वैशम्पाय़न उवाच:
ततो युधिष्ठिरो राजा शरतल्पे पितामहम् |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुनरेव महातेजाः पप्रच्छ वदतां वरम् ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ऋषय़ो व्राह्मणा देवाः प्रशंसन्ति महामते |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अहिंसालक्षणं धर्मं वेदप्रामाण्यदर्शनात् ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कर्मणा मनुजः कुर्वन्हिंसां पार्थिवसत्तम |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वाचा च मनसा चैव कथं दुःखात्प्रमुच्यते ||
३ ख
भीष्म उवाच:
चतुर्विधेय़ं निर्दिष्टा अहिंसा व्रह्मवादिभिः |
४ क
भीष्म उवाच:
एषैकतोऽपि विभ्रष्टा न भवत्यरिसूदन ||
४ ख
भीष्म उवाच:
यथा सर्वश्चतुष्पादस्त्रिभिः पादैर्न तिष्ठति |
५ क
भीष्म उवाच:
तथैवेय़ं महीपाल प्रोच्यते कारणैस्त्रिभिः ||
५ ख
भीष्म उवाच:
यथा नागपदेऽन्यानि पदानि पदगामिनाम् |
६ क
भीष्म उवाच:
सर्वाण्येवापिधीय़न्ते पदजातानि कौञ्जरे |
६ ख
भीष्म उवाच:
एवं लोकेष्वहिंसा तु निर्दिष्टा धर्मतः परा ||
६ ग
भीष्म उवाच:
कर्मणा लिप्यते जन्तुर्वाचा च मनसैव च |
८ क
भीष्म उवाच:
पूर्वं तु मनसा त्यक्त्वा तथा वाचाथ कर्मणा |
८ ख
भीष्म उवाच:
त्रिकारणं तु निर्दिष्टं श्रूय़ते व्रह्मवादिभिः ||
८ ग
भीष्म उवाच:
मनोवाचि तथास्वादे दोषा ह्येषु प्रतिष्ठिताः |
९ क
भीष्म उवाच:
न भक्षय़न्त्यतो मांसं तपोय़ुक्ता मनीषिणः ||
९ ख
भीष्म उवाच:
दोषांस्तु भक्षणे राजन्मांसस्येह निवोध मे |
१० क
भीष्म उवाच:
पुत्रमांसोपमं जानन्खादते यो विचेतनः ||
१० ख
भीष्म उवाच:
मातापितृसमाय़ोगे पुत्रत्वं जाय़ते यथा |
११ क
भीष्म उवाच:
रसं च प्रति जिह्वाय़ाः प्रज्ञानं जाय़ते तथा |
११ ख
भीष्म उवाच:
तथा शास्त्रेषु निय़तं रागो ह्यास्वादिताद्भवेत् ||
११ ग
भीष्म उवाच:
असंस्कृताः संस्कृताश्च लवणालवणास्तथा |
१२ क
भीष्म उवाच:
प्रज्ञाय़न्ते यथा भावास्तथा चित्तं निरुध्यते ||
१२ ख
भीष्म उवाच:
भेरीशङ्खमृदङ्गाद्यांस्तन्त्रीशव्दांश्च पुष्कलान् |
१३ क
भीष्म उवाच:
निषेविष्यन्ति वै मन्दा मांसभक्षाः कथं नराः ||
१३ ख
भीष्म उवाच:
अचिन्तितमनुद्दिष्टमसङ्कल्पितमेव च |
१४ क
भीष्म उवाच:
रसं गृद्ध्याभिभूता वै प्रशंसन्ति फलार्थिनः |
१४ ख
भीष्म उवाच:
प्रशंसा ह्येव मांसस्य दोषकर्मफलान्विता ||
१४ ग
भीष्म उवाच:
जीवितं हि परित्यज्य वहवः साधवो जनाः |
१५ क
भीष्म उवाच:
स्वमांसैः परमांसानि परिपाल्य दिवं गताः ||
१५ ख
भीष्म उवाच:
एवमेषा महाराज चतुर्भिः कारणैर्वृता |
१६ क
भीष्म उवाच:
अहिंसा तव निर्दिष्टा सर्वधर्मार्थसंहिता ||
१६ ख