सूत उवाच:
एतस्मिन्नेव काले तु भगिन्यौ ते तपोधन |
१ क
सूत उवाच:
अपश्यतां समाय़ान्तमुच्चैःश्रवसमन्तिकात् ||
१ ख
सूत उवाच:
यं तं देवगणाः सर्वे हृष्टरूपा अपूजय़न् |
२ क
सूत उवाच:
मथ्यमानेऽमृते जातमश्वरत्नमनुत्तमम् ||
२ ख
सूत उवाच:
महौघवलमश्वानामुत्तमं जवतां वरम् |
३ क
सूत उवाच:
श्रीमन्तमजरं दिव्यं सर्वलक्षणलक्षितम् ||
३ ख
शौनक उवाच:
कथं तदमृतं देवैर्मथितं क्व च शंस मे |
४ क
शौनक उवाच:
यत्र जज्ञे महावीर्यः सोऽश्वराजो महाद्युतिः ||
४ ख
सूत उवाच:
ज्वलन्तमचलं मेरुं तेजोराशिमनुत्तमम् |
५ क
सूत उवाच:
आक्षिपन्तं प्रभां भानोः स्वशृङ्गैः काञ्चनोज्ज्वलैः ||
५ ख
सूत उवाच:
काञ्चनाभरणं चित्रं देवगन्धर्वसेवितम् |
६ क
सूत उवाच:
अप्रमेय़मनाधृष्यमधर्मवहुलैर्जनैः ||
६ ख
सूत उवाच:
व्यालैराचरितं घोरैर्दिव्यौषधिविदीपितम् |
७ क
सूत उवाच:
नाकमावृत्य तिष्ठन्तमुच्छ्रय़ेण महागिरिम् ||
७ ख
सूत उवाच:
अगम्यं मनसाप्यन्यैर्नदीवृक्षसमन्वितम् |
८ क
सूत उवाच:
नानापतगसङ्घैश्च नादितं सुमनोहरैः ||
८ ख
सूत उवाच:
तस्य पृष्ठमुपारुह्य वहुरत्नाचितं शुभम् |
९ क
सूत उवाच:
अनन्तकल्पमुद्विद्धं सुराः सर्वे महौजसः ||
९ ख
सूत उवाच:
ते मन्त्रय़ितुमारव्धास्तत्रासीना दिवौकसः |
१० क
सूत उवाच:
अमृतार्थे समागम्य तपोनिय़मसंस्थिताः ||
१० ख
सूत उवाच:
तत्र नाराय़णो देवो व्रह्माणमिदमव्रवीत् |
११ क
सूत उवाच:
चिन्तय़त्सु सुरेष्वेवं मन्त्रय़त्सु च सर्वशः ||
११ ख
सूत उवाच:
देवैरसुरसङ्घैश्च मथ्यतां कलशोदधिः |
१२ क
सूत उवाच:
भविष्यत्यमृतं तत्र मथ्यमाने महोदधौ ||
१२ ख
सूत उवाच:
सर्वौषधीः समावाप्य सर्वरत्नानि चैव हि |
१३ क
सूत उवाच:
मन्थध्वमुदधिं देवा वेत्स्यध्वममृतं ततः ||
१३ ख