लोमश उवाच:
भरद्वाजस्तु कौन्तेय़ कृत्वा स्वाध्याय़माह्निकम् |
१ क
लोमश उवाच:
समित्कलापमादाय़ प्रविवेश स्वमाश्रमम् ||
१ ख
लोमश उवाच:
तं स्म दृष्ट्वा पुरा सर्वे प्रत्युत्तिष्ठन्ति पावकाः |
२ क
लोमश उवाच:
न त्वेनमुपतिष्ठन्ति हतपुत्रं तदाग्नय़ः ||
२ ख
लोमश उवाच:
वैकृतं त्वग्निहोत्रे स लक्षय़ित्वा महातपाः |
३ क
लोमश उवाच:
तमन्धं शूद्रमासीनं गृहपालमथाव्रवीत् ||
३ ख
लोमश उवाच:
किं नु मे नाग्नय़ः शूद्र प्रतिनन्दन्ति दर्शनम् |
४ क
लोमश उवाच:
त्वं चापि न यथापूर्वं कच्चित्क्षेममिहाश्रमे ||
४ ख
लोमश उवाच:
कच्चिन्न रैभ्यं पुत्रो मे गतवानल्पचेतनः |
५ क
लोमश उवाच:
एतदाचक्ष्व मे शीघ्रं न हि मे शुध्यते मनः ||
५ ख
शूद्र उवाच:
रैभ्यं गतो नूनमसौ सुतस्ते मन्दचेतनः |
६ क
शूद्र उवाच:
तथा हि निहतः शेते राक्षसेन वलीय़सा ||
६ ख
शूद्र उवाच:
प्रकाल्यमानस्तेनाय़ं शूलहस्तेन रक्षसा |
७ क
शूद्र उवाच:
अग्न्यागारं प्रति द्वारि मय़ा दोर्भ्यां निवारितः ||
७ ख
शूद्र उवाच:
ततः स निहतो ह्यत्र जलकामोऽशुचिर्ध्रुवम् |
८ क
शूद्र उवाच:
सम्भावितो हि तूर्णेन शूलहस्तेन रक्षसा ||
८ ख
लोमश उवाच:
भरद्वाजस्तु शूद्रस्य तच्छ्रुत्वा विप्रिय़ं वचः |
९ क
लोमश उवाच:
गतासुं पुत्रमादाय़ विललाप सुदुःखितः ||
९ ख
लोमश उवाच:
व्राह्मणानां किलार्थाय़ ननु त्वं तप्तवांस्तपः |
१० क
लोमश उवाच:
द्विजानामनधीता वै वेदाः सम्प्रतिभान्त्विति ||
१० ख
लोमश उवाच:
तथा कल्याणशीलस्त्वं व्राह्मणेषु महात्मसु |
११ क
लोमश उवाच:
अनागाः सर्वभूतेषु कर्कशत्वमुपेय़िवान् ||
११ ख
लोमश उवाच:
प्रतिषिद्धो मय़ा तात रैभ्यावसथदर्शनात् |
१२ क
लोमश उवाच:
गतवानेव तं क्षुद्रं कालान्तकय़मोपमम् ||
१२ ख
लोमश उवाच:
यः स जानन्महातेजा वृद्धस्यैकं ममात्मजम् |
१३ क
लोमश उवाच:
गतवानेव कोपस्य वशं परमदुर्मतिः ||
१३ ख
लोमश उवाच:
पुत्रशोकमनुप्राप्य एष रैभ्यस्य कर्मणा |
१४ क
लोमश उवाच:
त्यक्ष्यामि त्वामृते पुत्र प्राणानिष्टतमान्भुवि ||
१४ ख
लोमश उवाच:
यथाहं पुत्रशोकेन देहं त्यक्ष्यामि किल्विषी |
१५ क
लोमश उवाच:
तथा ज्येष्ठः सुतो रैभ्यं हिंस्याच्छीघ्रमनागसम् ||
१५ ख
लोमश उवाच:
सुखिनो वै नरा येषां जात्या पुत्रो न विद्यते |
१६ क
लोमश उवाच:
ते पुत्रशोकमप्राप्य विचरन्ति यथासुखम् ||
१६ ख
लोमश उवाच:
ये तु पुत्रकृताच्छोकाद्भृशं व्याकुलचेतसः |
१७ क
लोमश उवाच:
शपन्तीष्टान्सखीनार्तास्तेभ्यः पापतरो नु कः ||
१७ ख
लोमश उवाच:
परासुश्च सुतो दृष्टः शप्तश्चेष्टः सखा मय़ा |
१८ क
लोमश उवाच:
ईदृशीमापदं को नु द्वितीय़ोऽनुभविष्यति ||
१८ ख
लोमश उवाच:
विलप्यैवं वहुविधं भरद्वाजोऽदहत्सुतम् |
१९ क
लोमश उवाच:
सुसमिद्धं ततः पश्चात्प्रविवेश हुताशनम् ||
१९ ख