भीष्म उवाच:
क्षत्रधर्ममनुप्राप्तः स्मरन्नेव स वीर्यवान् |
१ क
भीष्म उवाच:
त्यक्त्वा स कीटतां राजंश्चचार विपुलं तपः ||
१ ख
भीष्म उवाच:
तस्य धर्मार्थविदुषो दृष्ट्वा तद्विपुलं तपः |
२ क
भीष्म उवाच:
आजगाम द्विजश्रेष्ठः कृष्णद्वैपाय़नस्तदा ||
२ ख
व्यास उवाच:
क्षात्रं चैव व्रतं कीट भूतानां परिपालनम् |
३ क
व्यास उवाच:
क्षात्रं चैव व्रतं ध्याय़ंस्ततो विप्रत्वमेष्यसि ||
३ ख
व्यास उवाच:
पाहि सर्वाः प्रजाः सम्यक्षुभाशुभविदात्मवान् |
४ क
व्यास उवाच:
शुभैः संविभजन्कामैरशुभानां च पावनैः ||
४ ख
व्यास उवाच:
आत्मवान्भव सुप्रीतः स्वधर्मचरणे रतः |
५ क
व्यास उवाच:
क्षात्रीं तनुं समुत्सृज्य ततो विप्रत्वमेष्यसि ||
५ ख
भीष्म उवाच:
सोऽथारण्यमभिप्रेत्य पुनरेव युधिष्ठिर |
६ क
भीष्म उवाच:
महर्षेर्वचनं श्रुत्वा प्रजा धर्मेण पाल्य च ||
६ ख
भीष्म उवाच:
अचिरेणैव कालेन कीटः पार्थिवसत्तम |
७ क
भीष्म उवाच:
प्रजापालनधर्मेण प्रेत्य विप्रत्वमागतः ||
७ ख
भीष्म उवाच:
ततस्तं व्राह्मणं दृष्ट्वा पुनरेव महाय़शाः |
८ क
भीष्म उवाच:
आजगाम महाप्राज्ञः कृष्णद्वैपाय़नस्तदा ||
८ ख
व्यास उवाच:
भो भो विप्रर्षभ श्रीमन्मा व्यथिष्ठाः कथञ्चन |
९ क
व्यास उवाच:
शुभकृच्छुभय़ोनीषु पापकृत्पापय़ोनिषु |
९ ख
व्यास उवाच:
उपपद्यति धर्मज्ञ यथाधर्मं यथागमम् ||
९ ग
व्यास उवाच:
तस्मान्मृत्युभय़ात्कीट मा व्यथिष्ठाः कथञ्चन |
१० क
व्यास उवाच:
धर्मलोपाद्भय़ं ते स्यात्तस्माद्धर्मं चरोत्तमम् ||
१० ख
कीट उवाच:
सुखात्सुखतरं प्राप्तो भगवंस्त्वत्कृते ह्यहम् |
११ क
कीट उवाच:
धर्ममूलां श्रिय़ं प्राप्य पाप्मा नष्ट इहाद्य मे ||
११ ख
भीष्म उवाच:
भगवद्वचनात्कीटो व्राह्मण्यं प्राप्य दुर्लभम् |
१२ क
भीष्म उवाच:
अकरोत्पृथिवीं राजन्यज्ञय़ूपशताङ्किताम् |
१२ ख
भीष्म उवाच:
ततः सालोक्यमगमद्व्रह्मणो व्रह्मवित्तमः ||
१२ ग
भीष्म उवाच:
अवाप च परं कीटः पार्थ व्रह्म सनातनम् |
१३ क
भीष्म उवाच:
स्वकर्मफलनिर्वृत्तं व्यासस्य वचनात्तदा ||
१३ ख
भीष्म उवाच:
तेऽपि यस्मात्स्वभावेन हताः क्षत्रिय़पुङ्गवाः |
१४ क
भीष्म उवाच:
सम्प्राप्तास्ते गतिं पुण्यां तस्मान्मा शोच पुत्रक ||
१४ ख