वैशम्पाय़न उवाच:
ततो रात्र्यां व्यतीताय़ामन्नमादाय़ पाण्डवः |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भीमसेनो यय़ौ तत्र यत्रासौ पुरुषादकः ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
आसाद्य तु वनं तस्य रक्षसः पाण्डवो वली |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आजुहाव ततो नाम्ना तदन्नमुपय़ोजय़न् ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः स राक्षसः श्रुत्वा भीमसेनस्य तद्वचः |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आजगाम सुसङ्क्रुद्धो यत्र भीमो व्यवस्थितः ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
महाकाय़ो महावेगो दारय़न्निव मेदिनीम् |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
त्रिशिखां भृकुटिं कृत्वा सन्दश्य दशनच्छदम् ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भुञ्जानमन्नं तं दृष्ट्वा भीमसेनं स राक्षसः |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विवृत्य नय़ने क्रुद्ध इदं वचनमव्रवीत् ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कोऽय़मन्नमिदं भुङ्क्ते मदर्थमुपकल्पितम् |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पश्यतो मम दुर्वुद्धिर्यिय़ासुर्यमसादनम् ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भीमसेनस्तु तच्छ्रुत्वा प्रहसन्निव भारत |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
राक्षसं तमनादृत्य भुङ्क्त एव पराङ्मुखः ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः स भैरवं कृत्वा समुद्यम्य करावुभौ |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अभ्यद्रवद्भीमसेनं जिघांसुः पुरुषादकः ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तथापि परिभूय़ैनं नेक्षमाणो वृकोदरः |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
राक्षसं भुङ्क्त एवान्नं पाण्डवः परवीरहा ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अमर्षेण तु सम्पूर्णः कुन्तीपुत्रस्य राक्षसः |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
जघान पृष्ठं पाणिभ्यामुभाभ्यां पृष्ठतः स्थितः ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तथा वलवता भीमः पाणिभ्यां भृशमाहतः |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नैवावलोकय़ामास राक्षसं भुङ्क्त एव सः ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः स भूय़ः सङ्क्रुद्धो वृक्षमादाय़ राक्षसः |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ताडय़िष्यंस्तदा भीमं पुनरभ्यद्रवद्वली ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो भीमः शनैर्भुक्त्वा तदन्नं पुरुषर्षभः |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वार्युपस्पृश्य संहृष्टस्तस्थौ युधि महावलः ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
क्षिप्तं क्रुद्धेन तं वृक्षं प्रतिजग्राह वीर्यवान् |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सव्येन पाणिना भीमः प्रहसन्निव भारत ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः स पुनरुद्यम्य वृक्षान्वहुविधान्वली |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्राहिणोद्भीमसेनाय़ तस्मै भीमश्च पाण्डवः ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तद्वृक्षय़ुद्धमभवन्महीरुहविनाशनम् |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
घोररूपं महाराज वकपाण्डवय़ोर्महत् ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नाम विश्राव्य तु वकः समभिद्रुत्य पाण्डवम् |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भुजाभ्यां परिजग्राह भीमसेनं महावलम् ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भीमसेनोऽपि तद्रक्षः परिरभ्य महाभुजः |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विस्फुरन्तं महावेगं विचकर्ष वलाद्वली ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स कृष्यमाणो भीमेन कर्षमाणश्च पाण्डवम् |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
समय़ुज्यत तीव्रेण श्रमेण पुरुषादकः ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तय़ोर्वेगेन महता पृथिवी समकम्पत |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
पादपांश्च महाकाय़ांश्चूर्णय़ामासतुस्तदा ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
हीय़मानं तु तद्रक्षः समीक्ष्य भरतर्षभ |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
निष्पिष्य भूमौ पाणिभ्यां समाजघ्ने वृकोदरः ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततोऽस्य जानुना पृष्ठमवपीड्य वलादिव |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वाहुना परिजग्राह दक्षिणेन शिरोधराम् ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सव्येन च कटीदेशे गृह्य वाससि पाण्डवः |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तद्रक्षो द्विगुणं चक्रे नदन्तं भैरवान्रवान् ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततोऽस्य रुधिरं वक्त्रात्प्रादुरासीद्विशां पते |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भज्यमानस्य भीमेन तस्य घोरस्य रक्षसः ||
२४ ख