मार्कण्डेय़ उवाच:
ततश्चोरक्षय़ं कृत्वा द्विजेभ्यः पृथिवीमिमाम् |
१ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
वाजिमेधे महाय़ज्ञे विधिवत्कल्पय़िष्यति ||
१ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
स्थापय़ित्वा स मर्यादाः स्वय़म्भुविहिताः शुभाः |
२ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
वनं पुण्ययशःकर्मा जरावान्संश्रय़िष्यति ||
२ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
तच्छीलमनुवर्त्स्यन्ते मनुष्या लोकवासिनः |
३ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
विप्रैश्चोरक्षय़े चैव कृते क्षेमं भविष्यति ||
३ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
कृष्णाजिनानि शक्तीश्च त्रिशूलान्याय़ुधानि च |
४ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
स्थापय़न्विप्रशार्दूलो देशेषु विजितेषु च ||
४ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
संस्तूय़मानो विप्रेन्द्रैर्मानय़ानो द्विजोत्तमान् |
५ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
कल्किश्चरिष्यति महीं सदा दस्युवधे रतः ||
५ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
हा तात हा सुतेत्येवं तास्ता वाचः सुदारुणाः |
६ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
विक्रोशमानान्सुभृशं दस्यून्नेष्यति सङ्क्षय़म् ||
६ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
ततोऽधर्मविनाशो वै धर्मवृद्धिश्च भारत |
७ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
भविष्यति कृते प्राप्ते क्रिय़ावांश्च जनस्तथा ||
७ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
आरामाश्चैव चैत्याश्च तटाकान्यवटास्तथा |
८ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
यज्ञक्रिय़ाश्च विविधा भविष्यन्ति कृते युगे ||
८ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
व्राह्मणाः साधवश्चैव मुनय़श्च तपस्विनः |
९ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
आश्रमाः सहपाषण्डाः स्थिताः सत्ये जनाः प्रजाः ||
९ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
जास्यन्ति सर्ववीजानि उप्यमानानि चैव ह |
१० क
मार्कण्डेय़ उवाच:
सर्वेष्वृतुषु राजेन्द्र सर्वं सस्यं भविष्यति ||
१० ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
नरा दानेषु निरता व्रतेषु निय़मेषु च |
११ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
जपय़ज्ञपरा विप्रा धर्मकामा मुदा युताः |
११ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
पालय़िष्यन्ति राजानो धर्मेणेमां वसुन्धराम् ||
११ ग
मार्कण्डेय़ उवाच:
व्यवहाररता वैश्या भविष्यन्ति कृते युगे |
१२ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
षट्कर्मनिरता विप्राः क्षत्रिय़ा रक्षणे रताः ||
१२ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
शुश्रूषाय़ां रताः शूद्रास्तथा वर्णत्रय़स्य च |
१३ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
एष धर्मः कृतय़ुगे त्रेताय़ां द्वापरे तथा |
१३ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
पश्चिमे युगकाले च यः स ते सम्प्रकीर्तितः ||
१३ ग
मार्कण्डेय़ उवाच:
सर्वलोकस्य विदिता युगसङ्ख्या च पाण्डव |
१४ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
एतत्ते सर्वमाख्यातमतीतानागतं मय़ा |
१४ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
वाय़ुप्रोक्तमनुस्मृत्य पुराणमृषिसंस्तुतम् ||
१४ ग
मार्कण्डेय़ उवाच:
एवं संसारमार्गा मे वहुशश्चिरजीविना |
१५ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
दृष्टाश्चैवानुभूताश्च तांस्ते कथितवानहम् ||
१५ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
इदं चैवापरं भूय़ः सह भ्रातृभिरच्युत |
१६ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
धर्मसंशय़मोक्षार्थं निवोध वचनं मम ||
१६ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
धर्मे त्वय़ात्मा संय़ोज्यो नित्यं धर्मभृतां वर |
१७ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
धर्मात्मा हि सुखं राजा प्रेत्य चेह च नन्दति ||
१७ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
निवोध च शुभां वाणीं यां प्रवक्ष्यामि तेऽनघ |
१८ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
न व्राह्मणे परिभवः कर्तव्यस्ते कदाचन |
१८ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
व्राह्मणो रुषितो हन्यादपि लोकान्प्रतिज्ञय़ा ||
१८ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
मार्कण्डेय़वचः श्रुत्वा कुरूणां प्रवरो नृपः |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उवाच वचनं धीमान्परमं परमद्युतिः ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कस्मिन्धर्मे मय़ा स्थेय़ं प्रजाः संरक्षता मुने |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
कथं च वर्तमानो वै न च्यवेय़ं स्वधर्मतः ||
२० ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
दय़ावान्सर्वभूतेषु हितो रक्तोऽनसूय़कः |
२१ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
अपत्यानामिव स्वेषां प्रजानां रक्षणे रतः |
२१ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
चर धर्मं त्यजाधर्मं पितॄन्देवांश्च पूजय़ ||
२१ ग
मार्कण्डेय़ उवाच:
प्रमादाद्यत्कृतं तेऽभूत्संय़ग्दानेन तज्जय़ |
२२ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
अलं ते मानमाश्रित्य सततं परवान्भव ||
२२ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
विजित्य पृथिवीं सर्वां मोदमानः सुखी भव |
२३ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
एष भूतो भविष्यश्च धर्मस्ते समुदीरितः ||
२३ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
न तेऽस्त्यविदितं किञ्चिदतीतानागतं भुवि |
२४ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
तस्मादिमं परिक्लेशं त्वं तात हृदि मा कृथाः ||
२४ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
एष कालो महावाहो अपि सर्वदिवौकसाम् |
२५ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
मुह्यन्ति हि प्रजास्तात कालेनाभिप्रचोदिताः ||
२५ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
मा च तेऽत्र विचारो भूद्यन्मय़ोक्तं तवानघ |
२६ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
अतिशङ्क्य वचो ह्येतद्धर्मलोपो भवेत्तव ||
२६ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
जातोऽसि प्रथिते वंशे कुरूणां भरतर्षभ |
२७ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
कर्मणा मनसा वाचा सर्वमेतत्समाचर ||
२७ ख
युधिष्ठिर उवाच:
यत्त्वय़ोक्तं द्विजश्रेष्ठ वाक्यं श्रुतिमनोहरम् |
२८ क
युधिष्ठिर उवाच:
तथा करिष्ये यत्नेन भवतः शासनं विभो ||
२८ ख
युधिष्ठिर उवाच:
न मे लोभोऽस्ति विप्रेन्द्र न भय़ं न च मत्सरः |
२९ क
युधिष्ठिर उवाच:
करिष्यामि हि तत्सर्वमुक्तं यत्ते मय़ि प्रभो ||
२९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
श्रुत्वा तु वचनं तस्य पाण्डवस्य महात्मनः |
३० क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रहृष्टाः पाण्डवा राजन्सहिताः शार्ङ्गधन्वना ||
३० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तथा कथां शुभां श्रुत्वा मार्कण्डेय़स्य धीमतः |
३१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विस्मिताः समपद्यन्त पुराणस्य निवेदनात् ||
३१ ख