कुन्त्यु उवाच:
अर्जुनं केशव व्रूय़ास्त्वय़ि जाते स्म सूतके |
१ क
कुन्त्यु उवाच:
उपोपविष्टा नारीभिराश्रमे परिवारिता ||
१ ख
कुन्त्यु उवाच:
अथान्तरिक्षे वागासीद्दिव्यरूपा मनोरमा |
२ क
कुन्त्यु उवाच:
सहस्राक्षसमः कुन्ति भविष्यत्येष ते सुतः ||
२ ख
कुन्त्यु उवाच:
एष जेष्यति सङ्ग्रामे कुरून्सर्वान्समागतान् |
३ क
कुन्त्यु उवाच:
भीमसेनद्वितीय़श्च लोकमुद्वर्तय़िष्यति ||
३ ख
कुन्त्यु उवाच:
पुत्रस्ते पृथिवीं जेता यशश्चास्य दिवस्पृशम् |
४ क
कुन्त्यु उवाच:
हत्वा कुरून्ग्रामजन्ये वासुदेवसहाय़वान् ||
४ ख
कुन्त्यु उवाच:
पित्र्यमंशं प्रनष्टं च पुनरप्युद्धरिष्यति |
५ क
कुन्त्यु उवाच:
भ्रातृभिः सहितः श्रीमांस्त्रीन्मेधानाहरिष्यति ||
५ ख
कुन्त्यु उवाच:
तं सत्यसन्धं वीभत्सुं सव्यसाचिनमच्युत |
६ क
कुन्त्यु उवाच:
यथाहमेवं जानामि वलवन्तं दुरासदम् |
६ ख
कुन्त्यु उवाच:
तथा तदस्तु दाशार्ह यथा वागभ्यभाषत ||
६ ग
कुन्त्यु उवाच:
धर्मश्चेदस्ति वार्ष्णेय़ तथा सत्यं भविष्यति |
७ क
कुन्त्यु उवाच:
त्वं चापि तत्तथा कृष्ण सर्वं सम्पादय़िष्यसि ||
७ ख
कुन्त्यु उवाच:
नाहं तदभ्यसूय़ामि यथा वागभ्यभाषत |
८ क
कुन्त्यु उवाच:
नमो धर्माय़ महते धर्मो धारय़ति प्रजाः ||
८ ख
कुन्त्यु उवाच:
एतद्धनञ्जय़ो वाच्यो नित्योद्युक्तो वृकोदरः |
९ क
कुन्त्यु उवाच:
यदर्थं क्षत्रिय़ा सूते तस्य कालोऽय़मागतः |
९ ख
कुन्त्यु उवाच:
न हि वैरं समासाद्य सीदन्ति पुरुषर्षभाः ||
९ ग
कुन्त्यु उवाच:
विदिता ते सदा वुद्धिर्भीमस्य न स शाम्यति |
१० क
कुन्त्यु उवाच:
यावदन्तं न कुरुते शत्रूणां शत्रुकर्शनः ||
१० ख
कुन्त्यु उवाच:
सर्वधर्मविशेषज्ञां स्नुषां पाण्डोर्महात्मनः |
११ क
कुन्त्यु उवाच:
व्रूय़ा माधव कल्याणीं कृष्णां कृष्ण यशस्विनीम् ||
११ ख
कुन्त्यु उवाच:
युक्तमेतन्महाभागे कुले जाते यशस्विनि |
१२ क
कुन्त्यु उवाच:
यन्मे पुत्रेषु सर्वेषु यथावत्त्वमवर्तिथाः ||
१२ ख
कुन्त्यु उवाच:
माद्रीपुत्रौ च वक्तव्यौ क्षत्रधर्मरतावुभौ |
१३ क
कुन्त्यु उवाच:
विक्रमेणार्जितान्भोगान्वृणीतं जीवितादपि ||
१३ ख
कुन्त्यु उवाच:
विक्रमाधिगता ह्यर्थाः क्षत्रधर्मेण जीवतः |
१४ क
कुन्त्यु उवाच:
मनो मनुष्यस्य सदा प्रीणन्ति पुरुषोत्तम ||
१४ ख
कुन्त्यु उवाच:
यच्च वः प्रेक्षमाणानां सर्वधर्मोपचाय़िनी |
१५ क
कुन्त्यु उवाच:
पाञ्चाली परुषाण्युक्ता को नु तत्क्षन्तुमर्हति ||
१५ ख
कुन्त्यु उवाच:
न राज्यहरणं दुःखं द्यूते चापि पराजय़ः |
१६ क
कुन्त्यु उवाच:
प्रव्राजनं सुतानां वा न मे तद्दुःखकारणम् ||
१६ ख
कुन्त्यु उवाच:
यत्तु सा वृहती श्यामा सभाय़ां रुदती तदा |
१७ क
कुन्त्यु उवाच:
अश्रौषीत्परुषा वाचस्तन्मे दुःखतरं मतम् ||
१७ ख
कुन्त्यु उवाच:
स्त्रीधर्मिणी वरारोहा क्षत्रधर्मरता सदा |
१८ क
कुन्त्यु उवाच:
नाध्यगच्छत्तदा नाथं कृष्णा नाथवती सती ||
१८ ख
कुन्त्यु उवाच:
तं वै व्रूहि महावाहो सर्वशस्त्रभृतां वरम् |
१९ क
कुन्त्यु उवाच:
अर्जुनं पुरुषव्याघ्रं द्रौपद्याः पदवीं चर ||
१९ ख
कुन्त्यु उवाच:
विदितौ हि तवात्यन्तं क्रुद्धाविव यमान्तकौ |
२० क
कुन्त्यु उवाच:
भीमार्जुनौ नय़ेतां हि देवानपि परां गतिम् ||
२० ख
कुन्त्यु उवाच:
तय़ोश्चैतदवज्ञानं यत्सा कृष्णा सभागता |
२१ क
कुन्त्यु उवाच:
दुःशासनश्च यद्भीमं कटुकान्यभ्यभाषत |
२१ ख
कुन्त्यु उवाच:
पश्यतां कुरुवीराणां तच्च संस्मारय़ेः पुनः ||
२१ ग
कुन्त्यु उवाच:
पाण्डवान्कुशलं पृच्छेः सपुत्रान्कृष्णय़ा सह |
२२ क
कुन्त्यु उवाच:
मां च कुशलिनीं व्रूय़ास्तेषु भूय़ो जनार्दन |
२२ ख
कुन्त्यु उवाच:
अरिष्टं गच्छ पन्थानं पुत्रान्मे परिपालय़ ||
२२ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
अभिवाद्याथ तां कृष्णः कृत्वा चाभिप्रदक्षिणम् |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
निश्चक्राम महावाहुः सिंहखेलगतिस्ततः ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो विसर्जय़ामास भीष्मादीन्कुरुपुङ्गवान् |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आरोप्य च रथे कर्णं प्राय़ात्सात्यकिना सह ||
२४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः प्रय़ाते दाशार्हे कुरवः सङ्गता मिथः |
२५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जजल्पुर्महदाश्चर्यं केशवे परमाद्भुतम् ||
२५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रमूढा पृथिवी सर्वा मृत्युपाशसिता कृता |
२६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दुर्योधनस्य वालिश्यान्नैतदस्तीति चाव्रुवन् ||
२६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो निर्याय़ नगरात्प्रय़यौ पुरुषोत्तमः |
२७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मन्त्रय़ामास च तदा कर्णेन सुचिरं सह ||
२७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विसर्जय़ित्वा राधेय़ं सर्वय़ादवनन्दनः |
२८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो जवेन महता तूर्णमश्वानचोदय़त् ||
२८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ते पिवन्त इवाकाशं दारुकेण प्रचोदिताः |
२९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
हय़ा जग्मुर्महावेगा मनोमारुतरंहसः ||
२९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ते व्यतीत्य तमध्वानं क्षिप्रं श्येना इवाशुगाः |
३० क
वैशम्पाय़न उवाच:
उच्चैः सूर्यमुपप्लव्यं शार्ङ्गधन्वानमावहन् ||
३० ख