जनमेजय़ उवाच:
ते तथा पुरुषव्याघ्रा निहत्य वकराक्षसम् |
१ क
जनमेजय़ उवाच:
अत ऊर्ध्वं ततो व्रह्मन्किमकुर्वत पाण्डवाः ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्रैव न्यवसन्राजन्निहत्य वकराक्षसम् |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अधीय़ानाः परं व्रह्म व्राह्मणस्य निवेशने ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः कतिपय़ाहस्य व्राह्मणः संशितव्रतः |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रतिश्रय़ार्थं तद्वेश्म व्राह्मणस्याजगाम ह ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स सम्यक्पूजय़ित्वा तं विद्वान्विप्रर्षभस्तदा |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ददौ प्रतिश्रय़ं तस्मै सदा सर्वातिथिव्रती ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततस्ते पाण्डवाः सर्वे सह कुन्त्या नरर्षभाः |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उपासां चक्रिरे विप्रं कथय़ानं कथास्तदा ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कथय़ामास देशान्स तीर्थानि विविधानि च |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
राज्ञां च विविधाश्चर्याः पुराणि विविधानि च ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स तत्राकथय़द्विप्रः कथान्ते जनमेजय़ |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पाञ्चालेष्वद्भुताकारं याज्ञसेन्याः स्वय़ंवरम् ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
धृष्टद्युम्नस्य चोत्पत्तिमुत्पत्तिं च शिखण्डिनः |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अय़ोनिजत्वं कृष्णाय़ा द्रुपदस्य महामखे ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तदद्भुततमं श्रुत्वा लोके तस्य महात्मनः |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विस्तरेणैव पप्रच्छुः कथां तां पुरुषर्षभाः ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कथं द्रुपदपुत्रस्य धृष्टद्युम्नस्य पावकात् |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
वेदिमध्याच्च कृष्णाय़ाः सम्भवः कथमद्भुतः ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कथं द्रोणान्महेष्वासात्सर्वाण्यस्त्राण्यशिक्षत |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कथं प्रिय़सखाय़ौ तौ भिन्नौ कस्य कृतेन च ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं तैश्चोदितो राजन्स विप्रः पुरुषर्षभैः |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कथय़ामास तत्सर्वं द्रौपदीसम्भवं तदा ||
१२ ख