वैशम्पाय़न उवाच:
एतस्मिन्नेव काले तु सर्ववादित्रनिस्वनः |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वभूव तुमुलः शव्दस्त्वन्तरिक्षे दिवौकसाम् ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
रथनेमिस्वनश्चैव घण्टाशव्दश्च भारत |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पृथग्व्यालमृगाणां च पक्षिणां चैव सर्वशः ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तं समन्तादनुय़युर्गन्धर्वाप्सरसस्तथा |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विमानैः सूर्यसङ्काशैर्देवराजमरिन्दमम् ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः स हरिभिर्युक्तं जाम्वूनदपरिष्कृतम् |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मेघनादिनमारुह्य श्रिय़ा परमय़ा ज्वलन् ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पार्थानभ्याजगामाशु देवराजः पुरन्दरः |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आगत्य च सहस्राक्षो रथादवरुरोह वै ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तं दृष्ट्वैव महात्मानं धर्मराजो युधिष्ठिरः |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भ्रातृभिः सहितः श्रीमान्देवराजमुपागमत् ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पूजय़ामास चैवाथ विधिवद्भूरिदक्षिणः |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यथार्हममितात्मानं विधिदृष्टेन कर्मणा ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
धनञ्जय़श्च तेजस्वी प्रणिपत्य पुरन्दरम् |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भृत्यवत्प्रणतस्तस्थौ देवराजसमीपतः ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
आप्याय़त महातेजाः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
धनञ्जय़मभिप्रेक्ष्य विनीतं स्थितमन्तिके ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
जटिलं देवराजस्य तपोय़ुक्तमकल्मषम् |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
हर्षेण महताविष्टः फल्गुनस्याथ दर्शनात् ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तं तथादीनमनसं राजानं हर्षसम्प्लुतम् |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उवाच वचनं धीमान्देवराजः पुरन्दरः ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वमिमां पृथिवीं राजन्प्रशासिष्यसि पाण्डव |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स्वस्ति प्राप्नुहि कौन्तेय़ काम्यकं पुनराश्रमम् ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अस्त्राणि लव्धानि च पाण्डवेन; सर्वाणि मत्तः प्रय़तेन राजन् |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कृतप्रिय़श्चास्मि धनञ्जय़ेन; जेतुं न शक्यस्त्रिभिरेष लोकैः ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमुक्त्वा सहस्राक्षः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जगाम त्रिदिवं हृष्टः स्तूय़मानो महर्षिभिः ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
धनेश्वरगृहस्थानां पाण्डवानां समागमम् |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शक्रेण य इमं विद्वानधीय़ीत समाहितः ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
संवत्सरं व्रह्मचारी निय़तः संशितव्रतः |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स जीवेत निरावाधः सुसुखी शरदां शतम् ||
१६ ख