सञ्जय़ उवाच:
तज्जग्राह पिता मह्यमव्रवीच्चैव स प्रभुः |
५० क
सञ्जय़ उवाच:
त्वं वर्षिष्यसि दिव्यानि शस्त्रवर्षाण्यनेकशः |
५० ख
सञ्जय़ उवाच:
अनेनास्त्रेण सङ्ग्रामे तेजसा च ज्वलिष्यसि ||
५० ग
सञ्जय़ उवाच:
एवमुक्त्वा स भगवान्दिवमाचक्रमे प्रभुः |
५१ क
सञ्जय़ उवाच:
एतन्नाराय़णादस्त्रं तत्प्राप्तं मम वन्धुना ||
५१ ख
सञ्जय़ उवाच:
तेनाहं पाण्डवांश्चैव पाञ्चालान्मत्स्यकेकय़ान् |
५२ क
सञ्जय़ उवाच:
विद्रावय़िष्यामि रणे शचीपतिरिवासुरान् ||
५२ ख
सञ्जय़ उवाच:
यथा यथाहमिच्छेय़ं तथा भूत्वा शरा मम |
५३ क
सञ्जय़ उवाच:
निपतेय़ुः सपत्नेषु विक्रमत्स्वपि भारत ||
५३ ख
सञ्जय़ उवाच:
यथेष्टमश्मवर्षेण प्रवर्षिष्ये रणे स्थितः |
५४ क
सञ्जय़ उवाच:
अय़ोमुखैश्च विहगैर्द्रावय़िष्ये महारथान् |
५४ ख
सञ्जय़ उवाच:
परश्वधांश्च विविधान्प्रसक्ष्येऽहमसंशय़म् ||
५४ ग
सञ्जय़ उवाच:
सोऽहं नाराय़णास्त्रेण महता शत्रुतापन |
५५ क
सञ्जय़ उवाच:
शत्रून्विध्वंसय़िष्यामि कदर्थीकृत्य पाण्डवान् ||
५५ ख
सञ्जय़ उवाच:
मित्रव्रह्मगुरुद्वेषी जाल्मकः सुविगर्हितः |
५६ क
सञ्जय़ उवाच:
पाञ्चालापसदश्चाद्य न मे जीवन्विमोक्ष्यते ||
५६ ख
सञ्जय़ उवाच:
तच्छ्रुत्वा द्रोणपुत्रस्य पर्यवर्तत वाहिनी |
५७ क
सञ्जय़ उवाच:
ततः सर्वे महाशङ्खान्दध्मुः पुरुषसत्तमाः ||
५७ ख
सञ्जय़ उवाच:
भेरीश्चाभ्यहनन्हृष्टा डिण्डिमांश्च सहस्रशः |
५८ क
सञ्जय़ उवाच:
तथा ननाद वसुधा खुरनेमिप्रपीडिता |
५८ ख
सञ्जय़ उवाच:
स शव्दस्तुमुलः खं द्यां पृथिवीं च व्यनादय़त् ||
५८ ग
सञ्जय़ उवाच:
तं शव्दं पाण्डवाः श्रुत्वा पर्जन्यनिनदोपमम् |
५९ क
सञ्जय़ उवाच:
समेत्य रथिनां श्रेष्ठाः सहिताः संन्यमन्त्रय़न् ||
५९ ख
सञ्जय़ उवाच:
तथोक्त्वा द्रोणपुत्रोऽपि तदोपस्पृश्य भारत |
६० क
सञ्जय़ उवाच:
प्रादुश्चकार तद्दिव्यमस्त्रं नाराय़णं तदा ||
६० ख