भीष्म उवाच:
गिरं तां मधुरां श्रुत्वा गौतमो विस्मितस्तदा |
१ क
भीष्म उवाच:
कौतूहलान्वितो राजन्राजधर्माणमैक्षत ||
१ ख
राजधर्मो उवाच:
भोः कश्यपस्य पुत्रोऽहं माता दाक्षाय़णी च मे |
२ क
राजधर्मो उवाच:
अतिथिस्त्वं गुणोपेतः स्वागतं ते द्विजर्षभ ||
२ ख
भीष्म उवाच:
तस्मै दत्त्वा स सत्कारं विधिदृष्टेन कर्मणा |
३ क
भीष्म उवाच:
शालपुष्पमय़ीं दिव्यां वृसीं समुपकल्पय़त् ||
३ ख
भीष्म उवाच:
भगीरथरथाक्रान्तान्देशान्गङ्गानिषेवितान् |
४ क
भीष्म उवाच:
ये चरन्ति महामीनास्तांश्च तस्यान्वकल्पय़त् ||
४ ख
भीष्म उवाच:
वह्निं चापि सुसन्दीप्तं मीनांश्चैव सुपीवरान् |
५ क
भीष्म उवाच:
स गौतमाय़ातिथय़े न्यवेदय़त काश्यपः ||
५ ख
भीष्म उवाच:
भुक्तवन्तं च तं विप्रं प्रीतात्मानं महामनाः |
६ क
भीष्म उवाच:
क्लमापनय़नार्थं स पक्षाभ्यामभ्यवीजय़त् ||
६ ख
भीष्म उवाच:
ततो विश्रान्तमासीनं गोत्रप्रश्नमपृच्छत |
७ क
भीष्म उवाच:
सोऽव्रवीद्गौतमोऽस्मीति व्राह्म नान्यदुदाहरत् ||
७ ख
भीष्म उवाच:
तस्मै पर्णमय़ं दिव्यं दिव्यपुष्पाधिवासितम् |
८ क
भीष्म उवाच:
गन्धाढ्यं शय़नं प्रादात्स शिश्ये तत्र वै सुखम् ||
८ ख
भीष्म उवाच:
अथोपविष्टं शय़ने गौतमं वकराट्तदा |
९ क
भीष्म उवाच:
पप्रच्छ काश्यपो वाग्मी किमागमनकारणम् ||
९ ख
भीष्म उवाच:
ततोऽव्रवीद्गौतमस्तं दरिद्रोऽहं महामते |
१० क
भीष्म उवाच:
समुद्रगमनाकाङ्क्षी द्रव्यार्थमिति भारत ||
१० ख
भीष्म उवाच:
तं काश्यपोऽव्रवीत्प्रीतो नोत्कण्ठां कर्तुमर्हसि |
११ क
भीष्म उवाच:
कृतकार्यो द्विजश्रेष्ठ सद्रव्यो यास्यसे गृहान् ||
११ ख
भीष्म उवाच:
चतुर्विधा ह्यर्थगतिर्वृहस्पतिमतं यथा |
१२ क
भीष्म उवाच:
पारम्पर्यं तथा दैवं कर्म मित्रमिति प्रभो ||
१२ ख
भीष्म उवाच:
प्रादुर्भूतोऽस्मि ते मित्रं सुहृत्त्वं च मम त्वय़ि |
१३ क
भीष्म उवाच:
सोऽहं तथा यतिष्यामि भविष्यसि यथार्थवान् ||
१३ ख
भीष्म उवाच:
ततः प्रभातसमय़े सुखं पृष्ट्वाव्रवीदिदम् |
१४ क
भीष्म उवाच:
गच्छ सौम्य पथानेन कृतकृत्यो भविष्यसि ||
१४ ख
भीष्म उवाच:
इतस्त्रिय़ोजनं गत्वा राक्षसाधिपतिर्महान् |
१५ क
भीष्म उवाच:
विरूपाक्ष इति ख्यातः सखा मम महावलः ||
१५ ख
भीष्म उवाच:
तं गच्छ द्विजमुख्य त्वं मम वाक्यप्रचोदितः |
१६ क
भीष्म उवाच:
कामानभीप्सितांस्तुभ्यं दाता नास्त्यत्र संशय़ः ||
१६ ख
भीष्म उवाच:
इत्युक्तः प्रय़यौ राजन्गौतमो विगतक्लमः |
१७ क
भीष्म उवाच:
फलान्यमृतकल्पानि भक्षय़न्स्म यथेष्टतः ||
१७ ख
भीष्म उवाच:
चन्दनागुरुमुख्यानि त्वक्पत्राणां वनानि च |
१८ क
भीष्म उवाच:
तस्मिन्पथि महाराज सेवमानो द्रुतं यय़ौ ||
१८ ख
भीष्म उवाच:
ततो मेरुव्रजं नाम नगरं शैलतोरणम् |
१९ क
भीष्म उवाच:
शैलप्राकारवप्रं च शैलय़न्त्रार्गलं तथा ||
१९ ख
भीष्म उवाच:
विदितश्चाभवत्तस्य राक्षसेन्द्रस्य धीमतः |
२० क
भीष्म उवाच:
प्रहितः सुहृदा राजन्प्रीय़ता वै प्रिय़ातिथिः ||
२० ख
भीष्म उवाच:
ततः स राक्षसेन्द्रः स्वान्प्रेष्यानाह युधिष्ठिर |
२१ क
भीष्म उवाच:
गौतमो नगरद्वाराच्छीघ्रमानीय़तामिति ||
२१ ख
भीष्म उवाच:
ततः पुरवरात्तस्मात्पुरुषाः श्वेतवेष्टनाः |
२२ क
भीष्म उवाच:
गौतमेत्यभिभाषन्तः पुरद्वारमुपागमन् ||
२२ ख
भीष्म उवाच:
ते तमूचुर्महाराज प्रेष्या रक्षःपतेर्द्विजम् |
२३ क
भीष्म उवाच:
त्वरस्व तूर्णमागच्छ राजा त्वां द्रष्टुमिच्छति ||
२३ ख
भीष्म उवाच:
राक्षसाधिपतिर्वीरो विरूपाक्ष इति श्रुतः |
२४ क
भीष्म उवाच:
स त्वां त्वरति वै द्रष्टुं तत्क्षिप्रं संविधीय़ताम् ||
२४ ख
भीष्म उवाच:
ततः स प्राद्रवद्विप्रो विस्मय़ाद्विगतक्लमः |
२५ क
भीष्म उवाच:
गौतमो नगरर्द्धिं तां पश्यन्परमविस्मितः ||
२५ ख
भीष्म उवाच:
तैरेव सहितो राज्ञो वेश्म तूर्णमुपाद्रवत् |
२६ क
भीष्म उवाच:
दर्शनं राक्षसेन्द्रस्य काङ्क्षमाणो द्विजस्तदा ||
२६ ख