श्रीकृष्ण उवाच:
स्त्रिय़ोऽपि यस्यां युध्येय़ुः किं पुनर्वृष्णिपुङ्गवाः |
५१ क
श्रीकृष्ण उवाच:
तस्यां वय़ममित्रघ्न निवसामोऽकुतोभय़ाः ||
५१ ख
श्रीकृष्ण उवाच:
आलोक्य गिरिमुख्यं तं माधवीतीर्थमेव च |
५२ क
श्रीकृष्ण उवाच:
माधवाः कुरुशार्दूल परां मुदमवाप्नुवन् ||
५२ ख
श्रीकृष्ण उवाच:
एवं वय़ं जरासन्धादादितः कृतकिल्विषाः |
५३ क
श्रीकृष्ण उवाच:
सामर्थ्यवन्तः सम्वन्धाद्भवन्तं समुपाश्रिताः ||
५३ ख
श्रीकृष्ण उवाच:
त्रिय़ोजनाय़तं सद्म त्रिस्कन्धं योजनादधि |
५४ क
श्रीकृष्ण उवाच:
योजनान्ते शतद्वारं विक्रमक्रमतोरणम् |
५४ ख
श्रीकृष्ण उवाच:
अष्टादशावरैर्नद्धं क्षत्रिय़ैर्युद्धदुर्मदैः ||
५४ ग
श्रीकृष्ण उवाच:
अष्टादश सहस्राणि व्रातानां सन्ति नः कुले |
५५ क
श्रीकृष्ण उवाच:
आहुकस्य शतं पुत्रा एकैकस्त्रिशतावरः ||
५५ ख
श्रीकृष्ण उवाच:
चारुदेष्णः सह भ्रात्रा चक्रदेवोऽथ सात्यकिः |
५६ क
श्रीकृष्ण उवाच:
अहं च रौहिणेय़श्च साम्वः शौरिसमो युधि ||
५६ ख
श्रीकृष्ण उवाच:
एवमेते रथाः सप्त राजन्नन्यान्निवोध मे |
५७ क
श्रीकृष्ण उवाच:
कृतवर्मा अनाधृष्टिः समीकः समितिञ्जय़ः ||
५७ ख
श्रीकृष्ण उवाच:
कह्वः शङ्कुर्निदान्तश्च सप्तैवैते महारथाः |
५८ क
श्रीकृष्ण उवाच:
पुत्रौ चान्धकभोजस्य वृद्धो राजा च ते दश ||
५८ ख
श्रीकृष्ण उवाच:
लोकसंहनना वीरा वीर्यवन्तो महावलाः |
५९ क
श्रीकृष्ण उवाच:
स्मरन्तो मध्यमं देशं वृष्णिमध्ये गतव्यथाः ||
५९ ख
श्रीकृष्ण उवाच:
स त्वं सम्राड्गुणैर्युक्तः सदा भरतसत्तम |
६० क
श्रीकृष्ण उवाच:
क्षत्रे सम्राजमात्मानं कर्तुमर्हसि भारत ||
६० ख
श्रीकृष्ण उवाच:
न तु शक्यं जरासन्धे जीवमाने महावले |
६१ क
श्रीकृष्ण उवाच:
राजसूय़स्त्वय़ा प्राप्तुमेषा राजन्मतिर्मम ||
६१ ख
श्रीकृष्ण उवाच:
तेन रुद्धा हि राजानः सर्वे जित्वा गिरिव्रजे |
६२ क
श्रीकृष्ण उवाच:
कन्दराय़ां गिरीन्द्रस्य सिंहेनेव महाद्विपाः ||
६२ ख
श्रीकृष्ण उवाच:
सोऽपि राजा जरासन्धो यिय़क्षुर्वसुधाधिपैः |
६३ क
श्रीकृष्ण उवाच:
आराध्य हि महादेवं निर्जितास्तेन पार्थिवाः ||
६३ ख
श्रीकृष्ण उवाच:
स हि निर्जित्य निर्जित्य पार्थिवान्पृतनागतान् |
६४ क
श्रीकृष्ण उवाच:
पुरमानीय़ वद्ध्वा च चकार पुरुषव्रजम् ||
६४ ख
श्रीकृष्ण उवाच:
वय़ं चैव महाराज जरासन्धभय़ात्तदा |
६५ क
श्रीकृष्ण उवाच:
मथुरां सम्परित्यज्य गता द्वारवतीं पुरीम् ||
६५ ख
श्रीकृष्ण उवाच:
यदि त्वेनं महाराज यज्ञं प्राप्तुमिहेच्छसि |
६६ क
श्रीकृष्ण उवाच:
यतस्व तेषां मोक्षाय़ जरासन्धवधाय़ च ||
६६ ख
श्रीकृष्ण उवाच:
समारम्भो हि शक्योऽय़ं नान्यथा कुरुनन्दन |
६७ क
श्रीकृष्ण उवाच:
राजसूय़स्य कार्त्स्न्येन कर्तुं मतिमतां वर ||
६७ ख
श्रीकृष्ण उवाच:
इत्येषा मे मती राजन्यथा वा मन्यसेऽनघ |
६८ क
श्रीकृष्ण उवाच:
एवं गते ममाचक्ष्व स्वय़ं निश्चित्य हेतुभिः ||
६८ ख