chevron_left आदि पर्व अध्याय ११२
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमुक्ता महाराज कुन्ती पाण्डुमभाषत |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कुरूणामृषभं वीरं तदा भूमिपतिं पतिम् ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न मामर्हसि धर्मज्ञ वक्तुमेवं कथञ्चन |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
धर्मपत्नीमभिरतां त्वय़ि राजीवलोचन ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वमेव तु महावाहो मय़्यपत्यानि भारत |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वीर वीर्योपपन्नानि धर्मतो जनय़िष्यसि ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स्वर्गं मनुजशार्दूल गच्छेय़ं सहिता त्वय़ा |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अपत्याय़ च मां गच्छ त्वमेव कुरुनन्दन ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न ह्यहं मनसाप्यन्यं गच्छेय़ं त्वदृते नरम् |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वत्तः प्रतिविशिष्टश्च कोऽन्योऽस्ति भुवि मानवः ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इमां च तावद्धर्म्यां त्वं पौराणीं शृणु मे कथाम् |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
परिश्रुतां विशालाक्ष कीर्तय़िष्यामि यामहम् ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
व्युषिताश्व इति ख्यातो वभूव किल पार्थिवः |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुरा परमधर्मिष्ठः पूरोर्वंशविवर्धनः ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्मिंश्च यजमाने वै धर्मात्मनि महात्मनि |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उपागमंस्ततो देवाः सेन्द्राः सह महर्षिभिः ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अमाद्यदिन्द्रः सोमेन दक्षिणाभिर्द्विजातय़ः |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
व्युषिताश्वस्य राजर्षेस्ततो यज्ञे महात्मनः ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
व्युषिताश्वस्ततो राजन्नति मर्त्यान्व्यरोचत |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
सर्वभूतान्यति यथा तपनः शिशिरात्यये ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स विजित्य गृहीत्वा च नृपतीन्राजसत्तमः |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्राच्यानुदीच्यान्मध्यांश्च दक्षिणात्यानकालय़त् ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अश्वमेधे महाय़ज्ञे व्युषिताश्वः प्रतापवान् |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वभूव स हि राजेन्द्रो दशनागवलान्वितः ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अप्यत्र गाथां गाय़न्ति ये पुराणविदो जनाः |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
व्युषिताश्वः समुद्रान्तां विजित्येमां वसुन्धराम् |
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अपालय़त्सर्ववर्णान्पिता पुत्रानिवौरसान् ||
१३ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
यजमानो महाय़ज्ञैर्व्राह्मणेभ्यो ददौ धनम् |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अनन्तरत्नान्यादाय़ आजहार महाक्रतून् |
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सुषाव च वहून्सोमान्सोमसंस्थास्ततान च ||
१४ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
आसीत्काक्षीवती चास्य भार्या परमसंमता |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भद्रा नाम मनुष्येन्द्र रूपेणासदृशी भुवि ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कामय़ामासतुस्तौ तु परस्परमिति श्रुतिः |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स तस्यां कामसंमत्तो यक्ष्माणं समपद्यत ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तेनाचिरेण कालेन जगामास्तमिवांशुमान् |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्मिन्प्रेते मनुष्येन्द्रे भार्यास्य भृशदुःखिता ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अपुत्रा पुरुषव्याघ्र विललापेति नः श्रुतम् |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भद्रा परमदुःखार्ता तन्निवोध नराधिप ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नारी परमधर्मज्ञ सर्वा पुत्रविनाकृता |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पतिं विना जीवति या न सा जीवति दुःखिता ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पतिं विना मृतं श्रेय़ो नार्याः क्षत्रिय़पुङ्गव |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वद्गतिं गन्तुमिच्छामि प्रसीदस्व नय़स्व माम् ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वय़ा हीना क्षणमपि नाहं जीवितुमुत्सहे |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रसादं कुरु मे राजन्नितस्तूर्णं नय़स्व माम् ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पृष्ठतोऽनुगमिष्यामि समेषु विषमेषु च |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वामहं नरशार्दूल गच्छन्तमनिवर्तिनम् ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
छाय़ेवानपगा राजन्सततं वशवर्तिनी |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भविष्यामि नरव्याघ्र नित्यं प्रिय़हिते रता ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अद्य प्रभृति मां राजन्कष्टा हृदय़शोषणाः |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आधय़ोऽभिभविष्यन्ति त्वदृते पुष्करेक्षण ||
२४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अभाग्यया मय़ा नूनं विय़ुक्ताः सहचारिणः |
२५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
संय़ोगा विप्रय़ुक्ता वा पूर्वदेहेषु पार्थिव ||
२५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तदिदं कर्मभिः पापैः पूर्वदेहेषु सञ्चितम् |
२६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दुःखं मामनुसम्प्राप्तं राजंस्त्वद्विप्रय़ोगजम् ||
२६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अद्य प्रभृत्यहं राजन्कुशप्रस्तरशाय़िनी |
२७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भविष्याम्यसुखाविष्टा त्वद्दर्शनपराय़णा ||
२७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
दर्शय़स्व नरव्याघ्र साधु मामसुखान्विताम् |
२८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दीनामनाथां कृपणां विलपन्तीं नरेश्वर ||
२८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं वहुविधं तस्यां विलपन्त्यां पुनः पुनः |
२९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तं शवं सम्परिष्वज्य वाक्किलान्तर्हिताव्रवीत् ||
२९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उत्तिष्ठ भद्रे गच्छ त्वं ददानीह वरं तव |
३० क
वैशम्पाय़न उवाच:
जनय़िष्याम्यपत्यानि त्वय़्यहं चारुहासिनि ||
३० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
आत्मीय़े च वरारोहे शय़नीय़े चतुर्दशीम् |
३१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अष्टमीं वा ऋतुस्नाता संविशेथा मय़ा सह ||
३१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमुक्ता तु सा देवी तथा चक्रे पतिव्रता |
३२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यथोक्तमेव तद्वाक्यं भद्रा पुत्रार्थिनी तदा ||
३२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सा तेन सुषुवे देवी शवेन मनुजाधिप |
३३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
त्रीञ्शाल्वांश्चतुरो मद्रान्सुतान्भरतसत्तम ||
३३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तथा त्वमपि मय़्येव मनसा भरतर्षभ |
३४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शक्तो जनय़ितुं पुत्रांस्तपोय़ोगवलान्वय़ात् ||
३४ ख