chevron_left आदि पर्व अध्याय १५४
व्राह्मण उवाच:
गङ्गाद्वारं प्रति महान्वभूवर्षिर्महातपाः |
१ क
व्राह्मण उवाच:
भरद्वाजो महाप्राज्ञः सततं संशितव्रतः ||
१ ख
व्राह्मण उवाच:
सोऽभिषेक्तुं गतो गङ्गां पूर्वमेवागतां सतीम् |
२ क
व्राह्मण उवाच:
ददर्शाप्सरसं तत्र घृताचीमाप्लुतामृषिः ||
२ ख
व्राह्मण उवाच:
तस्या वाय़ुर्नदीतीरे वसनं व्यहरत्तदा |
३ क
व्राह्मण उवाच:
अपकृष्टाम्वरां दृष्ट्वा तामृषिश्चकमे ततः ||
३ ख
व्राह्मण उवाच:
तस्यां संसक्तमनसः कौमारव्रह्मचारिणः |
४ क
व्राह्मण उवाच:
हृष्टस्य रेतश्चस्कन्द तदृषिर्द्रोण आदधे ||
४ ख
व्राह्मण उवाच:
ततः समभवद्द्रोणः कुमारस्तस्य धीमतः |
५ क
व्राह्मण उवाच:
अध्यगीष्ट स वेदांश्च वेदाङ्गानि च सर्वशः ||
५ ख
व्राह्मण उवाच:
भरद्वाजस्य तु सखा पृषतो नाम पार्थिवः |
६ क
व्राह्मण उवाच:
तस्यापि द्रुपदो नाम तदा समभवत्सुतः ||
६ ख
व्राह्मण उवाच:
स नित्यमाश्रमं गत्वा द्रोणेन सह पार्षतः |
७ क
व्राह्मण उवाच:
चिक्रीडाध्ययनं चैव चकार क्षत्रिय़र्षभः ||
७ ख
व्राह्मण उवाच:
ततस्तु पृषतेऽतीते स राजा द्रुपदोऽभवत् |
८ क
व्राह्मण उवाच:
द्रोणोऽपि रामं शुश्राव दित्सन्तं वसु सर्वशः ||
८ ख
व्राह्मण उवाच:
वनं तु प्रस्थितं रामं भरद्वाजसुतोऽव्रवीत् |
९ क
व्राह्मण उवाच:
आगतं वित्तकामं मां विद्धि द्रोणं द्विजर्षभ ||
९ ख
राम उवाच:
शरीरमात्रमेवाद्य मय़ेदमवशेषितम् |
१० क
राम उवाच:
अस्त्राणि वा शरीरं वा व्रह्मन्नन्यतरं वृणु ||
१० ख
द्रोण उवाच:
अस्त्राणि चैव सर्वाणि तेषां संहारमेव च |
११ क
द्रोण उवाच:
प्रय़ोगं चैव सर्वेषां दातुमर्हति मे भवान् ||
११ ख
व्राह्मण उवाच:
तथेत्युक्त्वा ततस्तस्मै प्रददौ भृगुनन्दनः |
१२ क
व्राह्मण उवाच:
प्रतिगृह्य ततो द्रोणः कृतकृत्योऽभवत्तदा ||
१२ ख
व्राह्मण उवाच:
सम्प्रहृष्टमनाश्चापि रामात्परमसंमतम् |
१३ क
व्राह्मण उवाच:
व्रह्मास्त्रं समनुप्राप्य नरेष्वभ्यधिकोऽभवत् ||
१३ ख
व्राह्मण उवाच:
ततो द्रुपदमासाद्य भारद्वाजः प्रतापवान् |
१४ क
व्राह्मण उवाच:
अव्रवीत्पुरुषव्याघ्रः सखाय़ं विद्धि मामिति ||
१४ ख
द्रुपद उवाच:
नाश्रोत्रिय़ः श्रोत्रिय़स्य नारथी रथिनः सखा |
१५ क
द्रुपद उवाच:
नाराजा पार्थिवस्यापि सखिपूर्वं किमिष्यते ||
१५ ख
व्राह्मण उवाच:
स विनिश्चित्य मनसा पाञ्चाल्यं प्रति वुद्धिमान् |
१६ क
व्राह्मण उवाच:
जगाम कुरुमुख्यानां नगरं नागसाह्वय़म् ||
१६ ख
व्राह्मण उवाच:
तस्मै पौत्रान्समादाय़ वसूनि विविधानि च |
१७ क
व्राह्मण उवाच:
प्राप्ताय़ प्रददौ भीष्मः शिष्यान्द्रोणाय़ धीमते ||
१७ ख
व्राह्मण उवाच:
द्रोणः शिष्यांस्ततः सर्वानिदं वचनमव्रवीत् |
१८ क
व्राह्मण उवाच:
समानीय़ तदा विद्वान्द्रुपदस्यासुखाय़ वै ||
१८ ख
व्राह्मण उवाच:
आचार्यवेतनं किञ्चिद्धृदि सम्परिवर्तते |
१९ क
व्राह्मण उवाच:
कृतास्त्रैस्तत्प्रदेय़ं स्यात्तदृतं वदतानघाः ||
१९ ख
व्राह्मण उवाच:
यदा च पाण्डवाः सर्वे कृतास्त्राः कृतनिश्रमाः |
२० क
व्राह्मण उवाच:
ततो द्रोणोऽव्रवीद्भूय़ो वेतनार्थमिदं वचः ||
२० ख
व्राह्मण उवाच:
पार्षतो द्रुपदो नाम छत्रवत्यां नरेश्वरः |
२१ क
व्राह्मण उवाच:
तस्यापकृष्य तद्राज्यं मम शीघ्रं प्रदीय़ताम् ||
२१ ख
व्राह्मण उवाच:
ततः पाण्डुसुताः पञ्च निर्जित्य द्रुपदं युधि |
२२ क
व्राह्मण उवाच:
द्रोणाय़ दर्शय़ामासुर्वद्ध्वा ससचिवं तदा ||
२२ ख
द्रोण उवाच:
प्रार्थय़ामि त्वय़ा सख्यं पुनरेव नराधिप |
२३ क
द्रोण उवाच:
अराजा किल नो राज्ञः सखा भवितुमर्हति ||
२३ ख
द्रोण उवाच:
अतः प्रय़तितं राज्ये यज्ञसेन मय़ा तव |
२४ क
द्रोण उवाच:
राजासि दक्षिणे कूले भागीरथ्याहमुत्तरे ||
२४ ख
व्राह्मण उवाच:
असत्कारः स सुमहान्मुहूर्तमपि तस्य तु |
२५ क
व्राह्मण उवाच:
न व्येति हृदय़ाद्राज्ञो दुर्मनाः स कृशोऽभवत् ||
२५ ख