वैशम्पाय़न उवाच:
व्युषिताय़ां रजन्यां तु धृतराष्ट्रोऽम्विकासुतः |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विदुरं प्रेषय़ामास युधिष्ठिरनिवेशनम् ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स गत्वा राजवचनादुवाचाच्युतमीश्वरम् |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
युधिष्ठिरं महातेजाः सर्ववुद्धिमतां वरः ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
धृतराष्ट्रो महाराज वनवासाय़ दीक्षितः |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गमिष्यति वनं राजन्कार्त्तिकीमागतामिमाम् ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स त्वा कुरुकुलश्रेष्ठ किञ्चिदर्थमभीप्सति |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
श्राद्धमिच्छति दातुं स गाङ्गेय़स्य महात्मनः ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
द्रोणस्य सोमदत्तस्य वाह्लीकस्य च धीमतः |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुत्राणां चैव सर्वेषां ये चास्य सुहृदो हताः |
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यदि चाभ्यनुजानीषे सैन्धवापसदस्य च ||
५ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं विदुरस्य युधिष्ठिरः |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
हृष्टः सम्पूजय़ामास गुडाकेशश्च पाण्डवः ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न तु भीमो दृढक्रोधस्तद्वचो जगृहे तदा |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विदुरस्य महातेजा दुर्योधनकृतं स्मरन् ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अभिप्राय़ं विदित्वा तु भीमसेनस्य फल्गुनः |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
किरीटी किञ्चिदानम्य भीमं वचनमव्रवीत् ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भीम राजा पिता वृद्धो वनवासाय़ दीक्षितः |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दातुमिच्छति सर्वेषां सुहृदामौर्ध्वदेहिकम् ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भवता निर्जितं वित्तं दातुमिच्छति कौरवः |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
भीष्मादीनां महावाहो तदनुज्ञातुमर्हसि ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
दिष्ट्या त्वद्य महावाहो धृतराष्ट्रः प्रय़ाचति |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
याचितो यः पुरास्माभिः पश्य कालस्य पर्ययम् ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
योऽसौ पृथिव्याः कृत्स्नाय़ा भर्ता भूत्वा नराधिपः |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
परैर्विनिहतापत्यो वनं गन्तुमभीप्सति ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मा तेऽन्यत्पुरुषव्याघ्र दानाद्भवतु दर्शनम् |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अय़शस्यमतोऽन्यत्स्यादधर्म्यं च महाभुज ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
राजानमुपतिष्ठस्व ज्येष्ठं भ्रातरमीश्वरम् |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अर्हस्त्वमसि दातुं वै नादातुं भरतर्षभ |
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं व्रुवाणं कौन्तेय़ं धर्मराजोऽभ्यपूजय़त् ||
१४ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
भीमसेनस्तु सक्रोधः प्रोवाचेदं वचस्तदा |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वय़ं भीष्मस्य कुर्मेह प्रेतकार्याणि फल्गुन ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सोमदत्तस्य नृपतेर्भूरिश्रवस एव च |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वाह्लीकस्य च राजर्षेर्द्रोणस्य च महात्मनः ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अन्येषां चैव सुहृदां कुन्ती कर्णाय़ दास्यति |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
श्राद्धानि पुरुषव्याघ्र मादात्कौरवको नृपः ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इति मे वर्तते वुद्धिर्मा वो नन्दन्तु शत्रवः |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कष्टात्कष्टतरं यान्तु सर्वे दुर्योधनादय़ः |
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यैरिय़ं पृथिवी सर्वा घातिता कुलपांसनैः ||
१८ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
कुतस्त्वमद्य विस्मृत्य वैरं द्वादशवार्षिकम् |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अज्ञातवासगमनं द्रौपदीशोकवर्धनम् |
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
क्व तदा धृतराष्ट्रस्य स्नेहोऽस्मास्वभवत्तदा ||
१९ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
कृष्णाजिनोपसंवीतो हृताभरणभूषणः |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
सार्धं पाञ्चालपुत्र्या त्वं राजानमुपजग्मिवान् |
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
क्व तदा द्रोणभीष्मौ तौ सोमदत्तोऽपि वाभवत् ||
२० ग
वैशम्पाय़न उवाच:
यत्र त्रय़ोदश समा वने वन्येन जीवसि |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
न तदा त्वा पिता ज्येष्ठः पितृत्वेनाभिवीक्षते ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
किं ते तद्विस्मृतं पार्थ यदेष कुलपांसनः |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दुर्वृत्तो विदुरं प्राह द्यूते किं जितमित्युत ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तमेवंवादिनं राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उवाच भ्रातरं धीमाञ्जोषमास्वेति भर्त्सय़न् ||
२३ ख