उपमन्युरु उवाच:
वाहुस्त्वनिन्दितः शर्वः शङ्करः शङ्करोऽधनः |
९९ क
उपमन्युरु उवाच:
अमरेशो महादेवो विश्वदेवः सुरारिहा ||
९९ ख
उपमन्युरु उवाच:
अहिर्वुध्नो निरृतिश्च चेकितानो हरिस्तथा |
१०० क
उपमन्युरु उवाच:
अजैकपाच्च कापाली त्रिशङ्कुरजितः शिवः ||
१०० ख
उपमन्युरु उवाच:
धन्वन्तरिर्धूमकेतुः स्कन्दो वैश्रवणस्तथा |
१०१ क
उपमन्युरु उवाच:
धाता शक्रश्च विष्णुश्च मित्रस्त्वष्टा ध्रुवो धरः ||
१०१ ख
उपमन्युरु उवाच:
प्रभावः सर्वगो वाय़ुरर्यमा सविता रविः |
१०२ क
उपमन्युरु उवाच:
उदग्रश्च विधाता च मान्धाता भूतभावनः ||
१०२ ख
उपमन्युरु उवाच:
रतितीर्थश्च वाग्मी च सर्वकामगुणावहः |
१०३ क
उपमन्युरु उवाच:
पद्मगर्भो महागर्भश्चन्द्रवक्त्रो मनोरमः ||
१०३ ख
उपमन्युरु उवाच:
वलवांश्चोपशान्तश्च पुराणः पुण्यचञ्चुरी |
१०४ क
उपमन्युरु उवाच:
कुरुकर्ता कालरूपी कुरुभूतो महेश्वरः ||
१०४ ख
उपमन्युरु उवाच:
सर्वाशय़ो दर्भशाय़ी सर्वेषां प्राणिनां पतिः |
१०५ क
उपमन्युरु उवाच:
देवदेवमुखोऽसक्तः सदसत्सर्वरत्नवित् ||
१०५ ख
उपमन्युरु उवाच:
कैलासशिखरावासी हिमवद्गिरिसंश्रय़ः |
१०६ क
उपमन्युरु उवाच:
कूलहारी कूलकर्ता वहुविद्यो वहुप्रदः ||
१०६ ख
उपमन्युरु उवाच:
वणिजो वर्धनो वृक्षो नकुलश्चन्दनश्छदः |
१०७ क
उपमन्युरु उवाच:
सारग्रीवो महाजत्रुरलोलश्च महौषधः ||
१०७ ख
उपमन्युरु उवाच:
सिद्धार्थकारी सिद्धार्थश्छन्दोव्याकरणोत्तरः |
१०८ क
उपमन्युरु उवाच:
सिंहनादः सिंहदंष्ट्रः सिंहगः सिंहवाहनः ||
१०८ ख
उपमन्युरु उवाच:
प्रभावात्मा जगत्कालस्तालो लोकहितस्तरुः |
१०९ क
उपमन्युरु उवाच:
सारङ्गो नवचक्राङ्गः केतुमाली सभावनः ||
१०९ ख
उपमन्युरु उवाच:
भूतालय़ो भूतपतिरहोरात्रमनिन्दितः |
११० क
उपमन्युरु उवाच:
वाहिता सर्वभूतानां निलय़श्च विभुर्भवः ||
११० ख
उपमन्युरु उवाच:
अमोघः संय़तो ह्यश्वो भोजनः प्राणधारणः |
१११ क
उपमन्युरु उवाच:
धृतिमान्मतिमान्दक्षः सत्कृतश्च युगाधिपः ||
१११ ख
उपमन्युरु उवाच:
गोपालिर्गोपतिर्ग्रामो गोचर्मवसनो हरः |
११२ क
उपमन्युरु उवाच:
हिरण्यवाहुश्च तथा गुहापालः प्रवेशिनाम् ||
११२ ख
उपमन्युरु उवाच:
प्रतिष्ठाय़ी महाहर्षो जितकामो जितेन्द्रिय़ः |
११३ क
उपमन्युरु उवाच:
गन्धारश्च सुरालश्च तपःकर्मरतिर्धनुः ||
११३ ख
उपमन्युरु उवाच:
महागीतो महानृत्तो ह्यप्सरोगणसेवितः |
११४ क
उपमन्युरु उवाच:
महाकेतुर्धनुर्धातुर्नैकसानुचरश्चलः ||
११४ ख
उपमन्युरु उवाच:
आवेदनीय़ आवेशः सर्वगन्धसुखावहः |
११५ क
उपमन्युरु उवाच:
तोरणस्तारणो वाय़ुः परिधावति चैकतः ||
११५ ख
उपमन्युरु उवाच:
संय़ोगो वर्धनो वृद्धो महावृद्धो गणाधिपः |
११६ क
उपमन्युरु उवाच:
नित्य आत्मसहाय़श्च देवासुरपतिः पतिः ||
११६ ख
उपमन्युरु उवाच:
युक्तश्च युक्तवाहुश्च द्विविधश्च सुपर्वणः |
११७ क
उपमन्युरु उवाच:
आषाढश्च सुषाढश्च ध्रुवो हरिहणो हरः ||
११७ ख
उपमन्युरु उवाच:
वपुरावर्तमानेभ्यो वसुश्रेष्ठो महापथः |
११८ क
उपमन्युरु उवाच:
शिरोहारी विमर्षश्च सर्वलक्षणभूषितः ||
११८ ख
उपमन्युरु उवाच:
अक्षश्च रथय़ोगी च सर्वय़ोगी महावलः |
११९ क
उपमन्युरु उवाच:
समाम्नाय़ोऽसमाम्नाय़स्तीर्थदेवो महारथः ||
११९ ख
उपमन्युरु उवाच:
निर्जीवो जीवनो मन्त्रः शुभाक्षो वहुकर्कशः |
१२० क
उपमन्युरु उवाच:
रत्नप्रभूतो रक्ताङ्गो महार्णवनिपानवित् ||
१२० ख
उपमन्युरु उवाच:
मूलो विशालो ह्यमृतो व्यक्ताव्यक्तस्तपोनिधिः |
१२१ क
उपमन्युरु उवाच:
आरोहणो निरोहश्च शैलहारी महातपाः ||
१२१ ख
उपमन्युरु उवाच:
सेनाकल्पो महाकल्पो युगाय़ुगकरो हरिः |
१२२ क
उपमन्युरु उवाच:
युगरूपो महारूपः पवनो गहनो नगः ||
१२२ ख
उपमन्युरु उवाच:
न्याय़निर्वापणः पादः पण्डितो ह्यचलोपमः |
१२३ क
उपमन्युरु उवाच:
वहुमालो महामालः सुमालो वहुलोचनः ||
१२३ ख
उपमन्युरु उवाच:
विस्तारो लवणः कूपः कुसुमः सफलोदय़ः |
१२४ क
उपमन्युरु उवाच:
वृषभो वृषभाङ्काङ्गो मणिविल्वो जटाधरः ||
१२४ ख
उपमन्युरु उवाच:
इन्दुर्विसर्गः सुमुखः सुरः सर्वाय़ुधः सहः |
१२५ क
उपमन्युरु उवाच:
निवेदनः सुधाजातः सुगन्धारो महाधनुः ||
१२५ ख
उपमन्युरु उवाच:
गन्धमाली च भगवानुत्थानः सर्वकर्मणाम् |
१२६ क
उपमन्युरु उवाच:
मन्थानो वहुलो वाहुः सकलः सर्वलोचनः ||
१२६ ख
उपमन्युरु उवाच:
तरस्ताली करस्ताली ऊर्ध्वसंहननो वहः |
१२७ क
उपमन्युरु उवाच:
छत्रं सुच्छत्रो विख्यातः सर्वलोकाश्रय़ो महान् ||
१२७ ख
उपमन्युरु उवाच:
मुण्डो विरूपो विकृतो दण्डिमुण्डो विकुर्वणः |
१२८ क
उपमन्युरु उवाच:
हर्यक्षः ककुभो वज्री दीप्तजिह्वः सहस्रपात् ||
१२८ ख
उपमन्युरु उवाच:
सहस्रमूर्धा देवेन्द्रः सर्वदेवमय़ो गुरुः |
१२९ क
उपमन्युरु उवाच:
सहस्रवाहुः सर्वाङ्गः शरण्यः सर्वलोककृत् ||
१२९ ख
उपमन्युरु उवाच:
पवित्रं त्रिमधुर्मन्त्रः कनिष्ठः कृष्णपिङ्गलः |
१३० क
उपमन्युरु उवाच:
व्रह्मदण्डविनिर्माता शतघ्नी शतपाशधृक् ||
१३० ख
उपमन्युरु उवाच:
पद्मगर्भो महागर्भो व्रह्मगर्भो जलोद्भवः |
१३१ क
उपमन्युरु उवाच:
गभस्तिर्व्रह्मकृद्व्रह्मा व्रह्मविद्व्राह्मणो गतिः ||
१३१ ख
उपमन्युरु उवाच:
अनन्तरूपो नैकात्मा तिग्मतेजाः स्वय़म्भुवः |
१३२ क
उपमन्युरु उवाच:
ऊर्ध्वगात्मा पशुपतिर्वातरंहा मनोजवः ||
१३२ ख
उपमन्युरु उवाच:
चन्दनी पद्ममालाग्र्यः सुरभ्युत्तरणो नरः |
१३३ क
उपमन्युरु उवाच:
कर्णिकारमहास्रग्वी नीलमौलिः पिनाकधृक् ||
१३३ ख
उपमन्युरु उवाच:
उमापतिरुमाकान्तो जाह्नवीधृगुमाधवः |
१३४ क
उपमन्युरु उवाच:
वरो वराहो वरदो वरेशः सुमहास्वनः ||
१३४ ख
उपमन्युरु उवाच:
महाप्रसादो दमनः शत्रुहा श्वेतपिङ्गलः |
१३५ क
उपमन्युरु उवाच:
प्रीतात्मा प्रय़तात्मा च संय़तात्मा प्रधानधृक् ||
१३५ ख
उपमन्युरु उवाच:
सर्वपार्श्वसुतस्तार्क्ष्यो धर्मसाधारणो वरः |
१३६ क
उपमन्युरु उवाच:
चराचरात्मा सूक्ष्मात्मा सुवृषो गोवृषेश्वरः ||
१३६ ख
उपमन्युरु उवाच:
साध्यर्षिर्वसुरादित्यो विवस्वान्सविता मृडः |
१३७ क
उपमन्युरु उवाच:
व्यासः सर्वस्य सङ्क्षेपो विस्तरः पर्ययो नय़ः ||
१३७ ख
उपमन्युरु उवाच:
ऋतुः संवत्सरो मासः पक्षः सङ्ख्यासमापनः |
१३८ क
उपमन्युरु उवाच:
कला काष्ठा लवो मात्रा मुहूर्तोऽहः क्षपाः क्षणाः ||
१३८ ख
उपमन्युरु उवाच:
विश्वक्षेत्रं प्रजावीजं लिङ्गमाद्यस्त्वनिन्दितः |
१३९ क
उपमन्युरु उवाच:
सदसद्व्यक्तमव्यक्तं पिता माता पितामहः ||
१३९ ख
उपमन्युरु उवाच:
स्वर्गद्वारं प्रजाद्वारं मोक्षद्वारं त्रिविष्टपम् |
१४० क
उपमन्युरु उवाच:
निर्वाणं ह्लादनं चैव व्रह्मलोकः परा गतिः ||
१४० ख
उपमन्युरु उवाच:
देवासुरविनिर्माता देवासुरपराय़णः |
१४१ क
उपमन्युरु उवाच:
देवासुरगुरुर्देवो देवासुरनमस्कृतः ||
१४१ ख
उपमन्युरु उवाच:
देवासुरमहामात्रो देवासुरगणाश्रय़ः |
१४२ क
उपमन्युरु उवाच:
देवासुरगणाध्यक्षो देवासुरगणाग्रणीः ||
१४२ ख
उपमन्युरु उवाच:
देवातिदेवो देवर्षिर्देवासुरवरप्रदः |
१४३ क
उपमन्युरु उवाच:
देवासुरेश्वरो देवो देवासुरमहेश्वरः ||
१४३ ख
उपमन्युरु उवाच:
सर्वदेवमय़ोऽचिन्त्यो देवतात्मात्मसम्भवः |
१४४ क
उपमन्युरु उवाच:
उद्भिदस्त्रिक्रमो वैद्यो विरजो विरजोम्वरः ||
१४४ ख
उपमन्युरु उवाच:
ईड्यो हस्ती सुरव्याघ्रो देवसिंहो नरर्षभः |
१४५ क
उपमन्युरु उवाच:
विवुधाग्रवरः श्रेष्ठः सर्वदेवोत्तमोत्तमः ||
१४५ ख
उपमन्युरु उवाच:
प्रय़ुक्तः शोभनो वज्र ईशानः प्रभुरव्ययः |
१४६ क
उपमन्युरु उवाच:
गुरुः कान्तो निजः सर्गः पवित्रः सर्ववाहनः ||
१४६ ख
उपमन्युरु उवाच:
शृङ्गी शृङ्गप्रिय़ो वभ्रू राजराजो निरामय़ः |
१४७ क
उपमन्युरु उवाच:
अभिरामः सुरगणो विरामः सर्वसाधनः ||
१४७ ख
उपमन्युरु उवाच:
ललाटाक्षो विश्वदेहो हरिणो व्रह्मवर्चसः |
१४८ क
उपमन्युरु उवाच:
स्थावराणां पतिश्चैव निय़मेन्द्रिय़वर्धनः ||
१४८ ख