वसिष्ठ उवाच:
मा भैः पुत्रि न भेतव्यं रक्षसस्ते कथञ्चन |
१ क
वसिष्ठ उवाच:
नैतद्रक्षो भय़ं यस्मात्पश्यसि त्वमुपस्थितम् ||
१ ख
वसिष्ठ उवाच:
राजा कल्माषपादोऽय़ं वीर्यवान्प्रथितो भुवि |
२ क
वसिष्ठ उवाच:
स एषोऽस्मिन्वनोद्देशे निवसत्यतिभीषणः ||
२ ख
गन्धर्व उवाच:
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य वसिष्ठो भगवानृषिः |
३ क
गन्धर्व उवाच:
वारय़ामास तेजस्वी हुङ्करेणैव भारत ||
३ ख
गन्धर्व उवाच:
मन्त्रपूतेन च पुनः स तमभ्युक्ष्य वारिणा |
४ क
गन्धर्व उवाच:
मोक्षय़ामास वै घोराद्राक्षसाद्राजसत्तमम् ||
४ ख
गन्धर्व उवाच:
स हि द्वादश वर्षाणि वसिष्ठस्यैव तेजसा |
५ क
गन्धर्व उवाच:
ग्रस्त आसीद्गृहेणेव पर्वकाले दिवाकरः ||
५ ख
गन्धर्व उवाच:
रक्षसा विप्रमुक्तोऽथ स नृपस्तद्वनं महत् |
६ क
गन्धर्व उवाच:
तेजसा रञ्जय़ामास सन्ध्याभ्रमिव भास्करः ||
६ ख
गन्धर्व उवाच:
प्रतिलभ्य ततः सञ्ज्ञामभिवाद्य कृताञ्जलिः |
७ क
गन्धर्व उवाच:
उवाच नृपतिः काले वसिष्ठमृषिसत्तमम् ||
७ ख
गन्धर्व उवाच:
सौदासोऽहं महाभाग याज्यस्ते द्विजसत्तम |
८ क
गन्धर्व उवाच:
अस्मिन्काले यदिष्टं ते व्रूहि किं करवाणि ते ||
८ ख
वसिष्ठ उवाच:
वृत्तमेतद्यथाकालं गच्छ राज्यं प्रशाधि तत् |
९ क
वसिष्ठ उवाच:
व्राह्मणांश्च मनुष्येन्द्र मावमंस्थाः कदाचन ||
९ ख
राजो उवाच:
नावमंस्याम्यहं व्रह्मन्कदाचिद्व्राह्मणर्षभान् |
१० क
राजो उवाच:
त्वन्निदेशे स्थितः शश्वत्पुजय़िष्याम्यहं द्विजान् ||
१० ख
राजो उवाच:
इक्ष्वाकूणां तु येनाहमनृणः स्यां द्विजोत्तम |
११ क
राजो उवाच:
तत्त्वत्तः प्राप्तुमिच्छामि वरं वेदविदां वर ||
११ ख
राजो उवाच:
अपत्याय़ेप्सितां मह्यं महिषीं गन्तुमर्हसि |
१२ क
राजो उवाच:
शीलरूपगुणोपेतामिक्ष्वाकुकुलवृद्धय़े ||
१२ ख
गन्धर्व उवाच:
ददानीत्येव तं तत्र राजानं प्रत्युवाच ह |
१३ क
गन्धर्व उवाच:
वसिष्ठः परमेष्वासं सत्यसन्धो द्विजोत्तमः ||
१३ ख
गन्धर्व उवाच:
ततः प्रतिय़यौ काले वसिष्ठसहितोऽनघ |
१४ क
गन्धर्व उवाच:
ख्यातं पुरवरं लोकेष्वय़ोध्यां मनुजेश्वरः ||
१४ ख
गन्धर्व उवाच:
तं प्रजाः प्रतिमोदन्त्यः सर्वाः प्रत्युद्ययुस्तदा |
१५ क
गन्धर्व उवाच:
विपाप्मानं महात्मानं दिवौकस इवेश्वरम् ||
१५ ख
गन्धर्व उवाच:
अचिरात्स मनुष्येन्द्रो नगरीं पुण्यकर्मणाम् |
१६ क
गन्धर्व उवाच:
विवेश सहितस्तेन वसिष्ठेन महात्मना ||
१६ ख
गन्धर्व उवाच:
ददृशुस्तं ततो राजन्नय़ोध्यावासिनो जनाः |
१७ क
गन्धर्व उवाच:
पुष्येण सहितं काले दिवाकरमिवोदितम् ||
१७ ख
गन्धर्व उवाच:
स हि तां पूरय़ामास लक्ष्म्या लक्ष्मीवतां वरः |
१८ क
गन्धर्व उवाच:
अय़ोध्यां व्योम शीतांशुः शरत्काल इवोदितः ||
१८ ख
गन्धर्व उवाच:
संसिक्तमृष्टपन्थानं पताकोच्छ्रय़भूषितम् |
१९ क
गन्धर्व उवाच:
मनः प्रह्लादय़ामासा तस्य तत्पुरमुत्तमम् ||
१९ ख
गन्धर्व उवाच:
तुष्टपुष्टजनाकीर्णा सा पुरी कुरुनन्दन |
२० क
गन्धर्व उवाच:
अशोभत तदा तेन शक्रेणेवामरावती ||
२० ख
गन्धर्व उवाच:
ततः प्रविष्टे राजेन्द्रे तस्मिन्राजनि तां पुरीम् |
२१ क
गन्धर्व उवाच:
तस्य राज्ञोऽऽज्ञय़ा देवी वसिष्ठमुपचक्रमे ||
२१ ख
गन्धर्व उवाच:
ऋतावथ महर्षिः स सम्वभूव तय़ा सह |
२२ क
गन्धर्व उवाच:
देव्या दिव्येन विधिना वसिष्ठः श्रेष्ठभागृषिः ||
२२ ख
गन्धर्व उवाच:
अथ तस्यां समुत्पन्ने गर्भे स मुनिसत्तमः |
२३ क
गन्धर्व उवाच:
राज्ञाभिवादितस्तेन जगाम पुनराश्रमम् ||
२३ ख
गन्धर्व उवाच:
दीर्घकालधृतं गर्भं सुषाव न तु तं यदा |
२४ क
गन्धर्व उवाच:
साथ देव्यश्मना कुक्षिं निर्विभेद तदा स्वकम् ||
२४ ख
गन्धर्व उवाच:
द्वादशेऽथ ततो वर्षे स जज्ञे मनुजर्षभ |
२५ क
गन्धर्व उवाच:
अश्मको नाम राजर्षिः पोतनं यो न्यवेशय़त् ||
२५ ख