सञ्जय़ उवाच:
तदुत्सृज्य धनुश्छिन्नं सौभद्रः परवीरहा |
५० ख
सञ्जय़ उवाच:
उद्ववर्ह सितं खड्गमाददानः शरावरम् ||
५० ग
सञ्जय़ उवाच:
स तेनानेकतारेण चर्मणा कृतहस्तवत् |
५१ क
सञ्जय़ उवाच:
भ्रान्तासिरचरन्मार्गान्दर्शय़न्वीर्यमात्मनः ||
५१ ख
सञ्जय़ उवाच:
भ्रामितं पुनरुद्भ्रान्तमाधूतं पुनरुच्छ्रितम् |
५२ क
सञ्जय़ उवाच:
चर्मनिस्त्रिंशय़ो राजन्निर्विशेषमदृश्यत ||
५२ ख
सञ्जय़ उवाच:
स पौरवरथस्येषामाप्लुत्य सहसा नदन् |
५३ क
सञ्जय़ उवाच:
पौरवं रथमास्थाय़ केशपक्षे परामृशत् ||
५३ ख
सञ्जय़ उवाच:
जघानास्य पदा सूतमसिनापातय़द्ध्वजम् |
५४ क
सञ्जय़ उवाच:
विक्षोभ्याम्भोनिधिं तार्क्ष्यस्तं नागमिव चाक्षिपत् ||
५४ ख
सञ्जय़ उवाच:
तमाकलितकेशान्तं ददृशुः सर्वपार्थिवाः |
५५ क
सञ्जय़ उवाच:
उक्षाणमिव सिंहेन पात्यमानमचेतनम् ||
५५ ख
सञ्जय़ उवाच:
तमार्जुनिवशं प्राप्तं कृष्यमाणमनाथवत् |
५६ क
सञ्जय़ उवाच:
पौरवं पतितं दृष्ट्वा नामृष्यत जय़द्रथः ||
५६ ख
सञ्जय़ उवाच:
स वर्हिणमहावाजं किङ्किणीशतजालवत् |
५७ क
सञ्जय़ उवाच:
चर्म चादाय़ खड्गं च नदन्पर्यपतद्रथात् ||
५७ ख
सञ्जय़ उवाच:
ततः सैन्धवमालोक्य कार्ष्णिरुत्सृज्य पौरवम् |
५८ क
सञ्जय़ उवाच:
उत्पपात रथात्तूर्णं श्येनवन्निपपात च ||
५८ ख
सञ्जय़ उवाच:
प्रासपट्टिशनिस्त्रिंशाञ्शत्रुभिः सम्प्रवेरितान् |
५९ क
सञ्जय़ उवाच:
चिच्छेदाथासिना कार्ष्णिश्चर्मणा संरुरोध च ||
५९ ख
सञ्जय़ उवाच:
स दर्शय़ित्वा सैन्यानां स्ववाहुवलमात्मनः |
६० क
सञ्जय़ उवाच:
तमुद्यम्य महाखड्गं चर्म चाथ पुनर्वली ||
६० ख
सञ्जय़ उवाच:
वृद्धक्षत्रस्य दाय़ादं पितुरत्यन्तवैरिणम् |
६१ क
सञ्जय़ उवाच:
ससाराभिमुखः शूरः शार्दूल इव कुञ्जरम् ||
६१ ख
सञ्जय़ उवाच:
तौ परस्परमासाद्य खड्गदन्तनखाय़ुधौ |
६२ क
सञ्जय़ उवाच:
हृष्टवत्सम्प्रजह्राते व्याघ्रकेसरिणाविव ||
६२ ख
सञ्जय़ उवाच:
सम्पातेष्वभिपातेषु निपातेष्वसिचर्मणोः |
६३ क
सञ्जय़ उवाच:
न तय़ोरन्तरं कश्चिद्ददर्श नरसिंहय़ोः ||
६३ ख
सञ्जय़ उवाच:
अवक्षेपोऽसिनिर्ह्रादः शस्त्रान्तरनिदर्शनम् |
६४ क
सञ्जय़ उवाच:
वाह्यान्तरनिपातश्च निर्विशेषमदृश्यत ||
६४ ख
सञ्जय़ उवाच:
वाह्यमाभ्यन्तरं चैव चरन्तौ मार्गमुत्तमम् |
६५ क
सञ्जय़ उवाच:
ददृशाते महात्मानौ सपक्षाविव पर्वतौ ||
६५ ख
सञ्जय़ उवाच:
ततो विक्षिपतः खड्गं सौभद्रस्य यशस्विनः |
६६ क
सञ्जय़ उवाच:
शरावरणपक्षान्ते प्रजहार जय़द्रथः ||
६६ ख
सञ्जय़ उवाच:
रुक्मपक्षान्तरे सक्तस्तस्मिंश्चर्मणि भास्वरे |
६७ क
सञ्जय़ उवाच:
सिन्धुराजवलोद्धूतः सोऽभज्यत महानसिः ||
६७ ख
सञ्जय़ उवाच:
भग्नमाज्ञाय़ निस्त्रिंशमवप्लुत्य पदानि षट् |
६८ क
सञ्जय़ उवाच:
सोऽदृश्यत निमेषेण स्वरथं पुनरास्थितः ||
६८ ख
सञ्जय़ उवाच:
तं कार्ष्णिं समरान्मुक्तमास्थितं रथमुत्तमम् |
६९ क
सञ्जय़ उवाच:
सहिताः सर्वराजानः परिवव्रुः समन्ततः ||
६९ ख
सञ्जय़ उवाच:
ततश्चर्म च खड्गं च समुत्क्षिप्य महावलः |
७० क
सञ्जय़ उवाच:
ननादार्जुनदाय़ादः प्रेक्षमाणो जय़द्रथम् ||
७० ख
सञ्जय़ उवाच:
सिन्धुराजं परित्यज्य सौभद्रः परवीरहा |
७१ क
सञ्जय़ उवाच:
तापय़ामास तत्सैन्यं भुवनं भास्करो यथा ||
७१ ख
सञ्जय़ उवाच:
तस्य सर्वाय़सीं शक्तिं शल्यः कनकभूषणाम् |
७२ क
सञ्जय़ उवाच:
चिक्षेप समरे घोरां दीप्तामग्निशिखामिव ||
७२ ख
सञ्जय़ उवाच:
तामवप्लुत्य जग्राह सकोशं चाकरोदसिम् |
७३ क
सञ्जय़ उवाच:
वैनतेय़ो यथा कार्ष्णिः पतन्तमुरगोत्तमम् ||
७३ ख
सञ्जय़ उवाच:
तस्य लाघवमाज्ञाय़ सत्त्वं चामिततेजसः |
७४ क
सञ्जय़ उवाच:
सहिताः सर्वराजानः सिंहनादमथानदन् ||
७४ ख
सञ्जय़ उवाच:
ततस्तामेव शल्यस्य सौभद्रः परवीरहा |
७५ क
सञ्जय़ उवाच:
मुमोच भुजवीर्येण वैडूर्यविकृताजिराम् ||
७५ ख
सञ्जय़ उवाच:
सा तस्य रथमासाद्य निर्मुक्तभुजगोपमा |
७६ क
सञ्जय़ उवाच:
जघान सूतं शल्यस्य रथाच्चैनमपातय़त् ||
७६ ख
सञ्जय़ उवाच:
ततो विराटद्रुपदौ धृष्टकेतुर्युधिष्ठिरः |
७७ क
सञ्जय़ उवाच:
सात्यकिः केकय़ा भीमो धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ |
७७ ख
सञ्जय़ उवाच:
यमौ च द्रौपदेय़ाश्च साधु साध्विति चुक्रुशुः ||
७७ ग
सञ्जय़ उवाच:
वाणशव्दाश्च विविधाः सिंहनादाश्च पुष्कलाः |
७८ क
सञ्जय़ उवाच:
प्रादुरासन्हर्षय़न्तः सौभद्रमपलाय़िनम् |
७८ ख
सञ्जय़ उवाच:
तन्नामृष्यन्त पुत्रास्ते शत्रोर्विजय़लक्षणम् ||
७८ ग
सञ्जय़ उवाच:
अथैनं सहसा सर्वे समन्तान्निशितैः शरैः |
७९ क
सञ्जय़ उवाच:
अभ्याकिरन्महाराज जलदा इव पर्वतम् ||
७९ ख
सञ्जय़ उवाच:
तेषां च प्रिय़मन्विच्छन्सूतस्य च पराभवात् |
८० क
सञ्जय़ उवाच:
आर्ताय़निरमित्रघ्नः क्रुद्धः सौभद्रमभ्ययात् ||
८० ख