वैशम्पाय़न उवाच:
कुन्तीपुत्रेषु जातेषु धृतराष्ट्रात्मजेषु च |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मद्रराजसुता पाण्डुं रहो वचनमव्रवीत् ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न मेऽस्ति त्वय़ि सन्तापो विगुणेऽपि परन्तप |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नावरत्वे वरार्हाय़ाः स्थित्वा चानघ नित्यदा ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गान्धार्याश्चैव नृपते जातं पुत्रशतं तथा |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
श्रुत्वा न मे तथा दुःखमभवत्कुरुनन्दन ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इदं तु मे महद्दुःखं तुल्यताय़ामपुत्रता |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दिष्ट्या त्विदानीं भर्तुर्मे कुन्त्यामप्यस्ति सन्ततिः ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यदि त्वपत्यसन्तानं कुन्तिराजसुता मय़ि |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कुर्यादनुग्रहो मे स्यात्तव चापि हितं भवेत् ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स्तम्भो हि मे सपत्नीत्वाद्वक्तुं कुन्तिसुतां प्रति |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यदि तु त्वं प्रसन्नो मे स्वय़मेनां प्रचोदय़ ||
६ ख
पाण्डुरु उवाच:
ममाप्येष सदा माद्रि हृद्यर्थः परिवर्तते |
७ क
पाण्डुरु उवाच:
न तु त्वां प्रसहे वक्तुमिष्टानिष्टविवक्षय़ा ||
७ ख
पाण्डुरु उवाच:
तव त्विदं मतं ज्ञात्वा प्रय़तिष्याम्यतः परम् |
८ क
पाण्डुरु उवाच:
मन्ये ध्रुवं मय़ोक्ता सा वचो मे प्रतिपत्स्यते ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः कुन्तीं पुनः पाण्डुर्विविक्त इदमव्रवीत् |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कुलस्य मम सन्तानं लोकस्य च कुरु प्रिय़म् ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मम चापिण्डनाशाय़ पूर्वेषामपि चात्मनः |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
मत्प्रिय़ार्थं च कल्याणि कुरु कल्याणमुत्तमम् ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यशसोऽर्थाय़ चैव त्वं कुरु कर्म सुदुष्करम् |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्राप्याधिपत्यमिन्द्रेण यज्ञैरिष्टं यशोर्थिना ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तथा मन्त्रविदो विप्रास्तपस्तप्त्वा सुदुष्करम् |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गुरूनभ्युपगच्छन्ति यशसोऽर्थाय़ भामिनि ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तथा राजर्षय़ः सर्वे व्राह्मणाश्च तपोधनाः |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
चक्रुरुच्चावचं कर्म यशसोऽर्थाय़ दुष्करम् ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सा त्वं माद्रीं प्लवेनेव तारय़ेमामनिन्दिते |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अपत्यसंविभागेन परां कीर्तिमवाप्नुहि ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमुक्ताव्रवीन्माद्रीं सकृच्चिन्तय़ दैवतम् |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्मात्ते भवितापत्यमनुरूपमसंशय़म् ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो माद्री विचार्यैव जगाम मनसाश्विनौ |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तावागम्य सुतौ तस्यां जनय़ामासतुर्यमौ ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नकुलं सहदेवं च रूपेणाप्रतिमौ भुवि |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तथैव तावपि यमौ वागुवाचाशरीरिणी ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
रूपसत्त्वगुणोपेतावेतावन्याञ्जनानति |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भासतस्तेजसात्यर्थं रूपद्रविणसम्पदा ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नामानि चक्रिरे तेषां शतशृङ्गनिवासिनः |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भक्त्या च कर्मणा चैव तथाशीर्भिर्विशां पते ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ज्येष्ठं युधिष्ठिरेत्याहुर्भीमसेनेति मध्यमम् |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
अर्जुनेति तृतीय़ं च कुन्तीपुत्रानकल्पय़न् ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पूर्वजं नकुलेत्येवं सहदेवेति चापरम् |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
माद्रीपुत्रावकथय़ंस्ते विप्राः प्रीतमानसाः |
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अनुसंवत्सरं जाता अपि ते कुरुसत्तमाः ||
२१ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
कुन्तीमथ पुनः पाण्डुर्माद्र्यर्थे समचोदय़त् |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तमुवाच पृथा राजन्रहस्युक्ता सती सदा ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उक्ता सकृद्द्वन्द्वमेषा लेभे तेनास्मि वञ्चिता |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विभेम्यस्याः परिभवान्नारीणां गतिरीदृशी ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नाज्ञासिषमहं मूढा द्वन्द्वाह्वाने फलद्वय़म् |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्मान्नाहं निय़ोक्तव्या त्वय़ैषोऽस्तु वरो मम ||
२४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं पाण्डोः सुताः पञ्च देवदत्ता महावलाः |
२५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सम्भूताः कीर्तिमन्तस्ते कुरुवंशविवर्धनाः ||
२५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
शुभलक्षणसम्पन्नाः सोमवत्प्रिय़दर्शनाः |
२६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सिंहदर्पा महेष्वासाः सिंहविक्रान्तगामिनः |
२६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सिंहग्रीवा मनुष्येन्द्रा ववृधुर्देवविक्रमाः ||
२६ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
विवर्धमानास्ते तत्र पुण्ये हैमवते गिरौ |
२७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विस्मय़ं जनय़ामासुर्महर्षीणां समेय़ुषाम् ||
२७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ते च पञ्च शतं चैव कुरुवंशविवर्धनाः |
२८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सर्वे ववृधुरल्पेन कालेनाप्स्विव नीरजाः ||
२८ ख