chevron_left वन पर्व अध्याय १४४
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः प्रय़ातमात्रेषु पाण्डवेषु महात्मसु |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पद्भ्यामनुचिता गन्तुं द्रौपदी समुपाविशत् ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
श्रान्ता दुःखपरीता च वातवर्षेण तेन च |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सौकुमार्याच्च पाञ्चाली संमुमोह यशस्विनी ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सा पात्यमाना मोहेन वाहुभ्यामसितेक्षणा |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वृत्ताभ्यामनुरूपाभ्यामूरू समवलम्वत ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
आलम्वमाना सहितावूरू गजकरोपमौ |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पपात सहसा भूमौ वेपन्ती कदली यथा ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तां पतन्तीं वरारोहां सज्जमानां लतामिव |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नकुलः समभिद्रुत्य परिजग्राह वीर्यवान् ||
५ ख
नकुल उवाच:
राजन्पाञ्चालराजस्य सुतेय़मसितेक्षणा |
६ क
नकुल उवाच:
श्रान्ता निपतिता भूमौ तामवेक्षस्व भारत ||
६ ख
नकुल उवाच:
अदुःखार्हा परं दुःखं प्राप्तेय़ं मृदुगामिनी |
७ क
नकुल उवाच:
आश्वासय़ महाराज तामिमां श्रमकर्शिताम् ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
राजा तु वचनात्तस्य भृशं दुःखसमन्वितः |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भीमश्च सहदेवश्च सहसा समुपाद्रवन् ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तामवेक्ष्य तु कौन्तेय़ो विवर्णवदनां कृशाम् |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अङ्कमानीय़ धर्मात्मा पर्यदेवय़दातुरः ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कथं वेश्मसु गुप्तेषु स्वास्तीर्णशय़नोचिता |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
शेते निपतिता भूमौ सुखार्हा वरवर्णिनी ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सुकुमारौ कथं पादौ मुखं च कमलप्रभम् |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मत्कृतेऽद्य वरार्हाय़ाः श्यामतां समुपागतम् ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
किमिदं द्यूतकामेन मय़ा कृतमवुद्धिना |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आदाय़ कृष्णां चरता वने मृगगणाय़ुते ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सुखं प्राप्स्यति पाञ्चाली पाण्डवान्प्राप्य वै पतीन् |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
इति द्रुपदराजेन पित्रा दत्ताय़तेक्षणा ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्सर्वमनवाप्यैव श्रमशोकाद्धि कर्शिता |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शेते निपतिता भूमौ पापस्य मम कर्मभिः ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तथा लालप्यमाने तु धर्मराजे युधिष्ठिरे |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
धौम्यप्रभृतय़ः सर्वे तत्राजग्मुर्द्विजोत्तमाः ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ते समाश्वासय़ामासुराशीर्भिश्चाप्यपूजय़न् |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
रक्षोघ्नांश्च तथा मन्त्राञ्जेपुश्चक्रुश्च ते क्रिय़ाः ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पठ्यमानेषु मन्त्रेषु शान्त्यर्थं परमर्षिभिः |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स्पृश्यमाना करैः शीतैः पाण्डवैश्च मुहुर्मुहुः ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सेव्यमाना च शीतेन जलमिश्रेण वाय़ुना |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पाञ्चाली सुखमासाद्य लेभे चेतः शनैः शनैः ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
परिगृह्य च तां दीनां कृष्णामजिनसंस्तरे |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तदा विश्रामय़ामासुर्लव्धसञ्ज्ञां तपस्विनीम् ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्या यमौ रक्ततलौ पादौ पूजितलक्षणौ |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
कराभ्यां किणजाताभ्यां शनकैः संववाहतुः ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पर्याश्वासय़दप्येनां धर्मराजो युधिष्ठिरः |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उवाच च कुरुश्रेष्ठो भीमसेनमिदं वचः ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वहवः पर्वता भीम विषमा हिमदुर्गमाः |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तेषु कृष्णा महावाहो कथं नु विचरिष्यति ||
२२ ख
भीमसेन उवाच:
त्वां राजन्राजपुत्रीं च यमौ च पुरुषर्षभौ |
२३ क
भीमसेन उवाच:
स्वय़ं नेष्यामि राजेन्द्र मा विषादे मनः कृथाः ||
२३ ख
भीमसेन उवाच:
अथ वासौ मय़ा जातो विहगो मद्वलोपमः |
२४ क
भीमसेन उवाच:
वहेदनघ सर्वान्नो वचनात्ते घतोत्कचः ||
२४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अनुज्ञातो धर्मराज्ञा पुत्रं सस्मार राक्षसम् |
२५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
घटोत्कचश्च धर्मात्मा स्मृतमात्रः पितुस्तदा |
२५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कृताञ्जलिरुपातिष्ठदभिवाद्याथ पाण्डवान् ||
२५ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
व्राह्मणांश्च महावाहुः स च तैरभिनन्दितः |
२६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उवाच भीमसेनं स पितरं सत्यविक्रमः ||
२६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स्मृतोऽस्मि भवता शीघ्रं शुश्रूषुरहमागतः |
२७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आज्ञापय़ महावाहो सर्वं कर्तास्म्यसंशय़म् |
२७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तच्छ्रुत्वा भीमसेनस्तु राक्षसं परिषस्वजे ||
२७ ग