सूत उवाच:
अथावरणमुख्यानि नानाप्रहरणानि च |
१ क
सूत उवाच:
प्रगृह्याभ्यद्रवन्देवान्सहिता दैत्यदानवाः ||
१ ख
सूत उवाच:
ततस्तदमृतं देवो विष्णुरादाय़ वीर्यवान् |
२ क
सूत उवाच:
जहार दानवेन्द्रेभ्यो नरेण सहितः प्रभुः ||
२ ख
सूत उवाच:
ततो देवगणाः सर्वे पपुस्तदमृतं तदा |
३ क
सूत उवाच:
विष्णोः सकाशात्सम्प्राप्य सम्भ्रमे तुमुले सति ||
३ ख
सूत उवाच:
ततः पिवत्सु तत्कालं देवेष्वमृतमीप्सितम् |
४ क
सूत उवाच:
राहुर्विवुधरूपेण दानवः प्रापिवत्तदा ||
४ ख
सूत उवाच:
तस्य कण्ठमनुप्राप्ते दानवस्यामृते तदा |
५ क
सूत उवाच:
आख्यातं चन्द्रसूर्याभ्यां सुराणां हितकाम्यया ||
५ ख
सूत उवाच:
ततो भगवता तस्य शिरश्छिन्नमलङ्कृतम् |
६ क
सूत उवाच:
चक्राय़ुधेन चक्रेण पिवतोऽमृतमोजसा ||
६ ख
सूत उवाच:
तच्छैलशृङ्गप्रतिमं दानवस्य शिरो महत् |
७ क
सूत उवाच:
चक्रेणोत्कृत्तमपतच्चालय़द्वसुधातलम् ||
७ ख
सूत उवाच:
ततो वैरविनिर्वन्धः कृतो राहुमुखेन वै |
८ क
सूत उवाच:
शाश्वतश्चन्द्रसूर्याभ्यां ग्रसत्यद्यापि चैव तौ ||
८ ख
सूत उवाच:
विहाय़ भगवांश्चापि स्त्रीरूपमतुलं हरिः |
९ क
सूत उवाच:
नानाप्रहरणैर्भीमैर्दानवान्समकम्पय़त् ||
९ ख
सूत उवाच:
ततः प्रवृत्तः सङ्ग्रामः समीपे लवणाम्भसः |
१० क
सूत उवाच:
सुराणामसुराणां च सर्वघोरतरो महान् ||
१० ख
सूत उवाच:
प्रासाः सुविपुलास्तीक्ष्णा न्यपतन्त सहस्रशः |
११ क
सूत उवाच:
तोमराश्च सुतीक्ष्णाग्राः शस्त्राणि विविधानि च ||
११ ख
सूत उवाच:
ततोऽसुराश्चक्रभिन्ना वमन्तो रुधिरं वहु |
१२ क
सूत उवाच:
असिशक्तिगदारुग्णा निपेतुर्धरणीतले ||
१२ ख
सूत उवाच:
छिन्नानि पट्टिशैश्चापि शिरांसि युधि दारुणे |
१३ क
सूत उवाच:
तप्तकाञ्चनजालानि निपेतुरनिशं तदा ||
१३ ख
सूत उवाच:
रुधिरेणावलिप्ताङ्गा निहताश्च महासुराः |
१४ क
सूत उवाच:
अद्रीणामिव कूटानि धातुरक्तानि शेरते ||
१४ ख
सूत उवाच:
हाहाकारः समभवत्तत्र तत्र सहस्रशः |
१५ क
सूत उवाच:
अन्योन्यं छिन्दतां शस्त्रैरादित्ये लोहिताय़ति ||
१५ ख
सूत उवाच:
परिघैश्चाय़सैः पीतैः संनिकर्षे च मुष्टिभिः |
१६ क
सूत उवाच:
निघ्नतां समरेऽन्योन्यं शव्दो दिवमिवास्पृशत् ||
१६ ख
सूत उवाच:
छिन्धि भिन्धि प्रधावध्वं पातय़ाभिसरेति च |
१७ क
सूत उवाच:
व्यश्रूय़न्त महाघोराः शव्दास्तत्र समन्ततः ||
१७ ख
सूत उवाच:
एवं सुतुमुले युद्धे वर्तमाने भय़ावहे |
१८ क
सूत उवाच:
नरनाराय़णौ देवौ समाजग्मतुराहवम् ||
१८ ख
सूत उवाच:
तत्र दिव्यं धनुर्दृष्ट्वा नरस्य भगवानपि |
१९ क
सूत उवाच:
चिन्तय़ामास वै चक्रं विष्णुर्दानवसूदनम् ||
१९ ख
सूत उवाच:
ततोऽम्वराच्चिन्तितमात्रमागतं; महाप्रभं चक्रममित्रतापनम् |
२० क
सूत उवाच:
विभावसोस्तुल्यमकुण्ठमण्डलं; सुदर्शनं भीममजय़्यमुत्तमम् ||
२० ख
सूत उवाच:
तदागतं ज्वलितहुताशनप्रभं; भय़ङ्करं करिकरवाहुरच्युतः |
२१ क
सूत उवाच:
मुमोच वै चपलमुदग्रवेगव; न्महाप्रभं परनगरावदारणम् ||
२१ ख
सूत उवाच:
तदन्तकज्वलनसमानवर्चसं; पुनः पुनर्न्यपतत वेगवत्तदा |
२२ क
सूत उवाच:
विदारय़द्दितिदनुजान्सहस्रशः; करेरितं पुरुषवरेण संय़ुगे ||
२२ ख
सूत उवाच:
दहत्क्वचिज्ज्वलन इवावलेलिह; त्प्रसह्य तानसुरगणान्न्यकृन्तत |
२३ क
सूत उवाच:
प्रवेरितं विय़ति मुहुः क्षितौ तदा; पपौ रणे रुधिरमथो पिशाचवत् ||
२३ ख
सूत उवाच:
अथासुरा गिरिभिरदीनचेतसो; मुहुर्मुहुः सुरगणमर्दय़ंस्तदा |
२४ क
सूत उवाच:
महावला विगलितमेघवर्चसः; सहस्रशो गगनमभिप्रपद्य ह ||
२४ ख
सूत उवाच:
अथाम्वराद्भय़जननाः प्रपेदिरे; सपादपा वहुविधमेघरूपिणः |
२५ क
सूत उवाच:
महाद्रय़ः प्रविगलिताग्रसानवः; परस्परं द्रुतमभिहत्य सस्वनाः ||
२५ ख
सूत उवाच:
ततो मही प्रविचलिता सकानना; महाद्रिपाताभिहता समन्ततः |
२६ क
सूत उवाच:
परस्परं भृशमभिगर्जतां मुहू; रणाजिरे भृशमभिसम्प्रवर्तिते ||
२६ ख
सूत उवाच:
नरस्ततो वरकनकाग्रभूषणै; र्महेषुभिर्गगनपथं समावृणोत् |
२७ क
सूत उवाच:
विदारय़न्गिरिशिखराणि पत्रिभि; र्महाभय़ेऽसुरगणविग्रहे तदा ||
२७ ख
सूत उवाच:
ततो महीं लवणजलं च सागरं; महासुराः प्रविविशुरर्दिताः सुरैः |
२८ क
सूत उवाच:
विय़द्गतं ज्वलितहुताशनप्रभं; सुदर्शनं परिकुपितं निशाम्य च ||
२८ ख
सूत उवाच:
ततः सुरैर्विजय़मवाप्य मन्दरः; स्वमेव देशं गमितः सुपूजितः |
२९ क
सूत उवाच:
विनाद्य खं दिवमपि चैव सर्वश; स्ततो गताः सलिलधरा यथागतम् ||
२९ ख
सूत उवाच:
ततोऽमृतं सुनिहितमेव चक्रिरे; सुराः परां मुदमभिगम्य पुष्कलाम् |
३० क
सूत उवाच:
ददौ च तं निधिममृतस्य रक्षितुं; किरीटिने वलभिदथामरैः सह ||
३० ख