वैशम्पाय़न उवाच:
तत्र तेषु शय़ानेषु हिडिम्वो नाम राक्षसः |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अविदूरे वनात्तस्माच्छालवृक्षमुपाश्रितः ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
क्रूरो मानुषमांसादो महावीर्यो महावलः |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विरूपरूपः पिङ्गाक्षः करालो घोरदर्शनः |
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पिशितेप्सुः क्षुधार्तस्तानपश्यत यदृच्छय़ा ||
२ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
ऊर्ध्वाङ्गुलिः स कण्डूय़न्धुन्वन्रूक्षाञ्शिरोरुहान् |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जृम्भमाणो महावक्त्रः पुनः पुनरवेक्ष्य च ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
दुष्टो मानुषमांसादो महाकाय़ो महावलः |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आघ्राय़ मानुषं गन्धं भगिनीमिदमव्रवीत् ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उपपन्नश्चिरस्याद्य भक्षो मम मनःप्रिय़ः |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स्नेहस्रवान्प्रस्रवति जिह्वा पर्येति मे मुखम् ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अष्टौ दंष्ट्राः सुतीक्ष्णाग्राश्चिरस्यापातदुःसहाः |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
देहेषु मज्जय़िष्यामि स्निग्धेषु पिशितेषु च ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
आक्रम्य मानुषं कण्ठमाच्छिद्य धमनीमपि |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उष्णं नवं प्रपास्यामि फेनिलं रुधिरं वहु ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गच्छ जानीहि के त्वेते शेरते वनमाश्रिताः |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मानुषो वलवान्गन्धो घ्राणं तर्पय़तीव मे ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
हत्वैतान्मानुषान्सर्वानानय़स्व ममान्तिकम् |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अस्मद्विषय़सुप्तेभ्यो नैतेभ्यो भय़मस्ति ते ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एषां मांसानि संस्कृत्य मानुषाणां यथेष्टतः |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
भक्षय़िष्याव सहितौ कुरु तूर्णं वचो मम ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भ्रातुर्वचनमाज्ञाय़ त्वरमाणेव राक्षसी |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जगाम तत्र यत्र स्म पाण्डवा भरतर्षभ ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ददर्श तत्र गत्वा सा पाण्डवान्पृथय़ा सह |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शय़ानान्भीमसेनं च जाग्रतं त्वपराजितम् ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
दृष्ट्वैव भीमसेनं सा शालस्कन्धमिवोद्गतम् |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
राक्षसी कामय़ामास रूपेणाप्रतिमं भुवि ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अय़ं श्यामो महावाहुः सिंहस्कन्धो महाद्युतिः |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कम्वुग्रीवः पुष्कराक्षो भर्ता युक्तो भवेन्मम ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नाहं भ्रातृवचो जातु कुर्यां क्रूरोपसंहितम् |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पतिस्नेहोऽतिवलवान्न तथा भ्रातृसौहृदम् ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मुहूर्तमिव तृप्तिश्च भवेद्भ्रातुर्ममैव च |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
हतैरेतैरहत्वा तु मोदिष्ये शाश्वतिः समाः ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सा कामरूपिणी रूपं कृत्वा मानुषमुत्तमम् |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उपतस्थे महावाहुं भीमसेनं शनैः शनैः ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विलज्जमानेव लता दिव्याभरणभूषिता |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स्मितपूर्वमिदं वाक्यं भीमसेनमथाव्रवीत् ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कुतस्त्वमसि सम्प्राप्तः कश्चासि पुरुषर्षभ |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
क इमे शेरते चेह पुरुषा देवरूपिणः ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
केय़ं च वृहती श्यामा सुकुमारी तवानघ |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
शेते वनमिदं प्राप्य विश्वस्ता स्वगृहे यथा ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नेदं जानाति गहनं वनं राक्षससेवितम् |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वसति ह्यत्र पापात्मा हिडिम्वो नाम राक्षसः ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तेनाहं प्रेषिता भ्रात्रा दुष्टभावेन रक्षसा |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विभक्षय़िषता मांसं युष्माकममरोपम ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
साहं त्वामभिसम्प्रेक्ष्य देवगर्भसमप्रभम् |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नान्यं भर्तारमिच्छामि सत्यमेतद्व्रवीमि ते ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एतद्विज्ञाय़ धर्मज्ञ युक्तं मय़ि समाचर |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कामोपहतचित्ताङ्गीं भजमानां भजस्व माम् ||
२४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
त्रास्येऽहं त्वां महावाहो राक्षसात्पुरुषादकात् |
२५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वत्स्यावो गिरिदुर्गेषु भर्ता भव ममानघ ||
२५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अन्तरिक्षचरा ह्यस्मि कामतो विचरामि च |
२६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अतुलामाप्नुहि प्रीतिं तत्र तत्र मय़ा सह ||
२६ ख
भीम उवाच:
मातरं भ्रातरं ज्येष्ठं कनिष्ठानपरानिमान् |
२७ क
भीम उवाच:
परित्यजेत को न्वद्य प्रभवन्निव राक्षसि ||
२७ ख
भीम उवाच:
को हि सुप्तानिमान्भ्रातृन्दत्त्वा राक्षसभोजनम् |
२८ क
भीम उवाच:
मातरं च नरो गच्छेत्कामार्त इव मद्विधः ||
२८ ख
राक्षस्यु उवाच:
यत्ते प्रिय़ं तत्करिष्ये सर्वानेतान्प्रवोधय़ |
२९ क
राक्षस्यु उवाच:
मोक्षय़िष्यामि वः कामं राक्षसात्पुरुषादकात् ||
२९ ख
भीम उवाच:
सुखसुप्तान्वने भ्रातृन्मातरं चैव राक्षसि |
३० क
भीम उवाच:
न भय़ाद्वोधय़िष्यामि भ्रातुस्तव दुरात्मनः ||
३० ख
भीम उवाच:
न हि मे राक्षसा भीरु सोढुं शक्ताः पराक्रमम् |
३१ क
भीम उवाच:
न मनुष्या न गन्धर्वा न यक्षाश्चारुलोचने ||
३१ ख
भीम उवाच:
गच्छ वा तिष्ठ वा भद्रे यद्वापीच्छसि तत्कुरु |
३२ क
भीम उवाच:
तं वा प्रेषय़ तन्वङ्गि भ्रातरं पुरुषादकम् ||
३२ ख