वृहस्पतिरु उवाच:
कृमिभावमनुप्राप्तो वर्षमेकं स जीवति |
४९ क
वृहस्पतिरु उवाच:
ततस्तु निधनं प्राप्य व्रह्मय़ोनौ प्रजाय़ते ||
४९ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
यदि पुत्रसमं शिष्यं गुरुर्हन्यादकारणे |
५० क
वृहस्पतिरु उवाच:
आत्मनः कामकारेण सोऽपि हंसः प्रजाय़ते ||
५० ख
वृहस्पतिरु उवाच:
पितरं मातरं वापि यस्तु पुत्रोऽवमन्यते |
५१ क
वृहस्पतिरु उवाच:
सोऽपि राजन्मृतो जन्तुः पूर्वं जाय़ति गर्दभः ||
५१ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
खरो जीवति मासांस्तु दश श्वा च चतुर्दश |
५२ क
वृहस्पतिरु उवाच:
विडालः सप्त मासांस्तु ततो जाय़ति मानवः ||
५२ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
मातापितरमाक्रुश्य सारिकः सम्प्रजाय़ते |
५३ क
वृहस्पतिरु उवाच:
ताडय़ित्वा तु तावेव जाय़ते कच्छपो नृप ||
५३ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
कच्छपो दश वर्षाणि त्रीणि वर्षाणि शल्यकः |
५४ क
वृहस्पतिरु उवाच:
व्यालो भूत्वा तु षण्मासांस्ततो जाय़ति मानुषः ||
५४ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
भर्तृपिण्डमुपाश्नन्यो राजद्विष्टानि सेवते |
५५ क
वृहस्पतिरु उवाच:
सोऽपि मोहसमापन्नो मृतो जाय़ति वानरः ||
५५ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
वानरो दश वर्षाणि त्रीणि वर्षाणि मूषकः |
५६ क
वृहस्पतिरु उवाच:
श्वा भूत्वा चाथ षण्मासांस्ततो जाय़ति मानुषः ||
५६ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
न्यासापहर्ता तु नरो यमस्य विषय़ं गतः |
५७ क
वृहस्पतिरु उवाच:
संसाराणां शतं गत्वा कृमिय़ोनौ प्रजाय़ते ||
५७ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
तत्र जीवति वर्षाणि दश पञ्च च भारत |
५८ क
वृहस्पतिरु उवाच:
दुष्कृतस्य क्षय़ं गत्वा ततो जाय़ति मानुषः ||
५८ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
असूय़को नरश्चापि मृतो जाय़ति शार्ङ्गकः |
५९ क
वृहस्पतिरु उवाच:
विश्वासहर्ता तु नरो मीनो जाय़ति दुर्मतिः ||
५९ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
भूत्वा मीनोऽष्ट वर्षाणि मृगो जाय़ति भारत |
६० क
वृहस्पतिरु उवाच:
मृगस्तु चतुरो मासांस्ततश्छागः प्रजाय़ते ||
६० ख
वृहस्पतिरु उवाच:
छागस्तु निधनं प्राप्य पूर्णे संवत्सरे ततः |
६१ क
वृहस्पतिरु उवाच:
कीटः सञ्जाय़ते जन्तुस्ततो जाय़ति मानुषः ||
६१ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
धान्यान्यवांस्तिलान्माषान्कुलत्थान्सर्षपांश्चणान् |
६२ क
वृहस्पतिरु उवाच:
कलाय़ानथ मुद्गांश्च गोधूमानतसीस्तथा ||
६२ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
सस्यस्यान्यस्य हर्ता च मोहाज्जन्तुरचेतनः |
६३ क
वृहस्पतिरु उवाच:
स जाय़ते महाराज मूषको निरपत्रपः ||
६३ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
ततः प्रेत्य महाराज पुनर्जाय़ति सूकरः |
६४ क
वृहस्पतिरु उवाच:
सूकरो जातमात्रस्तु रोगेण म्रिय़ते नृप ||
६४ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
श्वा ततो जाय़ते मूढः कर्मणा तेन पार्थिव |
६५ क
वृहस्पतिरु उवाच:
श्वा भूत्वा पञ्च वर्षाणि ततो जाय़ति मानुषः ||
६५ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
परदाराभिमर्शं तु कृत्वा जाय़ति वै वृकः |
६६ क
वृहस्पतिरु उवाच:
श्वा सृगालस्ततो गृध्रो व्यालः कङ्को वकस्तथा ||
६६ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
भ्रातुर्भार्यां तु दुर्वुद्धिर्यो धर्षय़ति मोहितः |
६७ क
वृहस्पतिरु उवाच:
पुंस्कोकिलत्वमाप्नोति सोऽपि संवत्सरं नृप ||
६७ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
सखिभार्यां गुरोर्भार्यां राजभार्यां तथैव च |
६८ क
वृहस्पतिरु उवाच:
प्रधर्षय़ित्वा कामाद्यो मृतो जाय़ति सूकरः ||
६८ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
सूकरः पञ्च वर्षाणि पञ्च वर्षाणि श्वाविधः |
६९ क
वृहस्पतिरु उवाच:
पिपीलकस्तु षण्मासान्कीटः स्यान्मासमेव च |
६९ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
एतानासाद्य संसारान्कृमिय़ोनौ प्रजाय़ते ||
६९ ग
वृहस्पतिरु उवाच:
तत्र जीवति मासांस्तु कृमिय़ोनौ त्रय़ोदश |
७० क
वृहस्पतिरु उवाच:
ततोऽधर्मक्षय़ं कृत्वा पुनर्जाय़ति मानुषः ||
७० ख
वृहस्पतिरु उवाच:
उपस्थिते विवाहे तु दाने यज्ञेऽपि वाभिभो |
७१ क
वृहस्पतिरु उवाच:
मोहात्करोति यो विघ्नं स मृतो जाय़ते कृमिः ||
७१ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
कृमिर्जीवति वर्षाणि दश पञ्च च भारत |
७२ क
वृहस्पतिरु उवाच:
अधर्मस्य क्षय़ं कृत्वा ततो जाय़ति मानुषः ||
७२ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
पूर्वं दत्त्वा तु यः कन्यां द्वितीय़े सम्प्रय़च्छति |
७३ क
वृहस्पतिरु उवाच:
सोऽपि राजन्मृतो जन्तुः कृमिय़ोनौ प्रजाय़ते ||
७३ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
तत्र जीवति वर्षाणि त्रय़ोदश युधिष्ठिर |
७४ क
वृहस्पतिरु उवाच:
अधर्मसङ्क्षय़े युक्तस्ततो जाय़ति मानुषः ||
७४ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
देवकार्यमुपाकृत्य पितृकार्यमथापि च |
७५ क
वृहस्पतिरु उवाच:
अनिर्वाप्य समश्नन्वै ततो जाय़ति वाय़सः ||
७५ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
वाय़सो दश वर्षाणि ततो जाय़ति कुक्कुटः |
७६ क
वृहस्पतिरु उवाच:
जाय़ते लवकश्चापि मासं तस्मात्तु मानुषः ||
७६ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
ज्येष्ठं पितृसमं चापि भ्रातरं योऽवमन्यते |
७७ क
वृहस्पतिरु उवाच:
सोऽपि मृत्युमुपागम्य क्रौञ्चय़ोनौ प्रजाय़ते ||
७७ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
क्रौञ्चो जीवति मासांस्तु दश द्वौ सप्त पञ्च च |
७८ क
वृहस्पतिरु उवाच:
ततो निधनमापन्नो मानुषत्वमुपाश्नुते ||
७८ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
वृषलो व्राह्मणीं गत्वा कृमिय़ोनौ प्रजाय़ते |
७९ क
वृहस्पतिरु उवाच:
तत्रापत्यं समुत्पाद्य ततो जाय़ति मूषकः ||
७९ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
कृतघ्नस्तु मृतो राजन्यमस्य विषय़ं गतः |
८० क
वृहस्पतिरु उवाच:
यमस्य विषय़े क्रुद्धैर्वधं प्राप्नोति दारुणम् ||
८० ख
वृहस्पतिरु उवाच:
पट्टिसं मुद्गरं शूलमग्निकुम्भं च दारुणम् |
८१ क
वृहस्पतिरु उवाच:
असिपत्रवनं घोरं वालुकां कूटशाल्मलीम् ||
८१ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
एताश्चान्याश्च वह्वीः स यमस्य विषय़ं गतः |
८२ क
वृहस्पतिरु उवाच:
यातनाः प्राप्य तत्रोग्रास्ततो वध्यति भारत ||
८२ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
संसारचक्रमासाद्य कृमिय़ोनौ प्रजाय़ते |
८३ क
वृहस्पतिरु उवाच:
कृमिर्भवति वर्षाणि दश पञ्च च भारत |
८३ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
ततो गर्भं समासाद्य तत्रैव म्रिय़ते शिशुः ||
८३ ग
वृहस्पतिरु उवाच:
ततो गर्भशतैर्जन्तुर्वहुभिः सम्प्रजाय़ते |
८४ क
वृहस्पतिरु उवाच:
संसारांश्च वहून्गत्वा ततस्तिर्यक्प्रजाय़ते ||
८४ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
मृतो दुःखमनुप्राप्य वहुवर्षगणानिह |
८५ क
वृहस्पतिरु उवाच:
अपुनर्भावसंय़ुक्तस्ततः कूर्मः प्रजाय़ते ||
८५ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
अशस्त्रं पुरुषं हत्वा सशस्त्रः पुरुषाधमः |
८६ क
वृहस्पतिरु उवाच:
अर्थार्थी यदि वा वैरी स मृतो जाय़ते खरः ||
८६ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
खरो जीवति वर्षे द्वे ततः शस्त्रेण वध्यते |
८७ क
वृहस्पतिरु उवाच:
स मृतो मृगय़ोनौ तु नित्योद्विग्नोऽभिजाय़ते ||
८७ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
मृगो वध्यति शस्त्रेण गते संवत्सरे तु सः |
८८ क
वृहस्पतिरु उवाच:
हतो मृगस्ततो मीनः सोऽपि जालेन वध्यते ||
८८ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
मासे चतुर्थे सम्प्राप्ते श्वापदः सम्प्रजाय़ते |
८९ क
वृहस्पतिरु उवाच:
श्वापदो दश वर्षाणि द्वीपी वर्षाणि पञ्च च ||
८९ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
ततस्तु निधनं प्राप्तः कालपर्याय़चोदितः |
९० क
वृहस्पतिरु उवाच:
अधर्मस्य क्षय़ं कृत्वा ततो जाय़ति मानुषः ||
९० ख
वृहस्पतिरु उवाच:
स्त्रिय़ं हत्वा तु दुर्वुद्धिर्यमस्य विषय़ं गतः |
९१ क
वृहस्पतिरु उवाच:
वहून्क्लेशान्समासाद्य संसारांश्चैव विंशतिम् ||
९१ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
ततः पश्चान्महाराज कृमिय़ोनौ प्रजाय़ते |
९२ क
वृहस्पतिरु उवाच:
कृमिर्विंशतिवर्षाणि भूत्वा जाय़ति मानुषः ||
९२ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
भोजनं चोरय़ित्वा तु मक्षिका जाय़ते नरः |
९३ क
वृहस्पतिरु उवाच:
मक्षिकासङ्घवशगो वहून्मासान्भवत्युत |
९३ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
ततः पापक्षय़ं कृत्वा मानुषत्वमवाप्नुते ||
९३ ग
वृहस्पतिरु उवाच:
वाद्यं हृत्वा तु पुरुषो मशकः सम्प्रजाय़ते |
९४ क
वृहस्पतिरु उवाच:
तथा पिण्याकसंमिश्रमशनं चोरय़ेन्नरः |
९४ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
स जाय़ते वभ्रुसमो दारुणो मूषको नरः ||
९४ ग
वृहस्पतिरु उवाच:
लवणं चोरय़ित्वा तु चीरीवाकः प्रजाय़ते |
९५ क
वृहस्पतिरु उवाच:
दधि हृत्वा वकश्चापि प्लवो मत्स्यानसंस्कृतान् ||
९५ ख
वृहस्पतिरु उवाच:
चोरय़ित्वा पय़श्चापि वलाका सम्प्रजाय़ते |
९६ क
वृहस्पतिरु उवाच:
यस्तु चोरय़ते तैलं तैलपाय़ी प्रजाय़ते |
९६ ख