सञ्जय़ उवाच:
दिशं वैश्रवणाक्रान्तां यदा गन्ता दिवाकरः |
४९ क
सञ्जय़ उवाच:
अर्चिष्मान्प्रतपँल्लोकान्रथेनोत्तमतेजसा |
४९ ख
सञ्जय़ उवाच:
विमोक्ष्येऽहं तदा प्राणान्सुहृदः सुप्रिय़ानपि ||
४९ ग
सञ्जय़ उवाच:
परिखा खन्यतामत्र ममावसदने नृपाः |
५० क
सञ्जय़ उवाच:
उपासिष्ये विवस्वन्तमेवं शरशताचितः |
५० ख
सञ्जय़ उवाच:
उपारमध्वं सङ्ग्रामाद्वैराण्युत्सृज्य पार्थिवाः ||
५० ग
सञ्जय़ उवाच:
उपातिष्ठन्नथो वैद्याः शल्योद्धरणकोविदाः |
५१ क
सञ्जय़ उवाच:
सर्वोपकरणैर्युक्ताः कुशलास्ते सुशिक्षिताः ||
५१ ख
सञ्जय़ उवाच:
तान्दृष्ट्वा जाह्नवीपुत्रः प्रोवाच वचनं तदा |
५२ क
सञ्जय़ उवाच:
दत्तदेय़ा विसृज्यन्तां पूजय़ित्वा चिकित्सकाः ||
५२ ख
सञ्जय़ उवाच:
एवङ्गते न हीदानीं वैद्यैः कार्यमिहास्ति मे |
५३ क
सञ्जय़ उवाच:
क्षत्रधर्मप्रशस्तां हि प्राप्तोऽस्मि परमां गतिम् ||
५३ ख
सञ्जय़ उवाच:
नैष धर्मो महीपालाः शरतल्पगतस्य मे |
५४ क
सञ्जय़ उवाच:
एतैरेव शरैश्चाहं दग्धव्योऽन्ते नराधिपाः ||
५४ ख
सञ्जय़ उवाच:
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य पुत्रो दुर्योधनस्तव |
५५ क
सञ्जय़ उवाच:
वैद्यान्विसर्जय़ामास पूजय़ित्वा यथार्हतः ||
५५ ख
सञ्जय़ उवाच:
ततस्ते विस्मय़ं जग्मुर्नानाजनपदेश्वराः |
५६ क
सञ्जय़ उवाच:
स्थितिं धर्मे परां दृष्ट्वा भीष्मस्यामिततेजसः ||
५६ ख
सञ्जय़ उवाच:
उपधानं ततो दत्त्वा पितुस्तव जनेश्वर |
५७ क
सञ्जय़ उवाच:
सहिताः पाण्डवाः सर्वे कुरवश्च महारथाः ||
५७ ख
सञ्जय़ उवाच:
उपगम्य महात्मानं शय़ानं शय़ने शुभे |
५८ क
सञ्जय़ उवाच:
तेऽभिवाद्य ततो भीष्मं कृत्वा चाभिप्रदक्षिणम् ||
५८ ख
सञ्जय़ उवाच:
विधाय़ रक्षां भीष्मस्य सर्व एव समन्ततः |
५९ क
सञ्जय़ उवाच:
वीराः स्वशिविराण्येव ध्याय़न्तः परमातुराः |
५९ ख
सञ्जय़ उवाच:
निवेशाय़ाभ्युपागच्छन्साय़ाह्ने रुधिरोक्षिताः ||
५९ ग
सञ्जय़ उवाच:
निविष्टान्पाण्डवांश्चापि प्रीय़माणान्महारथान् |
६० क
सञ्जय़ उवाच:
भीष्मस्य पतनाद्धृष्टानुपगम्य महारथान् |
६० ख
सञ्जय़ उवाच:
उवाच यादवः काले धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ||
६० ग
सञ्जय़ उवाच:
दिष्ट्या जय़सि कौरव्य दिष्ट्या भीष्मो निपातितः |
६१ क
सञ्जय़ उवाच:
अवध्यो मानुषैरेष सत्यसन्धो महारथः ||
६१ ख
सञ्जय़ उवाच:
अथ वा दैवतैः पार्थ सर्वशस्त्रास्त्रपारगः |
६२ क
सञ्जय़ उवाच:
त्वां तु चक्षुर्हणं प्राप्य दग्धो घोरेण चक्षुषा ||
६२ ख
सञ्जय़ उवाच:
एवमुक्तो धर्मराजः प्रत्युवाच जनार्दनम् |
६३ क
सञ्जय़ उवाच:
तव प्रसादाद्विजय़ः क्रोधात्तव पराजय़ः |
६३ ख
सञ्जय़ उवाच:
त्वं हि नः शरणं कृष्ण भक्तानामभय़ङ्करः ||
६३ ग
सञ्जय़ उवाच:
अनाश्चर्यो जय़स्तेषां येषां त्वमसि केशव |
६४ क
सञ्जय़ उवाच:
रष्किता समरे नित्यं नित्यं चापि हिते रतः |
६४ ख
सञ्जय़ उवाच:
सर्वथा त्वां समासाद्य नाश्चर्यमिति मे मतिः ||
६४ ग
सञ्जय़ उवाच:
एवमुक्तः प्रत्युवाच स्मय़मानो जनार्दनः |
६५ क
सञ्जय़ उवाच:
त्वय़्येवैतद्युक्तरूपं वचनं पार्थिवोत्तम ||
६५ ख