्षासुरमानवान् ||
२ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
स कथं पाण्डवं युद्धे भ्राजमानमिव श्रिय़ा |
३ क
धृतराष्ट्र उवाच:
नातरत्संय़ुगे तात तन्ममाचक्ष्व सञ्जय़ ||
३ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
कथं च युद्धं भूय़ोऽभूत्तय़ोः प्राणदुरोदरे |
४ क
धृतराष्ट्र उवाच:
अत्र मन्ये समाय़त्तो जय़ो वाजय़ एव वा ||
४ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
कर्णं प्राप्य रणे सूत मम पुत्रः सुय़ोधनः |
५ क
धृतराष्ट्र उवाच:
जेतुमुत्सहते पार्थान्सगोविन्दान्ससात्वतान् ||
५ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
श्रुत्वा तु निर्जितं कर्णमसकृद्भीमकर्मणा |
६ क
धृतराष्ट्र उवाच:
भीमसेनेन समरे मोह आविशतीव माम् ||
६ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
विनष्टान्कौरवान्मन्ये मम पुत्रस्य दुर्नय़ैः |
७ क
धृतराष्ट्र उवाच:
न हि कर्णो महेष्वासान्पार्थाञ्ज्येष्यति सञ्जय़ ||
७ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
कृतवान्यानि युद्धानि कर्णः पाण्डुसुतैः सह |
८ क
धृतराष्ट्र उवाच:
सर्वत्र पाण्डवाः कर्णमजय़न्त रणाजिरे ||
८ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
अजय़्याः पाण्डवास्तात देवैरपि सवासवैः |
९ क
धृतराष्ट्र उवाच:
न च तद्वुध्यते मन्दः पुत्रो दुर्योधनो मम ||
९ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
धनं धनेश्वरस्येव हृत्वा पार्थस्य मे सुतः |
१० क
धृतराष्ट्र उवाच:
मधुप्रेप्सुरिवावुद्धिः प्रपातं नाववुध्यते ||
१० ख
धृतराष्ट्र उवाच:
निकृत्या निकृतिप्रज्ञो राज्यं हृत्वा महात्मनाम् |
११ क
धृतराष्ट्र उवाच:
जितानित्येव मन्वानः पाण्डवानवमन्यते ||
११ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
पुत्रस्नेहाभिभूतेन मय़ा चाप्यकृतात्मना |
१२ क
धृतराष्ट्र उवाच:
धर्मे स्थिता महात्मानो निकृताः पाण्डुनन्दनाः ||
१२ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
शमकामः सदा पार्थो दीर्घप्रेक्षी युधिष्ठिरः |
१३ क
धृतराष्ट्र उवाच:
अशक्त इति मन्वानैः पुत्रैर्मम निराकृतः ||
१३ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
तानि दुःखान्यनेकानि विप्रकारांश्च सर्वशः |
१४ क
धृतराष्ट्र उवाच:
हृदि कृत्वा महावाहुर्भीमोऽय़ुध्यत सूतजम् ||
१४ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
तस्मान्मे सञ्जय़ व्रूहि कर्णभीमौ यथा रणे |
१५ क
धृतराष्ट्र उवाच:
अय़ुध्येतां युधि श्रेष्ठौ परस्परवधैषिणौ ||
१५ ख
सञ्जय़ उवाच:
शृणु राजन्यथा वृत्तः सङ्ग्रामः कर्णभीमय़ोः |
१६ क
सञ्जय़ उवाच:
परस्परवधप्रेप्स्वोर्वने कुञ्जरय़ोरिव ||
१६ ख
सञ्जय़ उवाच:
राजन्वैकर्तनो भीमं क्रुद्धः क्रुद्धमरिन्दमम् |
१७ क
सञ्जय़ उवाच:
पराक्रान्तं पराक्रम्य विव्याध त्रिंशता शरैः ||
१७ ख
सञ्जय़ उवाच:
महावेगैः प्रसन्नाग्रैः शातकुम्भपरिष्कृतैः |
१८ क
सञ्जय़ उवाच:
आहनद्भरतश्रेष्ठ भीमं वैकर्तनः शरैः ||
१८ ख
सञ्जय़ उवाच:
तस्यास्यतो धनुर्भीमश्चकर्त निशितैस्त्रिभिः |
१९ क
सञ्जय़ उवाच:
रथनीडाच्च यन्तारं भल्लेनापातय़त्क्षितौ ||
१९ ख
सञ्जय़ उवाच:
स काङ्क्षन्भीमसेनस्य वधं वैकर्तनो वृषः |
२० क
सञ्जय़ उवाच:
शक्तिं कनकवैडूर्यचित्रदण्डां परामृशत् ||
२० ख
सञ्जय़ उवाच:
प्रगृह्य च महाशक्तिं कालशक्तिमिवापराम् |
२१ क
सञ्जय़ उवाच:
समुत्क्षिप्य च राधेय़ः सन्धाय़ च महावलः |
२१ ख
सञ्जय़ उवाच:
चिक्षेप भीमसेनाय़ जीवितान्तकरीमिव ||
२१ ग
सञ्जय़ उवाच:
शक्तिं विसृज्य राधेय़ः पुरन्दर इवाशनिम् |
२२ क
सञ्जय़ उवाच:
ननाद सुमहानादं वलवान्सूतनन्दनः |
२२ ख
सञ्जय़ उवाच:
तं च नादं ततः श्रुत्वा पुत्रास्ते हृषिताभवन् ||
२२ ग
सञ्जय़ उवाच:
तां कर्णभुजनिर्मुक्तामर्कवैश्वानरप्रभाम् |
२३ क
सञ्जय़ उवाच:
शक्तिं विय़ति चिच्छेद भीमः सप्तभिराशुगैः ||
२३ ख
सञ्जय़ उवाच:
छित्त्वा शक्तिं ततो भीमो निर्मुक्तोरगसंनिभाम् |
२४ क
सञ्जय़ उवाच:
मार्गमाण इव प्राणान्सूतपुत्रस्य मारिष ||
२४ ख
सञ्जय़ उवाच:
प्राहिणोन्नव संरव्धः शरान्वर्हिणवाससः |
२५ क
सञ्जय़ उवाच:
स्वर्णपुङ्खाञ्शिलाधौतान्यमदण्डोपमान्मृधे ||
२५ ख
सञ्जय़ उवाच:
कर्णोऽप्यन्यद्धनुर्गृह्य हेमपृष्ठं दुरासदम् |
२६ क
सञ्जय़ उवाच:
विकृष्य च महातेजा व्यसृजत्साय़कान्नव ||
२६ ख
सञ्जय़ उवाच:
तान्पाण्डुपुत्रश्चिच्छेद नवभिर्नतपर्वभिः |
२७ क
सञ्जय़ उवाच:
वसुषेणेन निर्मुक्तान्नव राजन्महाशरान् |
२७ ख
सञ्जय़ उवाच:
छित्त्वा भीमो महाराज नादं सिंह इवानदत् ||
२७ ग
सञ्जय़ उवाच:
तौ वृषाविव नर्दन्तौ वलिनौ वाशितान्तरे |
२८ क
सञ्जय़ उवाच:
शार्दूलाविव चान्योन्यमत्यर्थं च ह्यगर्जताम् ||
२८ ख
सञ्जय़ उवाच:
अन्योन्यं प्रजिहीर्षन्तावन्योन्यस्यान्तरैषिणौ |
२९ क
सञ्जय़ उवाच:
अन्योन्यमभिवीक्षन्तौ गोष्ठेष्विव महर्षभौ ||
२९ ख
सञ्जय़ उवाच:
महागजाविवासाद्य विषाणाग्रैः परस्परम् |
३० क
सञ्जय़ उवाच:
शरैः पूर्णाय़तोत्सृष्टैरन्योन्यमभिजघ्नतुः ||
३० ख
सञ्जय़ उवाच:
निर्दहन्तौ महाराज शरवृष्ट्या परस्परम् |
३१ क
सञ्जय़ उवाच:
अन्योन्यमभिवीक्षन्तौ कोपाद्विवृतलोचनौ ||
३१ ख
सञ्जय़ उवाच:
प्रहसन्तौ तथान्योन्यं भर्त्सय़न्तौ मुहुर्मुहुः |
३२ क
सञ्जय़ उवाच:
शङ्खशव्दं च कुर्वाणौ युय़ुधाते परस्परम् ||
३२ ख
सञ्जय़ उवाच:
तस्य भीमः पुनश्चापं मुष्टौ चिच्छेद मारिष |
३३ क
सञ्जय़ उवाच:
शङ्खवर्णाश्च तानश्वान्वाणैर्निन्ये यमक्षय़म् ||
३३ ख
सञ्जय़ उवाच:
तथा कृच्छ्रगतं दृष्ट्वा कर्णं दुर्योधनो नृपः |
३४ क
सञ्जय़ उवाच:
वेपमान इव क्रोधाद्व्यादिदेशाथ दुर्जय़म् ||
३४ ख
सञ्जय़ उवाच:
गच्छ दुर्जय़ राधेय़ं पुरा ग्रसति पाण्डवः |
३५ क
सञ्जय़ उवाच:
जहि तूवरकं क्षिप्रं कर्णस्य वलमादधत् ||
३५ ख
सञ्जय़ उवाच:
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा तव पुत्रस्तवात्मजम् |
३६ क
सञ्जय़ उवाच:
अभ्यद्रवद्भीमसेनं व्यासक्तं विकिरञ्शरान् ||
३६ ख
सञ्जय़ उवाच:
स भीमं नवभिर्वाणैरश्वानष्टभिरर्दय़त् |
३७ क
सञ्जय़ उवाच:
षड्भिः सूतं त्रिभिः केतुं पुनस्तं चापि सप्तभिः ||
३७ ख
सञ्जय़ उवाच:
भीमसेनोऽपि सङ्क्रुद्धः साश्वय़न्तारमाशुगैः |
३८ क
सञ्जय़ उवाच:
दुर्जय़ं भिन्नमर्माणमनय़द्यमसादनम् ||
३८ ख
सञ्जय़ उवाच:
स्वलङ्कृतं क्षितौ क्षुण्णं चेष्टमानं यथोरगम् |
३९ क
सञ्जय़ उवाच:
रुदन्नार्तस्तव सुतं कर्णश्चक्रे प्रदक्षिणम् ||
३९ ख
सञ्जय़ उवाच:
स तु तं विरथं कृत्वा स्मय़न्नत्यन्तवैरिणम् |
४० क
सञ्जय़ उवाच:
समाचिनोद्वाणगणैः शतघ्नीमिव शङ्कुभिः ||
४० ख
सञ्जय़ उवाच:
तथाप्यतिरथः कर्णो भिद्यमानः स्म साय़कैः |
४१ क
सञ्जय़ उवाच:
न जहौ समरे भीमं क्रुद्धरूपं परन्तपः ||
४१ ख