वैशम्पाय़न उवाच:
भीमसेनस्तु तं दृष्ट्वा राक्षसं प्रहसन्निव |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भगिनीं प्रति सङ्क्रुद्धमिदं वचनमव्रवीत् ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
किं ते हिडिम्व एतैर्वा सुखसुप्तैः प्रवोधितैः |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मामासादय़ दुर्वुद्धे तरसा त्वं नराशन ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मय़्येव प्रहरैहि त्वं न स्त्रिय़ं हन्तुमर्हसि |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विशेषतोऽनपकृते परेणापकृते सति ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न हीय़ं स्ववशा वाला कामय़त्यद्य मामिह |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
चोदितैषा ह्यनङ्गेन शरीरान्तरचारिणा |
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भगिनी तव दुर्वुद्धे राक्षसानां यशोहर ||
४ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वन्निय़ोगेन चैवेय़ं रूपं मम समीक्ष्य च |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कामय़त्यद्य मां भीरुर्नैषा दूषय़ते कुलम् ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अनङ्गेन कृते दोषे नेमां त्वमिह राक्षस |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मय़ि तिष्ठति दुष्टात्मन्न स्त्रिय़ं हन्तुमर्हसि ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
समागच्छ मय़ा सार्धमेकेनैको नराशन |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अहमेव नय़िष्यामि त्वामद्य यमसादनम् ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अद्य ते तलनिष्पिष्टं शिरो राक्षस दीर्यताम् |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कुञ्जरस्येव पादेन विनिष्पिष्टं वलीय़सः ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अद्य गात्राणि क्रव्यादाः श्येना गोमाय़वश्च ते |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कर्षन्तु भुवि संहृष्टा निहतस्य मय़ा मृधे ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
क्षणेनाद्य करिष्येऽहमिदं वनमकण्टकम् |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुरस्ताद्दूषितं नित्यं त्वय़ा भक्षय़ता नरान् ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अद्य त्वां भगिनी पाप कृष्यमाणं मय़ा भुवि |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
द्रक्षत्यद्रिप्रतीकाशं सिंहेनेव महाद्विपम् ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
निरावाधास्त्वय़ि हते मय़ा राक्षसपांसन |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वनमेतच्चरिष्यन्ति पुरुषा वनचारिणः ||
१२ ख
हिडिम्व उवाच:
गर्जितेन वृथा किं ते कत्थितेन च मानुष |
१३ क
हिडिम्व उवाच:
कृत्वैतत्कर्मणा सर्वं कत्थेथा मा चिरं कृथाः ||
१३ ख
हिडिम्व उवाच:
वलिनं मन्यसे यच्च आत्मानमपराक्रमम् |
१४ क
हिडिम्व उवाच:
ज्ञास्यस्यद्य समागम्य मय़ात्मानं वलाधिकम् ||
१४ ख
हिडिम्व उवाच:
न तावदेतान्हिंसिष्ये स्वपन्त्वेते यथासुखम् |
१५ क
हिडिम्व उवाच:
एष त्वामेव दुर्वुद्धे निहन्म्यद्याप्रिय़ंवदम् ||
१५ ख
हिडिम्व उवाच:
पीत्वा तवासृग्गात्रेभ्यस्ततः पश्चादिमानपि |
१६ क
हिडिम्व उवाच:
हनिष्यामि ततः पश्चादिमां विप्रिय़कारिणीम् ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमुक्त्वा ततो वाहुं प्रगृह्य पुरुषादकः |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अभ्यधावत सङ्क्रुद्धो भीमसेनमरिन्दमम् ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्याभिपततस्तूर्णं भीमो भीमपराक्रमः |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वेगेन प्रहृतं वाहुं निजग्राह हसन्निव ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
निगृह्य तं वलाद्भीमो विस्फुरन्तं चकर्ष ह |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्माद्देशाद्धनूंष्यष्टौ सिंहः क्षुद्रमृगं यथा ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः स राक्षसः क्रुद्धः पाण्डवेन वलाद्धृतः |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
भीमसेनं समालिङ्ग्य व्यनदद्भैरवं रवम् ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पुनर्भीमो वलादेनं विचकर्ष महावलः |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मा शव्दः सुखसुप्तानां भ्रातृणां मे भवेदिति ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अन्योन्यं तौ समासाद्य विचकर्षतुरोजसा |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
राक्षसो भीमसेनश्च विक्रमं चक्रतुः परम् ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वभञ्जतुर्महावृक्षाँल्लताश्चाकर्षतुस्ततः |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मत्ताविव सुसंरव्धौ वारणौ षष्टिहाय़नौ ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तय़ोः शव्देन महता विवुद्धास्ते नरर्षभाः |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सह मात्रा तु ददृशुर्हिडिम्वामग्रतः स्थिताम् ||
२४ ख