chevron_left सभा पर्व अध्याय २०
जरासन्ध उवाच:
न स्मरेय़ं कदा वैरं कृतं युष्माभिरित्युत |
१ क
जरासन्ध उवाच:
चिन्तय़ंश्च न पश्यामि भवतां प्रति वैकृतम् ||
१ ख
जरासन्ध उवाच:
वैकृते चासति कथं मन्यध्वं मामनागसम् |
२ क
जरासन्ध उवाच:
अरिं विव्रूत तद्विप्राः सतां समय़ एष हि ||
२ ख
जरासन्ध उवाच:
अथ धर्मोपघाताद्धि मनः समुपतप्यते |
३ क
जरासन्ध उवाच:
योऽनागसि प्रसृजति क्षत्रिय़ोऽपि न संशय़ः ||
३ ख
जरासन्ध उवाच:
अतोऽन्यथाचरँल्लोके धर्मज्ञः सन्महाव्रतः |
४ क
जरासन्ध उवाच:
वृजिनां गतिमाप्नोति श्रेय़सोऽप्युपहन्ति च ||
४ ख
जरासन्ध उवाच:
त्रैलोक्ये क्षत्रधर्माद्धि श्रेय़ांसं साधुचारिणाम् |
५ क
जरासन्ध उवाच:
अनागसं प्रजानानाः प्रमादादिव जल्पथ ||
५ ख
वासुदेव उवाच:
कुलकार्यं महाराज कश्चिदेकः कुलोद्वहः |
६ क
वासुदेव उवाच:
वहते तन्निय़ोगाद्वै वय़मभ्युत्थितास्त्रय़ः ||
६ ख
वासुदेव उवाच:
त्वय़ा चोपहृता राजन्क्षत्रिय़ा लोकवासिनः |
७ क
वासुदेव उवाच:
तदागः क्रूरमुत्पाद्य मन्यसे किं त्वनागसम् ||
७ ख
वासुदेव उवाच:
राजा राज्ञः कथं साधून्हिंस्यान्नृपतिसत्तम |
८ क
वासुदेव उवाच:
तद्राज्ञः संनिगृह्य त्वं रुद्राय़ोपजिहीर्षसि ||
८ ख
वासुदेव उवाच:
अस्मांस्तदेनो गच्छेत त्वय़ा वार्हद्रथे कृतम् |
९ क
वासुदेव उवाच:
वय़ं हि शक्ता धर्मस्य रक्षणे धर्मचारिणः ||
९ ख
वासुदेव उवाच:
मनुष्याणां समालम्भो न च दृष्टः कदाचन |
१० क
वासुदेव उवाच:
स कथं मानुषैर्देवं यष्टुमिच्छसि शङ्करम् ||
१० ख
वासुदेव उवाच:
सवर्णो हि सवर्णानां पशुसञ्ज्ञां करिष्यति |
११ क
वासुदेव उवाच:
कोऽन्य एवं यथा हि त्वं जरासन्ध वृथामतिः ||
११ ख
वासुदेव उवाच:
ते त्वां ज्ञातिक्षय़करं वय़मार्तानुसारिणः |
१२ क
वासुदेव उवाच:
ज्ञातिवृद्धिनिमित्तार्थं विनिय़न्तुमिहागताः ||
१२ ख
वासुदेव उवाच:
नास्ति लोके पुमानन्यः क्षत्रिय़ेष्विति चैव यत् |
१३ क
वासुदेव उवाच:
मन्यसे स च ते राजन्सुमहान्वुद्धिविप्लवः ||
१३ ख
वासुदेव उवाच:
को हि जानन्नभिजनमात्मनः क्षत्रिय़ो नृप |
१४ क
वासुदेव उवाच:
नाविशेत्स्वर्गमतुलं रणानन्तरमव्ययम् ||
१४ ख
वासुदेव उवाच:
स्वर्गं ह्येव समास्थाय़ रणय़ज्ञेषु दीक्षिताः |
१५ क
वासुदेव उवाच:
यजन्ते क्षत्रिय़ा लोकांस्तद्विद्धि मगधाधिप ||
१५ ख
वासुदेव उवाच:
स्वर्गय़ोनिर्जय़ो राजन्स्वर्गय़ोनिर्महद्यशः |
१६ क
वासुदेव उवाच:
स्वर्गय़ोनिस्तपो युद्धे मार्गः सोऽव्यभिचारवान् ||
१६ ख
वासुदेव उवाच:
एष ह्यैन्द्रो वैजय़न्तो गुणो नित्यं समाहितः |
१७ क
वासुदेव उवाच:
येनासुरान्पराजित्य जगत्पाति शतक्रतुः ||
१७ ख
वासुदेव उवाच:
स्वर्गमास्थाय़ कस्य स्याद्विग्रहित्वं यथा तव |
१८ क
वासुदेव उवाच:
मागधैर्विपुलैः सैन्यैर्वाहुल्यवलदर्पितैः ||
१८ ख
वासुदेव उवाच:
मावमंस्थाः परान्राजन्नास्ति वीर्यं नरे नरे |
१९ क
वासुदेव उवाच:
समं तेजस्त्वय़ा चैव केवलं मनुजेश्वर ||
१९ ख
वासुदेव उवाच:
यावदेव न सम्वुद्धं तावदेव भवेत्तव |
२० क
वासुदेव उवाच:
विषह्यमेतदस्माकमतो राजन्व्रवीमि ते ||
२० ख
वासुदेव उवाच:
जहि त्वं सदृशेष्वेव मानं दर्पं च मागध |
२१ क
वासुदेव उवाच:
मा गमः ससुतामात्यः सवलश्च यमक्षय़म् ||
२१ ख
वासुदेव उवाच:
दम्भोद्भवः कार्तवीर्य उत्तरश्च वृहद्रथः |
२२ क
वासुदेव उवाच:
श्रेय़सो ह्यवमन्येह विनेशुः सवला नृपाः ||
२२ ख
वासुदेव उवाच:
मुमुक्षमाणास्त्वत्तश्च न वय़ं व्राह्मणव्रुवाः |
२३ क
वासुदेव उवाच:
शौरिरस्मि हृषीकेशो नृवीरौ पाण्डवाविमौ ||
२३ ख
वासुदेव उवाच:
त्वामाह्वय़ामहे राजन्स्थिरो युध्यस्व मागध |
२४ क
वासुदेव उवाच:
मुञ्च वा नृपतीन्सर्वान्मा गमस्त्वं यमक्षय़म् ||
२४ ख
जरासन्ध उवाच:
नाजितान्वै नरपतीनहमादद्मि कांश्चन |
२५ क
जरासन्ध उवाच:
जितः कः पर्यवस्थाता कोऽत्र यो न मय़ा जितः ||
२५ ख
जरासन्ध उवाच:
क्षत्रिय़स्यैतदेवाहुर्धर्म्यं कृष्णोपजीवनम् |
२६ क
जरासन्ध उवाच:
विक्रम्य वशमानीय़ कामतो यत्समाचरेत् ||
२६ ख
जरासन्ध उवाच:
देवतार्थमुपाकृत्य राज्ञः कृष्ण कथं भय़ात् |
२७ क
जरासन्ध उवाच:
अहमद्य विमुञ्चेय़ं क्षात्रं व्रतमनुस्मरन् ||
२७ ख
जरासन्ध उवाच:
सैन्यं सैन्येन व्यूढेन एक एकेन वा पुनः |
२८ क
जरासन्ध उवाच:
द्वाभ्यां त्रिभिर्वा योत्स्येऽहं युगपत्पृथगेव वा ||
२८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमुक्त्वा जरासन्धः सहदेवाभिषेचनम् |
२९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आज्ञापय़त्तदा राजा युय़ुत्सुर्भीमकर्मभिः ||
२९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स तु सेनापती राजा सस्मार भरतर्षभ |
३० क
वैशम्पाय़न उवाच:
कौशिकं चित्रसेनं च तस्मिन्युद्ध उपस्थिते ||
३० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यय़ोस्ते नामनी लोके हंसेति डिभकेति च |
३१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पूर्वं सङ्कथिते पुम्भिर्नृलोके लोकसत्कृते ||
३१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तं तु राजन्विभुः शौरी राजानं वलिनां वरम् |
३२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स्मृत्वा पुरुषशार्दूल शार्दूलसमविक्रमम् ||
३२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सत्यसन्धो जरासन्धं भुवि भीमपराक्रमम् |
३३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भागमन्यस्य निर्दिष्टं वध्यं भूमिभृदच्युतः ||
३३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नात्मनात्मवतां मुख्य इय़ेष मधुसूदनः |
३४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
व्रह्मणोऽऽज्ञां पुरस्कृत्य हन्तुं हलधरानुजः ||
३४ ख