chevron_left वन पर्व अध्याय ५९
नल उवाच:
यथा राज्यं पितुस्ते तत्तथा मम न संशय़ः |
१ क
नल उवाच:
न तु तत्र गमिष्यामि विषमस्थः कथञ्चन ||
१ ख
नल उवाच:
कथं समृद्धो गत्वाहं तव हर्षविवर्धनः |
२ क
नल उवाच:
परिद्यूनो गमिष्यामि तव शोकविवर्धनः ||
२ ख
वृहदश्व उवाच:
इति व्रुवन्नलो राजा दमय़न्तीं पुनः पुनः |
३ क
वृहदश्व उवाच:
सान्त्वय़ामास कल्याणीं वाससोऽर्धेन संवृताम् ||
३ ख
वृहदश्व उवाच:
तावेकवस्त्रसंवीतावटमानावितस्ततः |
४ क
वृहदश्व उवाच:
क्षुत्पिपासापरिश्रान्तौ सभां काञ्चिदुपेय़तुः ||
४ ख
वृहदश्व उवाच:
तां सभामुपसम्प्राप्य तदा स निषधाधिपः |
५ क
वृहदश्व उवाच:
वैदर्भ्या सहितो राजा निषसाद महीतले ||
५ ख
वृहदश्व उवाच:
स वै विवस्त्रो मलिनो विकचः पांसुगुण्ठितः |
६ क
वृहदश्व उवाच:
दमय़न्त्या सह श्रान्तः सुष्वाप धरणीतले ||
६ ख
वृहदश्व उवाच:
दमय़न्त्यपि कल्याणी निद्रय़ापहृता ततः |
७ क
वृहदश्व उवाच:
सहसा दुःखमासाद्य सुकुमारी तपस्विनी ||
७ ख
वृहदश्व उवाच:
सुप्ताय़ां दमय़न्त्यां तु नलो राजा विशां पते |
८ क
वृहदश्व उवाच:
शोकोन्मथितचित्तात्मा न स्म शेते यथा पुरा ||
८ ख
वृहदश्व उवाच:
स तद्राज्यापहरणं सुहृत्त्यागं च सर्वशः |
९ क
वृहदश्व उवाच:
वने च तं परिध्वंसं प्रेक्ष्य चिन्तामुपेय़िवान् ||
९ ख
वृहदश्व उवाच:
किं नु मे स्यादिदं कृत्वा किं नु मे स्यादकुर्वतः |
१० क
वृहदश्व उवाच:
किं नु मे मरणं श्रेय़ः परित्यागो जनस्य वा ||
१० ख
वृहदश्व उवाच:
मामिय़ं ह्यनुरक्तेदं दुःखमाप्नोति मत्कृते |
११ क
वृहदश्व उवाच:
मद्विहीना त्विय़ं गच्छेत्कदाचित्स्वजनं प्रति ||
११ ख
वृहदश्व उवाच:
मय़ा निःसंशय़ं दुःखमिय़ं प्राप्स्यत्यनुत्तमा |
१२ क
वृहदश्व उवाच:
उत्सर्गे संशय़ः स्यात्तु विन्देतापि सुखं क्वचित् ||
१२ ख
वृहदश्व उवाच:
स विनिश्चित्य वहुधा विचार्य च पुनः पुनः |
१३ क
वृहदश्व उवाच:
उत्सर्गेऽमन्यत श्रेय़ो दमय़न्त्या नराधिपः ||
१३ ख
वृहदश्व उवाच:
सोऽवस्त्रतामात्मनश्च तस्याश्चाप्येकवस्त्रताम् |
१४ क
वृहदश्व उवाच:
चिन्तय़ित्वाध्यगाद्राजा वस्त्रार्धस्यावकर्तनम् ||
१४ ख
वृहदश्व उवाच:
कथं वासो विकर्तेय़ं न च वुध्येत मे प्रिय़ा |
१५ क
वृहदश्व उवाच:
चिन्त्यैवं नैषधो राजा सभां पर्यचरत्तदा ||
१५ ख
वृहदश्व उवाच:
परिधावन्नथ नल इतश्चेतश्च भारत |
१६ क
वृहदश्व उवाच:
आससाद सभोद्देशे विकोशं खड्गमुत्तमम् ||
१६ ख
वृहदश्व उवाच:
तेनार्धं वाससश्छित्त्वा निवस्य च परन्तपः |
१७ क
वृहदश्व उवाच:
सुप्तामुत्सृज्य वैदर्भीं प्राद्रवद्गतचेतनः ||
१७ ख
वृहदश्व उवाच:
ततो निवद्धहृदय़ः पुनरागम्य तां सभाम् |
१८ क
वृहदश्व उवाच:
दमय़न्तीं तथा दृष्ट्वा रुरोद निषधाधिपः ||
१८ ख
वृहदश्व उवाच:
यां न वाय़ुर्न चादित्यः पुरा पश्यति मे प्रिय़ाम् |
१९ क
वृहदश्व उवाच:
सेय़मद्य सभामध्ये शेते भूमावनाथवत् ||
१९ ख
वृहदश्व उवाच:
इय़ं वस्त्रावकर्तेन संवीता चारुहासिनी |
२० क
वृहदश्व उवाच:
उन्मत्तेव वरारोहा कथं वुद्ध्वा भविष्यति ||
२० ख
वृहदश्व उवाच:
कथमेका सती भैमी मय़ा विरहिता शुभा |
२१ क
वृहदश्व उवाच:
चरिष्यति वने घोरे मृगव्यालनिषेविते ||
२१ ख
वृहदश्व उवाच:
गत्वा गत्वा नलो राजा पुनरेति सभां मुहुः |
२२ क
वृहदश्व उवाच:
आकृष्यमाणः कलिना सौहृदेनापकृष्यते ||
२२ ख
वृहदश्व उवाच:
द्विधेव हृदय़ं तस्य दुःखितस्याभवत्तदा |
२३ क
वृहदश्व उवाच:
दोलेव मुहुराय़ाति याति चैव सभां मुहुः ||
२३ ख
वृहदश्व उवाच:
सोऽपकृष्टस्तु कलिना मोहितः प्राद्रवन्नलः |
२४ क
वृहदश्व उवाच:
सुप्तामुत्सृज्य तां भार्यां विलप्य करुणं वहु ||
२४ ख
वृहदश्व उवाच:
नष्टात्मा कलिना स्पृष्टस्तत्तद्विगणय़न्नृपः |
२५ क
वृहदश्व उवाच:
जगामैव वने शून्ये भार्यामुत्सृज्य दुःखितः ||
२५ ख