शौनक उवाच:
सौते कथय़ तामेतां विस्तरेण कथां पुनः |
१ क
शौनक उवाच:
आस्तीकस्य कवेः साधोः शुश्रूषा परमा हि नः ||
१ ख
शौनक उवाच:
मधुरं कथ्यते सौम्य श्लक्ष्णाक्षरपदं त्वय़ा |
२ क
शौनक उवाच:
प्रीय़ामहे भृशं तात पितेवेदं प्रभाषसे ||
२ ख
शौनक उवाच:
अस्मच्छुश्रूषणे नित्यं पिता हि निरतस्तव |
३ क
शौनक उवाच:
आचष्टैतद्यथाख्यानं पिता ते त्वं तथा वद ||
३ ख
सूत उवाच:
आय़ुष्यमिदमाख्यानमास्तीकं कथय़ामि ते |
४ क
सूत उवाच:
यथा श्रुतं कथय़तः सकाशाद्वै पितुर्मय़ा ||
४ ख
सूत उवाच:
पुरा देवय़ुगे व्रह्मन्प्रजापतिसुते शुभे |
५ क
सूत उवाच:
आस्तां भगिन्यौ रूपेण समुपेतेऽद्भुतेऽनघे ||
५ ख
सूत उवाच:
ते भार्ये कश्यपस्यास्तां कद्रूश्च विनता च ह |
६ क
सूत उवाच:
प्रादात्ताभ्यां वरं प्रीतः प्रजापतिसमः पतिः |
६ ख
सूत उवाच:
कश्यपो धर्मपत्नीभ्यां मुदा परमय़ा युतः ||
६ ग
सूत उवाच:
वरातिसर्गं श्रुत्वैव कश्यपादुत्तमं च ते |
७ क
सूत उवाच:
हर्षादप्रतिमां प्रीतिं प्रापतुः स्म वरस्त्रिय़ौ ||
७ ख
सूत उवाच:
वव्रे कद्रूः सुतान्नागान्सहस्रं तुल्यतेजसः |
८ क
सूत उवाच:
द्वौ पुत्रौ विनता वव्रे कद्रूपुत्राधिकौ वले |
८ ख
सूत उवाच:
ओजसा तेजसा चैव विक्रमेणाधिकौ सुतौ ||
८ ग
सूत उवाच:
तस्यै भर्ता वरं प्रादादध्यर्धं पुत्रमीप्सितम् |
९ क
सूत उवाच:
एवमस्त्विति तं चाह कश्यपं विनता तदा ||
९ ख
सूत उवाच:
कृतकृत्या तु विनता लव्ध्वा वीर्याधिकौ सुतौ |
१० क
सूत उवाच:
कद्रूश्च लव्ध्वा पुत्राणां सहस्रं तुल्यतेजसाम् ||
१० ख
सूत उवाच:
धार्यौ प्रय़त्नतो गर्भावित्युक्त्वा स महातपाः |
११ क
सूत उवाच:
ते भार्ये वरसंहृष्टे कश्यपो वनमाविशत् ||
११ ख
सूत उवाच:
कालेन महता कद्रूरण्डानां दशतीर्दश |
१२ क
सूत उवाच:
जनय़ामास विप्रेन्द्र द्वे अण्डे विनता तदा ||
१२ ख
सूत उवाच:
तय़ोरण्डानि निदधुः प्रहृष्टाः परिचारिकाः |
१३ क
सूत उवाच:
सोपस्वेदेषु भाण्डेषु पञ्च वर्षशतानि च ||
१३ ख
सूत उवाच:
ततः पञ्चशते काले कद्रूपुत्रा विनिःसृताः |
१४ क
सूत उवाच:
अण्डाभ्यां विनताय़ास्तु मिथुनं न व्यदृश्यत ||
१४ ख
सूत उवाच:
ततः पुत्रार्थिणी देवी व्रीडिता सा तपस्विनी |
१५ क
सूत उवाच:
अण्डं विभेद विनता तत्र पुत्रमदृक्षत ||
१५ ख
सूत उवाच:
पूर्वार्धकाय़सम्पन्नमितरेणाप्रकाशता |
१६ क
सूत उवाच:
स पुत्रो रोषसम्पन्नः शशापैनामिति श्रुतिः ||
१६ ख
सूत उवाच:
योऽहमेवं कृतो मातस्त्वय़ा लोभपरीतय़ा |
१७ क
सूत उवाच:
शरीरेणासमग्रोऽद्य तस्माद्दासी भविष्यसि ||
१७ ख
सूत उवाच:
पञ्च वर्षशतान्यस्या यय़ा विस्पर्धसे सह |
१८ क
सूत उवाच:
एष च त्वां सुतो मातर्दास्यत्वान्मोक्षय़िष्यति ||
१८ ख
सूत उवाच:
यद्येनमपि मातस्त्वं मामिवाण्डविभेदनात् |
१९ क
सूत उवाच:
न करिष्यस्यदेहं वा व्यङ्गं वापि तपस्विनम् ||
१९ ख
सूत उवाच:
प्रतिपालय़ितव्यस्ते जन्मकालोऽस्य धीरय़ा |
२० क
सूत उवाच:
विशिष्टवलमीप्सन्त्या पञ्चवर्षशतात्परः ||
२० ख
सूत उवाच:
एवं शप्त्वा ततः पुत्रो विनतामन्तरिक्षगः |
२१ क
सूत उवाच:
अरुणो दृश्यते व्रह्मन्प्रभातसमय़े सदा ||
२१ ख
सूत उवाच:
गरुडोऽपि यथाकालं जज्ञे पन्नगसूदनः |
२२ क
सूत उवाच:
स जातमात्रो विनतां परित्यज्य खमाविशत् ||
२२ ख
सूत उवाच:
आदास्यन्नात्मनो भोज्यमन्नं विहितमस्य यत् |
२३ क
सूत उवाच:
विधात्रा भृगुशार्दूल क्षुधितस्य वुभुक्षतः ||
२३ ख