वैशम्पाय़न उवाच:
किं ते जनक्षय़ेणेह कृतेन भरतर्षभ |
५१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यस्मिञ्जिते जितं ते स्यात्पुमानेकः स दृश्यताम् ||
५१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यः स देवान्सगन्धर्वान्सय़क्षासुरपन्नगान् |
५२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अजय़त्खाण्डवप्रस्थे कस्तं युध्येत मानवः ||
५२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तथा विराटनगरे श्रूय़ते महदद्भुतम् |
५३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
एकस्य च वहूनां च पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ||
५३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तमजेय़मनाधृष्यं विजेतुं जिष्णुमच्युतम् |
५४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आशंससीह समरे वीरमर्जुनमूर्जितम् ||
५४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मद्द्वितीय़ं पुनः पार्थं कः प्रार्थय़ितुमर्हति |
५५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
युद्धे प्रतीपमाय़ान्तमपि साक्षात्पुरन्दरः ||
५५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वाहुभ्यामुद्धरेद्भूमिं दहेत्क्रुद्ध इमाः प्रजाः |
५६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पातय़ेत्त्रिदिवाद्देवान्योऽर्जुनं समरे जय़ेत् ||
५६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पश्य पुत्रांस्तथा भ्रातॄञ्ज्ञातीन्सम्वन्धिनस्तथा |
५७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वत्कृते न विनश्येय़ुरेते भरतसत्तम ||
५७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अस्तु शेषं कौरवाणां मा पराभूदिदं कुलम् |
५८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कुलघ्न इति नोच्येथा नष्टकीर्तिर्नराधिप ||
५८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वामेव स्थापय़िष्यन्ति यौवराज्ये महारथाः |
५९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
महाराज्ये च पितरं धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ||
५९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मा तात श्रिय़माय़ान्तीमवमंस्थाः समुद्यताम् |
६० क
वैशम्पाय़न उवाच:
अर्धं प्रदाय़ पार्थेभ्यो महतीं श्रिय़माप्स्यसि ||
६० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पाण्डवैः संशमं कृत्वा कृत्वा च सुहृदां वचः |
६१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सम्प्रीय़माणो मित्रैश्च चिरं भद्राण्यवाप्स्यसि ||
६१ ख