वैशम्पाय़न उवाच:
श्रुत्वा दुर्योधनो वाक्यमप्रिय़ं कुरुसंसदि |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रत्युवाच महावाहुं वासुदेवं यशस्विनम् ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रसमीक्ष्य भवानेतद्वक्तुमर्हति केशव |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मामेव हि विशेषेण विभाष्य परिगर्हसे ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भक्तिवादेन पार्थानामकस्मान्मधुसूदन |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भवान्गर्हय़ते नित्यं किं समीक्ष्य वलावलम् ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भवान्क्षत्ता च राजा च आचार्यो वा पितामहः |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मामेव परिगर्हन्ते नान्यं कञ्चन पार्थिवम् ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न चाहं लक्षय़े कञ्चिद्व्यभिचारमिहात्मनः |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अथ सर्वे भवन्तो मां विद्विषन्ति सराजकाः ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न चाहं कञ्चिदत्यर्थमपराधमरिन्दम |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विचिन्तय़न्प्रपश्यामि सुसूक्ष्ममपि केशव ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रिय़ाभ्युपगते द्यूते पाण्डवा मधुसूदन |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जिताः शकुनिना राज्यं तत्र किं मम दुष्कृतम् ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यत्पुनर्द्रविणं किञ्चित्तत्राजीय़न्त पाण्डवाः |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तेभ्य एवाभ्यनुज्ञातं तत्तदा मधुसूदन ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अपराधो न चास्माकं यत्ते ह्यक्षपराजिताः |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अजेय़ा जय़तां श्रेष्ठ पार्थाः प्रव्राजिता वनम् ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
केन चाप्यपवादेन विरुध्यन्तेऽरिभिः सह |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
अशक्ताः पाण्डवाः कृष्ण प्रहृष्टाः प्रत्यमित्रवत् ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
किमस्माभिः कृतं तेषां कस्मिन्वा पुनरागसि |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
धार्तराष्ट्राञ्जिघांसन्ति पाण्डवाः सृञ्जय़ैः सह ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न चापि वय़मुग्रेण कर्मणा वचनेन वा |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वित्रस्ताः प्रणमामेह भय़ादपि शतक्रतोः ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न च तं कृष्ण पश्यामि क्षत्रधर्ममनुष्ठितम् |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उत्सहेत युधा जेतुं यो नः शत्रुनिवर्हण ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न हि भीष्मकृपद्रोणाः सगणा मधुसूदन |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
देवैरपि युधा जेतुं शक्याः किमुत पाण्डवैः ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स्वधर्ममनुतिष्ठन्तो यदि माधव संय़ुगे |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शस्त्रेण निधनं काले प्राप्स्यामः स्वर्गमेव तत् ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मुख्यश्चैवैष नो धर्मः क्षत्रिय़ाणां जनार्दन |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यच्छय़ीमहि सङ्ग्रामे शरतल्पगता वय़म् ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ते वय़ं वीरशय़नं प्राप्स्यामो यदि संय़ुगे |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अप्रणम्यैव शत्रूणां न नस्तप्स्यति माधव ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कश्च जातु कुले जातः क्षत्रधर्मेण वर्तय़न् |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भय़ाद्वृत्तिं समीक्ष्यैवं प्रणमेदिह कस्यचित् ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उद्यच्छेदेव न नमेदुद्यमो ह्येव पौरुषम् |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अप्यपर्वणि भज्येत न नमेदिह कस्यचित् ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इति मातङ्गवचनं परीप्सन्ति हितेप्सवः |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
धर्माय़ चैव प्रणमेद्व्राह्मणेभ्यश्च मद्विधः ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अचिन्तय़न्कञ्चिदन्यं यावज्जीवं तथाचरेत् |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
एष धर्मः क्षत्रिय़ाणां मतमेतच्च मे सदा ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
राज्यांशश्चाभ्यनुज्ञातो यो मे पित्रा पुराभवत् |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
न स लभ्यः पुनर्जातु मय़ि जीवति केशव ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यावच्च राजा ध्रिय़ते धृतराष्ट्रो जनार्दन |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
न्यस्तशस्त्रा वय़ं ते वाप्युपजीवाम माधव ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यद्यदेय़ं पुरा दत्तं राज्यं परवतो मम |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अज्ञानाद्वा भय़ाद्वापि मय़ि वाले जनार्दन ||
२४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न तदद्य पुनर्लभ्यं पाण्डवैर्वृष्णिनन्दन |
२५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ध्रिय़माणे महावाहो मय़ि सम्प्रति केशव ||
२५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यावद्धि सूच्यास्तीक्ष्णाय़ा विध्येदग्रेण माधव |
२६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तावदप्यपरित्याज्यं भूमेर्नः पाण्डवान्प्रति ||
२६ ख