chevron_left वन पर्व अध्याय १४०
लोमश उवाच:
उशीरवीजं मैनाकं गिरिं श्वेतं च भारत |
१ क
लोमश उवाच:
समतीतोऽसि कौन्तेय़ कालशैलं च पार्थिव ||
१ ख
लोमश उवाच:
एषा गङ्गा सप्तविधा राजते भरतर्षभ |
२ क
लोमश उवाच:
स्थानं विरजसं रम्यं यत्राग्निर्नित्यमिध्यते ||
२ ख
लोमश उवाच:
एतद्वै मानुषेणाद्य न शक्यं द्रष्टुमप्युत |
३ क
लोमश उवाच:
समाधिं कुरुताव्यग्रास्तीर्थान्येतानि द्रक्ष्यथ ||
३ ख
लोमश उवाच:
श्वेतं गिरिं प्रवेक्ष्यामो मन्दरं चैव पर्वतम् |
४ क
लोमश उवाच:
यत्र माणिचरो यक्षः कुवेरश्चापि यक्षराट् ||
४ ख
लोमश उवाच:
अष्टाशीतिसहस्राणि गन्धर्वाः शीघ्रचारिणः |
५ क
लोमश उवाच:
तथा किम्पुरुषा राजन्यक्षाश्चैव चतुर्गुणाः ||
५ ख
लोमश उवाच:
अनेकरूपसंस्थाना नानाप्रहरणाश्च ते |
६ क
लोमश उवाच:
यक्षेन्द्रं मनुजश्रेष्ठ माणिभद्रमुपासते ||
६ ख
लोमश उवाच:
तेषामृद्धिरतीवाग्र्या गतौ वाय़ुसमाश्च ते |
७ क
लोमश उवाच:
स्थानात्प्रच्यावय़ेय़ुर्ये देवराजमपि ध्रुवम् ||
७ ख
लोमश उवाच:
तैस्तात वलिभिर्गुप्ता यातुधानैश्च रक्षिताः |
८ क
लोमश उवाच:
दुर्गमाः पर्वताः पार्थ समाधिं परमं कुरु ||
८ ख
लोमश उवाच:
कुवेरसचिवाश्चान्ये रौद्रा मैत्राश्च राक्षसाः |
९ क
लोमश उवाच:
तैः समेष्याम कौन्तेय़ यत्तो विक्रमणे भव ||
९ ख
लोमश उवाच:
कैलासः पर्वतो राजन्षड्योजनशतान्युत |
१० क
लोमश उवाच:
यत्र देवाः समाय़ान्ति विशाला यत्र भारत ||
१० ख
लोमश उवाच:
असङ्ख्येय़ास्तु कौन्तेय़ यक्षराक्षसकिंनराः |
११ क
लोमश उवाच:
नागाः सुपर्णा गन्धर्वाः कुवेरसदनं प्रति ||
११ ख
लोमश उवाच:
तान्विगाहस्व पार्थाद्य तपसा च दमेन च |
१२ क
लोमश उवाच:
रक्ष्यमाणो मय़ा राजन्भीमसेनवलेन च ||
१२ ख
लोमश उवाच:
स्वस्ति ते वरुणो राजा यमश्च समितिञ्जय़ः |
१३ क
लोमश उवाच:
गङ्गा च यमुना चैव पर्वतश्च दधातु ते ||
१३ ख
लोमश उवाच:
इन्द्रस्य जाम्वूनदपर्वताग्रे; शृणोमि घोषं तव देवि गङ्गे |
१४ क
लोमश उवाच:
गोपाय़येमं सुभगे गिरिभ्यः; सर्वाजमीढापचितं नरेन्द्रम् |
१४ ख
लोमश उवाच:
भवस्व शर्म प्रविविक्षतोऽस्य; शैलानिमाञ्शैलसुते नृपस्य ||
१४ ग
युधिष्ठिर उवाच:
अपूर्वोऽय़ं सम्भ्रमो लोमशस्य; कृष्णां सर्वे रक्षत मा प्रमादम् |
१५ क
युधिष्ठिर उवाच:
देशो ह्ययं दुर्गतमो मतोऽस्य; तस्मात्परं शौचमिहाचरध्वम् ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततोऽव्रवीद्भीममुदारवीर्यं; कृष्णां यत्तः पालय़ भीमसेन |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शून्येऽर्जुनेऽसंनिहिते च तात; त्वमेव कृष्णां भजसेऽसुखेषु ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो महात्मा यमजौ समेत्य; मूर्धन्युपाघ्राय़ विमृज्य गात्रे |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उवाच तौ वाष्पकलं स राजा; मा भैष्टमागच्छतमप्रमत्तौ ||
१७ ख