वैशम्पाय़न उवाच:
तेन शव्देन वित्रस्तो जनस्तस्याथ रक्षसः |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
निष्पपात गृहाद्राजन्सहैव परिचारिभिः ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तान्भीतान्विगतज्ञानान्भीमः प्रहरतां वरः |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सान्त्वय़ामास वलवान्समय़े च न्यवेशय़त् ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न हिंस्या मानुषा भूय़ो युष्माभिरिह कर्हिचित् |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
हिंसतां हि वधः शीघ्रमेवमेव भवेदिति ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा तानि रक्षांसि भारत |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमस्त्विति तं प्राहुर्जगृहुः समय़ं च तम् ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः प्रभृति रक्षांसि तत्र सौम्यानि भारत |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नगरे प्रत्यदृश्यन्त नरैर्नगरवासिभिः ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो भिमस्तमादाय़ गतासुं पुरुषादकम् |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
द्वारदेशे विनिक्षिप्य जगामानुपलक्षितः ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः स भीमस्तं हत्वा गत्वा व्राह्मणवेश्म तत् |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आचचक्षे यथावृत्तं राज्ञः सर्वमशेषतः ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो नरा विनिष्क्रान्ता नगरात्काल्यमेव तु |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ददृशुर्निहतं भूमौ राक्षसं रुधिरोक्षितम् ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तमद्रिकूटसदृशं विनिकीर्णं भय़ावहम् |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
एकचक्रां ततो गत्वा प्रवृत्तिं प्रददुः परे ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः सहस्रशो राजन्नरा नगरवासिनः |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्राजग्मुर्वकं द्रष्टुं सस्त्रीवृद्धकुमारकाः ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततस्ते विस्मिताः सर्वे कर्म दृष्ट्वातिमानुषम् |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दैवतान्यर्चय़ां चक्रुः सर्व एव विशां पते ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः प्रगणय़ामासुः कस्य वारोऽद्य भोजने |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ज्ञात्वा चागम्य तं विप्रं पप्रच्छुः सर्व एव तत् ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं पृष्टस्तु वहुशो रक्षमाणश्च पाण्डवान् |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उवाच नागरान्सर्वानिदं विप्रर्षभस्तदा ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
आज्ञापितं मामशने रुदन्तं सह वन्धुभिः |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ददर्श व्राह्मणः कश्चिन्मन्त्रसिद्धो महावलः ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
परिपृच्छ्य स मां पूर्वं परिक्लेशं पुरस्य च |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अव्रवीद्व्राह्मणश्रेष्ठ आश्वास्य प्रहसन्निव ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रापय़िष्याम्यहं तस्मै इदमन्नं दुरात्मने |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मन्निमित्तं भय़ं चापि न कार्यमिति वीर्यवान् ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स तदन्नमुपादाय़ गतो वकवनं प्रति |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तेन नूनं भवेदेतत्कर्म लोकहितं कृतम् ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततस्ते व्राह्मणाः सर्वे क्षत्रिय़ाश्च सुविस्मिताः |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वैश्याः शूद्राश्च मुदिताश्चक्रुर्व्रह्ममहं तदा ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो जानपदाः सर्वे आजग्मुर्नगरं प्रति |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तदद्भुततमं द्रष्टुं पार्थास्तत्रैव चावसन् ||
१९ ख