chevron_left वन पर्व अध्याय १५०
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः संहृत्य विपुलं तद्वपुः कामवर्धितम् |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भीमसेनं पुनर्दोर्भ्यां पर्यष्वजत वानरः ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
परिष्वक्तस्य तस्याशु भ्रात्रा भीमस्य भारत |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
श्रमो नाशमुपागच्छत्सर्वं चासीत्प्रदक्षिणम् ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः पुनरथोवाच पर्यश्रुनय़नो हरिः |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भीममाभाष्य सौहार्दाद्वाष्पगद्गदय़ा गिरा ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गच्छ वीर स्वमावासं स्मर्तव्योऽस्मि कथान्तरे |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
इहस्थश्च कुरुश्रेष्ठ न निवेद्योऽस्मि कस्यचित् ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
धनदस्यालय़ाच्चापि विसृष्टानां महावल |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
देशकाल इहाय़ातुं देवगन्धर्वय़ोषिताम् ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ममापि सफलं चक्षुः स्मारितश्चास्मि राघवम् |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मानुषं गात्रसंस्पर्शं गत्वा भीम त्वय़ा सह ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तदस्मद्दर्शनं वीर कौन्तेय़ामोघमस्तु ते |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भ्रातृत्वं त्वं पुरस्कृत्य वरं वरय़ भारत ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यदि तावन्मय़ा क्षुद्रा गत्वा वारणसाह्वय़म् |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
धार्तराष्ट्रा निहन्तव्या यावदेतत्करोम्यहम् ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
शिलय़ा नगरं वा तन्मर्दितव्यं मय़ा यदि |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यावदद्य करोम्येतत्कामं तव महावल ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भीमसेनस्तु तद्वाक्यं श्रुत्वा तस्य महात्मनः |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रत्युवाच हनूमन्तं प्रहृष्टेनान्तरात्मना ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कृतमेव त्वय़ा सर्वं मम वानरपुङ्गव |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स्वस्ति तेऽस्तु महावाहो क्षामय़े त्वां प्रसीद मे ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सनाथाः पाण्डवाः सर्वे त्वय़ा नाथेन वीर्यवन् |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तवैव तेजसा सर्वान्विजेष्यामो वय़ं रिपून् ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमुक्तस्तु हनुमान्भीमसेनमभाषत |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भ्रातृत्वात्सौहृदाच्चापि करिष्यामि तव प्रिय़म् ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
चमूं विगाह्य शत्रूणां शरशक्तिसमाकुलाम् |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यदा सिंहरवं वीर करिष्यसि महावल |
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तदाहं वृंहय़िष्यामि स्वरवेण रवं तव ||
१४ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
विजय़स्य ध्वजस्थश्च नादान्मोक्ष्यामि दारुणान् |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शत्रूणां ते प्राणहरानित्युक्त्वान्तरधीय़त ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गते तस्मिन्हरिवरे भीमोऽपि वलिनां वरः |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तेन मार्गेण विपुलं व्यचरद्गन्धमादनम् ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अनुस्मरन्वपुस्तस्य श्रिय़ं चाप्रतिमां भुवि |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
माहात्म्यमनुभावं च स्मरन्दाशरथेर्ययौ ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स तानि रमणीय़ानि वनान्युपवनानि च |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विलोडय़ामास तदा सौगन्धिकवनेप्सय़ा ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
फुल्लपद्मविचित्राणि पुष्पितानि वनानि च |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मत्तवारणय़ूथानि पङ्कक्लिन्नानि भारत |
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वर्षतामिव मेघानां वृन्दानि ददृशे तदा ||
१९ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
हरिणैश्चञ्चलापाङ्गैर्हरिणीसहितैर्वने |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
सशष्पकवलैः श्रीमान्पथि दृष्टो द्रुतं यय़ौ ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
महिषैश्च वराहैश्च शार्दूलैश्च निषेवितम् |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
व्यपेतभीर्गिरिं शौर्याद्भीमसेनो व्यगाहत ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कुसुमानतशाखैश्च ताम्प्रपल्लवकोमलैः |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
याच्यमान इवारण्ये द्रुमैर्मारुतकम्पितैः ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कृतपद्माञ्जलिपुटा मत्तषट्पदसेविताः |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रिय़तीर्थवना मार्गे पद्मिनीः समतिक्रमन् ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सज्जमानमनोदृष्टिः फुल्लेषु गिरिसानुषु |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
द्रौपदीवाक्यपाथेय़ो भीमः शीघ्रतरं यय़ौ ||
२४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
परिवृत्तेऽहनि ततः प्रकीर्णहरिणे वने |
२५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
काञ्चनैर्विमलैः पद्मैर्ददर्श विपुलां नदीम् ||
२५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मत्तकारण्डवय़ुतां चक्रवाकोपशोभिताम् |
२६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
रचितामिव तस्याद्रेर्मालां विमलपङ्कजाम् ||
२६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्यां नद्यां महासत्त्वः सौगन्धिकवनं महत् |
२७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अपश्यत्प्रीतिजननं वालार्कसदृशद्युति ||
२७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तद्दृष्ट्वा लव्धकामः स मनसा पाण्डुनन्दनः |
२८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वनवासपरिक्लिष्टां जगाम मनसा प्रिय़ाम् ||
२८ ख