chevron_left शल्य पर्व अध्याय १५
सञ्जय़ उवाच:
साश्वसूतध्वजरथान्रथिनः पातय़न्वहून् |
५० क
सञ्जय़ उवाच:
आक्रीडदेको वलवान्पवनस्तोय़दानिव ||
५० ख
सञ्जय़ उवाच:
साश्वारोहांश्च तुरगान्पत्तींश्चैव सहस्रशः |
५१ क
सञ्जय़ उवाच:
व्यपोथय़त सङ्ग्रामे क्रुद्धो रुद्रः पशूनिव ||
५१ ख
सञ्जय़ उवाच:
शून्यमाय़ोधनं कृत्वा शरवर्षैः समन्ततः |
५२ क
सञ्जय़ उवाच:
अभ्यद्रवत मद्रेशं तिष्ठ शल्येति चाव्रवीत् ||
५२ ख
सञ्जय़ उवाच:
तस्य तच्चरितं दृष्ट्वा सङ्ग्रामे भीमकर्मणः |
५३ क
सञ्जय़ उवाच:
वित्रेसुस्तावकाः सर्वे शल्यस्त्वेनं समभ्ययात् ||
५३ ख
सञ्जय़ उवाच:
ततस्तौ तु सुसंरव्धौ प्रध्माप्य सलिलोद्भवौ |
५४ क
सञ्जय़ उवाच:
समाहूय़ तदान्योन्यं भर्त्सय़न्तौ समीय़तुः ||
५४ ख
सञ्जय़ उवाच:
शल्यस्तु शरवर्षेण युधिष्ठिरमवाकिरत् |
५५ क
सञ्जय़ उवाच:
मद्रराजं च कौन्तेय़ः शरवर्षैरवाकिरत् ||
५५ ख
सञ्जय़ उवाच:
व्यदृश्येतां तदा राजन्कङ्कपत्रिभिराहवे |
५६ क
सञ्जय़ उवाच:
उद्भिन्नरुधिरौ शूरौ मद्रराजय़ुधिष्ठिरौ ||
५६ ख
सञ्जय़ उवाच:
पुष्पिताविव रेजाते वने शल्मलिकिंशुका |
५७ क
सञ्जय़ उवाच:
दीप्यमानौ महात्मानौ प्राणय़ोर्युद्धदुर्मदौ ||
५७ ख
सञ्जय़ उवाच:
दृष्ट्वा सर्वाणि सैन्यानि नाध्यवस्यंस्तय़ोर्जय़म् |
५८ क
सञ्जय़ उवाच:
हत्वा मद्राधिपं पार्थो भोक्ष्यतेऽद्य वसुन्धराम् ||
५८ ख
सञ्जय़ उवाच:
शल्यो वा पाण्डवं हत्वा दद्याद्दुर्योधनाय़ गाम् |
५९ क
सञ्जय़ उवाच:
इतीव निश्चय़ो नाभूद्योधानां तत्र भारत ||
५९ ख
सञ्जय़ उवाच:
प्रदक्षिणमभूत्सर्वं धर्मराजस्य युध्यतः |
६१ क
सञ्जय़ उवाच:
ततः शरशतं शल्यो मुमोचाशु युधिष्ठिरे |
६१ ख
सञ्जय़ उवाच:
धनुश्चास्य शिताग्रेण वाणेन निरकृन्तत ||
६१ ग
सञ्जय़ उवाच:
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय़ शल्यं शरशतैस्त्रिभिः |
६२ क
सञ्जय़ उवाच:
अविध्यत्कार्मुकं चास्य क्षुरेण निरकृन्तत ||
६२ ख
सञ्जय़ उवाच:
अथास्य निजघानाश्वांश्चतुरो नतपर्वभिः |
६३ क
सञ्जय़ उवाच:
द्वाभ्यामथ शिताग्राभ्यामुभौ च पार्ष्णिसारथी ||
६३ ख
सञ्जय़ उवाच:
ततोऽस्य दीप्यमानेन पीतेन निशितेन च |
६४ क
सञ्जय़ उवाच:
प्रमुखे वर्तमानस्य भल्लेनापाहरद्ध्वजम् |
६४ ख
सञ्जय़ उवाच:
ततः प्रभग्नं तत्सैन्यं दौर्योधनमरिन्दम ||
६४ ग
सञ्जय़ उवाच:
ततो मद्राधिपं द्रौणिरभ्यधावत्तथाकृतम् |
६५ क
सञ्जय़ उवाच:
आरोप्य चैनं स्वरथं त्वरमाणः प्रदुद्रुवे ||
६५ ख
सञ्जय़ उवाच:
मुहूर्तमिव तौ गत्वा नर्दमाने युधिष्ठिरे |
६६ क
सञ्जय़ उवाच:
स्थित्वा ततो मद्रपतिरन्यं स्यन्दनमास्थितः ||
६६ ख
सञ्जय़ उवाच:
विधिवत्कल्पितं शुभ्रं महाम्वुदनिनादिनम् |
६७ क
सञ्जय़ उवाच:
सज्जय़न्त्रोपकरणं द्विषतां रोमहर्षणम् ||
६७ ख