गन्धर्व उवाच:
आश्रमस्था ततः पुत्रमदृश्यन्ती व्यजाय़त |
१ क
गन्धर्व उवाच:
शक्तेः कुलकरं राजन्द्वितीय़मिव शक्तिनम् ||
१ ख
गन्धर्व उवाच:
जातकर्मादिकास्तस्य क्रिय़ाः स मुनिपुङ्गवः |
२ क
गन्धर्व उवाच:
पौत्रस्य भरतश्रेष्ठ चकार भगवान्स्वय़म् ||
२ ख
गन्धर्व उवाच:
परासुश्च यतस्तेन वसिष्ठः स्थापितस्तदा |
३ क
गन्धर्व उवाच:
गर्भस्थेन ततो लोके पराशर इति स्मृतः ||
३ ख
गन्धर्व उवाच:
अमन्यत स धर्मात्मा वसिष्ठं पितरं तदा |
४ क
गन्धर्व उवाच:
जन्मप्रभृति तस्मिंश्च पितरीव व्यवर्तत ||
४ ख
गन्धर्व उवाच:
स तात इति विप्रर्षिं वसिष्ठं प्रत्यभाषत |
५ क
गन्धर्व उवाच:
मातुः समक्षं कौन्तेय़ अदृश्यन्त्याः परन्तप ||
५ ख
गन्धर्व उवाच:
तातेति परिपूर्णार्थं तस्य तन्मधुरं वचः |
६ क
गन्धर्व उवाच:
अदृश्यन्त्यश्रुपूर्णाक्षी शृण्वन्ती तमुवाच ह ||
६ ख
गन्धर्व उवाच:
मा तात तात तातेति न ते तातो महामुनिः |
७ क
गन्धर्व उवाच:
रक्षसा भक्षितस्तात तव तातो वनान्तरे ||
७ ख
गन्धर्व उवाच:
मन्यसे यं तु तातेति नैष तातस्तवानघ |
८ क
गन्धर्व उवाच:
आर्यस्त्वेष पिता तस्य पितुस्तव महात्मनः ||
८ ख
गन्धर्व उवाच:
स एवमुक्तो दुःखार्तः सत्यवागृषिसत्तमः |
९ क
गन्धर्व उवाच:
सर्वलोकविनाशाय़ मतिं चक्रे महामनाः ||
९ ख
गन्धर्व उवाच:
तं तथा निश्चितात्मानं महात्मानं महातपाः |
१० क
गन्धर्व उवाच:
वसिष्ठो वारय़ामास हेतुना येन तच्छृणु ||
१० ख
वसिष्ठ उवाच:
कृतवीर्य इति ख्यातो वभूव नृपतिः क्षितौ |
११ क
वसिष्ठ उवाच:
याज्यो वेदविदां लोके भृगूणां पार्थिवर्षभः ||
११ ख
वसिष्ठ उवाच:
स तानग्रभुजस्तात धान्येन च धनेन च |
१२ क
वसिष्ठ उवाच:
सोमान्ते तर्पय़ामास विपुलेन विशां पतिः ||
१२ ख
वसिष्ठ उवाच:
तस्मिन्नृपतिशार्दूले स्वर्यातेऽथ कदाचन |
१३ क
वसिष्ठ उवाच:
वभूव तत्कुलेय़ानां द्रव्यकार्यमुपस्थितम् ||
१३ ख
वसिष्ठ उवाच:
ते भृगूणां धनं ज्ञात्वा राजानः सर्व एव ह |
१४ क
वसिष्ठ उवाच:
याचिष्णवोऽभिजग्मुस्तांस्तात भार्गवसत्तमान् ||
१४ ख
वसिष्ठ उवाच:
भूमौ तु निदधुः केचिद्भृगवो धनमक्षय़म् |
१५ क
वसिष्ठ उवाच:
ददुः केचिद्द्विजातिभ्यो ज्ञात्वा क्षत्रिय़तो भय़म् ||
१५ ख
वसिष्ठ उवाच:
भृगवस्तु ददुः केचित्तेषां वित्तं यथेप्सितम् |
१६ क
वसिष्ठ उवाच:
क्षत्रिय़ाणां तदा तात कारणान्तरदर्शनात् ||
१६ ख
वसिष्ठ उवाच:
ततो महीतलं तात क्षत्रिय़ेण यदृच्छय़ा |
१७ क
वसिष्ठ उवाच:
खनताधिगतं वित्तं केनचिद्भृगुवेश्मनि |
१७ ख
वसिष्ठ उवाच:
तद्वित्तं ददृशुः सर्वे समेताः क्षत्रिय़र्षभाः ||
१७ ग
वसिष्ठ उवाच:
अवमन्य ततः कोपाद्भृगूंस्ताञ्शरणागतान् |
१८ क
वसिष्ठ उवाच:
निजघ्नुस्ते महेष्वासाः सर्वांस्तान्निशितैः शरैः |
१८ ख
वसिष्ठ उवाच:
आ गर्भादनुकृन्तन्तश्चेरुश्चैव वसुन्धराम् ||
१८ ग
वसिष्ठ उवाच:
तत उच्छिद्यमानेषु भृगुष्वेवं भय़ात्तदा |
१९ क
वसिष्ठ उवाच:
भृगुपत्न्यो गिरिं तात हिमवन्तं प्रपेदिरे ||
१९ ख
वसिष्ठ उवाच:
तासामन्यतमा गर्भं भय़ाद्दाधार तैजसम् |
२० क
वसिष्ठ उवाच:
ऊरुणैकेन वामोरूर्भर्तुः कुलविवृद्धय़े |
२० ख
वसिष्ठ उवाच:
ददृशुर्व्राह्मणीं तां ते दीप्यमानां स्वतेजसा ||
२० ग
वसिष्ठ उवाच:
अथ गर्भः स भित्त्वोरुं व्राह्मण्या निर्जगाम ह |
२१ क
वसिष्ठ उवाच:
मुष्णन्दृष्टीः क्षत्रिय़ाणां मध्याह्न इव भास्करः |
२१ ख
वसिष्ठ उवाच:
ततश्चक्षुर्विय़ुक्तास्ते गिरिदुर्गेषु वभ्रमुः ||
२१ ग
वसिष्ठ उवाच:
ततस्ते मोघसङ्कल्पा भय़ार्ताः क्षत्रिय़र्षभाः |
२२ क
वसिष्ठ उवाच:
व्रह्मणीं शरणं जग्मुर्दृष्ट्यर्थं तामनिन्दिताम् ||
२२ ख
वसिष्ठ उवाच:
ऊचुश्चैनां महाभागां क्षत्रिय़ास्ते विचेतसः |
२३ क
वसिष्ठ उवाच:
ज्योतिःप्रहीणा दुःखार्ताः शान्तार्चिष इवाग्नय़ः ||
२३ ख
वसिष्ठ उवाच:
भगवत्याः प्रसादेन गच्छेत्क्षत्रं सचक्षुषम् |
२४ क
वसिष्ठ उवाच:
उपारम्य च गच्छेम सहिताः पापकर्मणः ||
२४ ख
वसिष्ठ उवाच:
सपुत्रा त्वं प्रसादं नः सर्वेषां कर्तुमर्हसि |
२५ क
वसिष्ठ उवाच:
पुनर्दृष्टिप्रदानेन राज्ञः सन्त्रातुमर्हसि ||
२५ ख