वैशम्पाय़न उवाच:
सा तु कन्या वहुविधं व्रुवन्ती मधुरं वचः |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अनुनेतुं सहस्रांशुं न शशाक मनस्विनी ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न शशाक यदा वाला प्रत्याख्यातुं तमोनुदम् |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भीता शापात्ततो राजन्दध्यौ दीर्घमथान्तरम् ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अनागसः पितुः शापो व्राह्मणस्य तथैव च |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मन्निमित्तः कथं न स्यात्क्रुद्धादस्माद्विभावसोः ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वालेनापि सता मोहाद्भृशं सापह्नवान्यपि |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नात्यासादय़ितव्यानि तेजांसि च तपांसि च ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
साहमद्य भृशं भीता गृहीता च करे भृशम् |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कथं त्वकार्यं कुर्यां वै प्रदानं ह्यात्मनः स्वय़म् ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सैवं शापपरित्रस्ता वहु चिन्तय़ती तदा |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मोहेनाभिपरीताङ्गी स्मय़माना पुनः पुनः ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तं देवमव्रवीद्भीता वन्धूनां राजसत्तम |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
व्रीडाविह्वलय़ा वाचा शापत्रस्ता विशां पते ||
७ ख
कुन्त्यु उवाच:
पिता मे ध्रिय़ते देव माता चान्ये च वान्धवाः |
८ क
कुन्त्यु उवाच:
न तेषु ध्रिय़माणेषु विधिलोपो भवेदय़म् ||
८ ख
कुन्त्यु उवाच:
त्वय़ा मे सङ्गमो देव यदि स्याद्विधिवर्जितः |
९ क
कुन्त्यु उवाच:
मन्निमित्तं कुलस्यास्य लोके कीर्तिर्नशेत्ततः ||
९ ख
कुन्त्यु उवाच:
अथ वा धर्ममेतं त्वं मन्यसे तपतां वर |
१० क
कुन्त्यु उवाच:
ऋते प्रदानाद्वन्धुभ्यस्तव कामं करोम्यहम् ||
१० ख
कुन्त्यु उवाच:
आत्मप्रदानं दुर्धर्ष तव कृत्वा सती त्वहम् |
११ क
कुन्त्यु उवाच:
त्वय़ि धर्मो यशश्चैव कीर्तिराय़ुश्च देहिनाम् ||
११ ख
सूर्य उवाच:
न ते पिता न ते माता गुरवो वा शुचिस्मिते |
१२ क
सूर्य उवाच:
प्रभवन्ति वरारोहे भद्रं ते शृणु मे वचः ||
१२ ख
सूर्य उवाच:
सर्वान्कामय़ते यस्मात्कनेर्धातोश्च भामिनि |
१३ क
सूर्य उवाच:
तस्मात्कन्येह सुश्रोणि स्वतन्त्रा वरवर्णिनि ||
१३ ख
सूर्य उवाच:
नाधर्मश्चरितः कश्चित्त्वय़ा भवति भामिनि |
१४ क
सूर्य उवाच:
अधर्मं कुत एवाहं चरेय़ं लोककाम्यया ||
१४ ख
सूर्य उवाच:
अनावृताः स्त्रिय़ः सर्वा नराश्च वरवर्णिनि |
१५ क
सूर्य उवाच:
स्वभाव एष लोकानां विकारोऽन्य इति स्मृतः ||
१५ ख
सूर्य उवाच:
सा मय़ा सह सङ्गम्य पुनः कन्या भविष्यसि |
१६ क
सूर्य उवाच:
पुत्रश्च ते महावाहुर्भविष्यति महाय़शाः ||
१६ ख
कुन्त्यु उवाच:
यदि पुत्रो मम भवेत्त्वत्तः सर्वतमोपह |
१७ क
कुन्त्यु उवाच:
कुण्डली कवची शूरो महावाहुर्महावलः ||
१७ ख
सूर्य उवाच:
भविष्यति महावाहुः कुण्डली दिव्यवर्मभृत् |
१८ क
सूर्य उवाच:
उभय़ं चामृतमय़ं तस्य भद्रे भविष्यति ||
१८ ख
कुन्त्यु उवाच:
यद्येतदमृतादस्ति कुण्डले वर्म चोत्तमम् |
१९ क
कुन्त्यु उवाच:
मम पुत्रस्य यं वै त्वं मत्त उत्पादय़िष्यसि ||
१९ ख
कुन्त्यु उवाच:
अस्तु मे सङ्गमो देव यथोक्तं भगवंस्त्वय़ा |
२० क
कुन्त्यु उवाच:
त्वद्वीर्यरूपसत्त्वौजा धर्मय़ुक्तो भवेत्स च ||
२० ख
सूर्य उवाच:
अदित्या कुण्डले राज्ञि दत्ते मे मत्तकाशिनि |
२१ क
सूर्य उवाच:
तेऽस्य दास्यामि वै भीरु वर्म चैवेदमुत्तमम् ||
२१ ख
पृथो उवाच:
परमं भगवन्देव सङ्गमिष्ये त्वय़ा सह |
२२ क
पृथो उवाच:
यदि पुत्रो भवेदेवं यथा वदसि गोपते ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तथेत्युक्त्वा तु तां कुन्तीमाविवेश विहङ्गमः |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स्वर्भानुशत्रुर्योगात्मा नाभ्यां पस्पर्श चैव ताम् ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः सा विह्वलेवासीत्कन्या सूर्यस्य तेजसा |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पपाताथ च सा देवी शय़ने मूढचेतना ||
२४ ख
सूर्य उवाच:
साधय़िष्यामि सुश्रोणि पुत्रं वै जनय़िष्यसि |
२५ क
सूर्य उवाच:
सर्वशस्त्रभृतां श्रेष्ठं कन्या चैव भविष्यसि ||
२५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः सा व्रीडिता वाला तदा सूर्यमथाव्रवीत् |
२६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमस्त्विति राजेन्द्र प्रस्थितं भूरिवर्चसम् ||
२६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इति स्मोक्ता कुन्तिराजात्मजा सा; विवस्वन्तं याचमाना सलज्जा |
२७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्मिन्पुण्ये शय़नीय़े पपात; मोहाविष्टा भज्यमाना लतेव ||
२७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तां तिग्मांशुस्तेजसा मोहय़ित्वा; योगेनाविष्यात्मसंस्थां चकार |
२८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
न चैवैनां दूषय़ामास भानुः; सञ्ज्ञां लेभे भूय़ एवाथ वाला ||
२८ ख